I PKN 495/97

Wyrok z dnia 5 lutego 1998 r.

I PKN 495/97

Rozwiązując z nauczycielem mianowanym stosunek pracy na podstawie

art. 23 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst:

Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357) pracodawca nie jest zobowiązany do przewi-

dzianej w art. 38 KP konsultacji ze związkami zawodowymi.

Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Teresa Flemming-Kulesza, Walerian Sanetra.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 1998 r. sprawy z powództwa

Marii P. przeciwko Zasadniczej Szkole Zawodowej Specjalnej [...] w W. o przywróce-

nie do pracy i odszkodowanie, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Woje-

wódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 6 listopada

1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

U z a s a d n i e n i e

Powódka Maria P., w sprawie przeciwko Zasadniczej Szkole Zawodowej Spe-

cjalnej [...] w W. o przywrócenie do pracy i odszkodowanie, wniosła kasację od wyro-

ku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z

dnia 6 listopada 1996 r. [...] Zaskarżonym wyrokiem zmieniono wyrok Sądu I instancji

(oddalający powództwo) i zasądzono od pozwanej na rzecz powódki odszkodowanie

w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia. Sąd II instancji uznał, że rozwiązanie

z powódką stosunku pracy na podstawie art. 23 ust. 3 Karty Nauczyciela było wadli-

we, gdyż pracodawca nie przeprowadził konsultacji ze związkami zawodowymi w

trybie art. 38 KP. W kasacji zarzucono naruszenie art. 56 KP przez nieprzywrócenie

powódki do pracy oraz stwierdzono, że powódka podlegała szczególnej ochronie,

gdyż do osiągnięcia wieku emerytalnego brakowało jej dwóch lat pracy. Wniesiono o

- 2 -

przywrócenie powódki do pracy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest uzasadniona.

Przepis art. 56 KP nie został naruszony, ponieważ powódce nie przysługuje

roszczenie o przywrócenie do pracy (ani o odszkodowanie). Przepis art. 38 KP doty-

czy tylko umów o pracę, a powódka nie była pracownikiem umownym, lecz miano-

wanym. Nie może więc ten przepis mieć zastosowania w przypadku rozwiązania z

pracownikiem mianowanym stosunku pracy na podstawie art. 23 ustawy z dnia 26

stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz.

357). Pracodawca nie był zatem zobowiązany do konsultacji ze związkami zawodo-

wymi zamiaru rozwiązania z powódką stosunku pracy.

Nie wskazano w kasacji, z jakiego przepisu powódka wywodzi swoje prawo do

ochrony w wieku przedemerytalnym. Kwestia ta nie może być zatem rozważana

przez Sąd Najwyższy. Przepis art. 393

3

KPC stanowi, między innymi, że kasacja po-

winna wskazywać podstawy kasacyjne. Sąd Najwyższy bada w postępowaniu kasa-

cyjnym prawidłowość stosowania prawa przez sąd II instancji, wnoszący kasację wi-

nien zatem wskazać, jakie przepisy - jego zdaniem - zostały naruszone.

Z tych względów, na mocy art. 393

12

KPC orzeczono jak w sentencji.

========================================