I PKN 378/97

Wyrok z dnia 19 listopada 1997 r.

I PKN 378/97

Kradzież przez kierowcę-biletera kwoty 1 zł w sytuacji, gdy był on

uprzednio dwukrotnie karany za podobne wykroczenia, uzasadnia rozwiązanie

umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP.

Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Barbara Wagner.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 1997 r. sprawy z po-

wództwa Bogusława M. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowej Komunikacji Samo-

chodowej w T.L. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji powoda od wyroku

Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 20

marca 1997 r. [...]

1. o d d a l i ł kasację,

2. zasądził od powoda na rzecz pozwanego 10 zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego.

U z a s a d n i e n i e

Powód Bogusław M. w sprawie przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowej

Komunikacji Samochodowej w T.L. o przywrócenie do pracy na stanowisko kierowcy-

biletera wniósł kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Lublinie z dnia 20 marca 1997 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem odda-

lono apelację powoda od wyroku Sądu I instancji, oddalającego powództwo. W ka-

sacji postawiono zarzut naruszenia art. 52 i art. 94 pkt 9 KP oraz wniesiono o uchy-

lenie zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu I instancji, a także o przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania. Zdaniem wnoszącego kasację Sądy błędnie przyjęły, iż

pobrał on od pasażera kwotę 1 zł tytułem opłaty za bilet, ale tego biletu nie wydał, a

rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z tej przyczyny na podstawie art. 52

- 2 -

§ 1 pkt 1 KP stanowi naruszenie art. 94 pkt 9 KP. Przepis ten zobowiązuje bowiem

pracodawcę do stosowania obiektywnych i sprawiedliwych kryteriów oceny pracow-

ników i wyników ich pracy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja nie jest uzasadniona. Stawia ona tylko zarzuty naruszenia prawa

materialnego. Skutkiem tego jest, iż Sąd Najwyższy orzeka na podstawie stanu fak-

tycznego stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego wyroku. Sąd II instancji

ustalił, że powód dopuścił się kradzieży kwoty 1 zł na szkodę pozwanego i że jego

zachowanie polegające na tzw. nadużyciach biletowych miało miejsce nie po raz

pierwszy. Z ustaleń Sądu I instancji wynika bowiem, że powód za podobne przewi-

nienia był już dwukrotnie karany. Zachowanie powoda stanowi ciężkie naruszenie

podstawowych obowiązków pracowniczych uzasadniające rozwiązanie umowy o

pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP. Naruszenie obowiąz-

ków jest bez wątpienia ciężkie, skoro po stronie powoda występowała wina umyślna,

a oceny tej nie może zmienić okoliczność, iż zagarnięta kwota nie jest znaczna. O

ciężkości naruszenia obowiązków świadczy także fakt uprzedniego karania powoda

za podobne przekroczenia, co jednak nie spowodowało zmiany jego postępowania.

Kradzież mienia pracodawcy stanowi naruszenie podstawowego obowiązku pracow-

nika. Jest on bowiem obowiązany dbać o dobro zakładu pracy i chronić jego mienie

(art. 100 § 2 pkt 4 KP).

Z tych względów, na podstawie art. 393

12

KPC orzeczono jak w sentencji.

========================================