I PKN 466/97

Wyrok z dnia 12 stycznia 1998 r.

I PKN 466/97

Podanie zakładowej organizacji związkowej jako przyczyny uzasadniają-

cej rozwiązanie umowy o pracę przeciwwskazań lekarskich do pracy na zaj-

mowanym przez pracownika stanowisku spełnia wymagania art. 38 § 1 KP.

Rzeczywiste istnienie tej przyczyny podlega badaniu przez sąd pracy w ra-

mach oceny zasadności wypowiedzenia (art. 45 § 1 KP), a nie zachowania

właściwego trybu konsultacji związkowej z art. 38 § 1 KP.

Przewodniczący SSN: Barbara Wagner, Sędziowie SN: Józef Iwulski (spra-

wozdawca), Walerian Sanetra.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 1998 r. sprawy z po-

wództwa Ireny K. przeciwko [...] Spółce Węgla SA Kopalni Węgla Kamiennego "H."

w R.Ś. o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę, na skutek kasa-

cji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecz-

nych w Katowicach z dnia 24 października 1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

U z a s a d n i e n i e

Irena K. wniosła o przywrócenie do pracy w pozwanej [...] Spółce Węglowej

S.A. - Kopalni Węgla Kamiennego "H." w R.Ś. Zdaniem powódki, wyłączną przy-

czyną wypowiedzenia były podjęte przez nią starania o zmianę stanowiska pracy na

odpowiadające jej kwalifikacjom oraz wskazaniom lekarskim z uwagi na jej stan

zdrowia.

Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa zarzucając, że wypowie-

działa powódce umowę o pracę w charakterze wydawcy aparatów ucieczkowych z

powodu braku możliwości dalszego jej zatrudniania na dotychczasowym stanowisku

pracy w związku z wydanym na prośbę powódki orzeczeniem lekarskim o niemoż-

- 2 -

ności wykonywania przez nią tej pracy oraz ze względu na odmowę przyjęcia pro-

ponowanej innej pracy. Ponadto powódka ze względu na częstą, powtarzającą się i

długotrwałą absencję chorobową nie związaną z wypadkiem przy pracy i chorobą

zawodową powoduje dezorganizację pracy. Strona pozwana podniosła, iż wypowie-

dzenie powódce umowy o pracę zostało dokonane we właściwej formie i trybie, po

uprzednim wyczerpaniu konsultacji zamiaru wypowiedzenia z zakładową organizacją

związkową, która nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Rudzie Śląskiej wyrokiem z dnia 4 czerwca 1996

r. [...] oddalił powództwo. Sąd Rejonowy ustalił, że powódka od 2 lat zatrudniona

była na stanowisku wydawcy aparatów ucieczkowych. W styczniu 1996 r. zwróciła

się z prośbą o przeniesienie jej do pracy na stanowisko wydawcy metanomierzy, po-

wołując się na orzeczenie lekarza zakładowego o jej niezdolności do dalszej pracy

na dotychczasowym stanowisku. Okazało się jednak, że strona pozwana nie dyspo-

nuje żadnym miejscem pracy odpowiednim dla powódki z uwagi na stan jej zdrowia.

Zaproponowano powódce przeniesienie do pracy w podmiotach gospodarczych po-

wstałych na bazie majątku kopalni, na co jednakże nie wyraziła zgody. W tej sytuacji

strona pozwana podjęła decyzję o wypowiedzeniu powódce umowy o pracę. Swój

zamiar skonsultowała z zakładową organizacją związkową, która mu się nie sprze-

ciwiła. Sąd Rejonowy uznał wypowiedzenie za uzasadnione i dokonane zgodnie z

przepisami. Jako przyczynę uzasadniającą wypowiedzenia powódce umowy o pracę

pozwana Kopalnia wskazała niemożność dalszego jej zatrudniania na dotychczaso-

wym stanowisku wydawcy aparatów ucieczkowych, wynikającą z orzeczenia lekarza

zakładowego oraz brak innych wolnych miejsc pracy, odpowiednich dla powódki z

uwagi na jej kwalifikacje zawodowe i stan zdrowia. Są to przyczyny konkretne i

prawdziwe.

Wyrokiem z dnia 24 października 1996 r. [...], Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach oddalił rewizję powódki. Sąd Wojewódzki

podzielił ustalenia i oceny Sądu Rejonowego. Podkreślił, że skoro powódka nie cho-

ruje na chorobę zawodową, to pracodawca nie miał obowiązku przeniesienia jej do

innej pracy za zasadach wynikających z art. 230 i 231 KP. Miał natomiast wynikający

z art. 229 § 4 KP obowiązek niedopuszczenia powódki do pracy, do której wy-

konywania istniały przeciwwskazania lekarskie.

- 3 -

Kasację od tego wyroku wniosła powódka. Zarzuciła naruszenie art. 38 § 1

KP przez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że istniały obiektywne przy-

czyny wypowiedzenia powódce umowy o pracę. Zdaniem powódki strona pozwana

nie zaproponowała jej przeniesienia na inne stanowisko pracy, odpowiadające jej

kwalifikacjom zawodowym i stanowi zdrowia.

Strona pozwana wniosła o oddalenie kasacji i przyznanie kosztów postępo-

wania kasacyjnego, mimo że nie była reprezentowana przez radcę prawnego lub

adwokata.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 393

11

KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach ka-

sacji, które wyznaczają jej podstawy i wnioski. Sąd Najwyższy nie może więc oce-

niać naruszenia innych przepisów poza wskazanymi w kasacji. W niniejszej sprawie

w kasacji brak było zarzutu naruszenia art. 45 § 1 KP. Sąd Najwyższy nie badał więc

oceny Sądów obu instancji co do istnienia uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia

powódce umowy o pracę. Poza zakresem rozpoznania kasacji można tylko stwier-

dzić, że istnienie przeciwwskazań lekarskich do wykonywania pracy na określonym

stanowisku jest uzasadnioną przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę. Nadto za-

sadność wypowiedzenia nie jest uzależniona od uprzedniego zaoferowania pracow-

nikowi przez pracodawcę innej odpowiedniej pracy, którą dysponuje, chyba że obo-

wiązek taki wynika z przepisu - teza X uchwały pełnego składu Izby Pracy i Ubez-

pieczeń Społecznych z dnia 27 czerwca 1985 r., III PZP 10/85, wytyczne w przed-

miocie stosowania art. 45 KP (OSNCP 1985 z. 11 poz. 164).

Zgodnie z art. 38 § 1 KP o zamiarze wypowiedzenia pracownikowi umowy o

pracę zawartej na czas nie określony pracodawca zawiadamia na piśmie reprezen-

tującą pracownika zakładową organizację związkową, podając przyczynę uzasad-

niającą rozwiązanie umowy. Nie budzi wątpliwości, że pracodawca spełnił ten obo-

wiązek w przedmiotowej sprawie i zawiadomił zakładową organizację związkową o

zamiarze wypowiedzenia powódce umowy o pracę oraz wskazał przeciwwskazania

lekarskie do pracy na zajmowanym przez nią stanowisku jako przyczynę wypowie-

dzenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że wskazanie przyczyny uzasad-

- 4 -

niającej wypowiedzenie powinno być dokonane w sposób skonkretyzowany, nie

ograniczający się do przytoczenia ogólnikowego zwrotu bądź powtórzenia wyrażeń

ustawowych - teza III uchwały pełnego składu Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecz-

nych Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 1978 r., V PZP 6/77 - wytyczne orzecz-

nictwa w przedmiocie wykładni przepisów Kodeksu pracy normujących współdzia-

łanie kierownika zakładu pracy z organami związków zawodowych przy rozwiązywa-

niu umów o pracę (OSNCP 1978 z. 8 poz. 127). Postępowanie strony pozwanej w

tym zakresie nie budzi zastrzeżeń, gdyż przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie

powódce umowy o pracę została podana w sposób konkretny. Kwestia czy tak

wskazana przyczyna obiektywnie istniała i czy uzasadniała dokonanie wypowiedze-

nia nie jest już przedmiotem regulacji art. 38 § 1 KP i może być jedynie badana w

aspekcie zasadności wypowiedzenia - art. 45 § 1 KP. Oznacza to, że Sądy obu ins-

tancji dokonały prawidłowej wykładni art. 38 § 1 KP i zastosowały ten przepis w spo-

sób nie naruszający prawa.

Wobec tego kasacja jako nie zawierająca usprawiedliwionych podstaw pod-

legała oddaleniu na podstawie art. 393

12

KPC.

========================================