III SZ 6/97

Orzeczenie z dnia 5 marca 1998 r.

III SZ 6/97

Wprowadzenie bezprawnie do obrotu znacznych ilości anabolików i le-

ków psychotropowych uzasadnia wymierzenie sprawcy kary zawieszenia prawa

wykonywania zawodu aptekarza.

Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Andrzej Konopka,

Walerian Sanetra (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 marca 1998 r. sprawy z odwołania

obrońcy obwinionego Stanisława N. od orzeczenia Naczelnego Sądu Aptekarskiego

w Warszawie z dnia 25 września 1997 r. [...] utrzymującego w mocy orzeczenie

Okręgowego Sądu Aptekarskiego w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 1997 r. [...]

o r z e k ł:

1. utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie,

2. kosztami postępowania odwoławczego obciąża obwinionego Stanisława N.

U z a s a d n i e n i e

Stanisław N. wniósł odwołanie od orzeczenia Naczelnego Sądu Aptekarskiego

z dnia 25 września 1997 r. [...], którym utrzymał w mocy orzeczenie Okręgowego

Sądu Aptekarskiego w Poznaniu.

Okręgowy Sąd Aptekarski w Poznaniu orzeczeniem z dnia 4 sierpnia 1997 r.

[...] uznał obwinionego Stanisława N. za winnego tego, że „w okresie od 1 stycznia

1997 do 25 lutego 1997 wprowadził do obrotu poza aptecznego znaczne ilości ana-

bolików i sprzedał bez recept: 24.859 op. Metanabolu 5 mg x 20 tabl., 3.114 op.

Omnadrenu 250 x 5 amp., 4.544 op. Testosteronu prop. 0.1 ej., 0,025 g x 5 amp.,

ponadto wydał z apteki bez recept lekarskich antybiotyki i leki psychotropowe w iloś-

ciach: Ampiciln 0,5 x 16 tabl. 529 op. Doxycicilin 0,1 x 10 tabl. 59 op. Cyclobarbital

2

calc. 0,2, x 10 44 op. Signopam 10 mg x 20 tabl. 1.17 op. Relanium 2 mg x 20 tabl.

21 op.”, tj, naruszenia art. 1, 6, 7, 8 i 9 pkt 4 Kodeksu Etyki Aptekarza RP oraz art.

39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 października 1992 r. o środkach farmaceutycznych,

materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i nadzorze farmaceutycznym (Dz.

U. Nr 105, poz. 452 ze zm.) i za to wymierzył mu karę zawieszenia prawa wykony-

wania zawodu aptekarza na okres dwóch lat.

Rozpoznając odwołanie Stanisława N. od tego orzeczenia który zarzucił błąd

w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, Naczelny Sąd

Aptekarski, uznał że ustalenia te są prawidłowe. Zostały one dokonane na podstawie

wyników, przeprowadzonej przez Nadzór Farmaceutyczny w P., szczegółowej kon-

troli przychodu i rozchodu środków farmaceutycznych z grupy sterydów anabolicz-

nych (za okres od 2 stycznia 1997 r. do 25 lutego 1997 r.) oraz kontroli sprzedaży

antybiotyków i leków psychotropowych. Obwiniony ustaleń tej kontroli nie kwestio-

nował. W ocenie Naczelnego Sądu Aptekarskiego, mając na względzie materiał do-

wodowy zebrany w sprawie, za zupełnie niezrozumiałe uznać należy zarzuty odwo-

łania, jakoby przyjęte w zaskarżonym orzeczeniu ilości leków wynikały „z fikcyjnego

protokołu policyjnego”. Ponadto skarżący pomija to, iż został skazany przez Sąd

Rejonowy w P. nakazem karnym z dnia 11 czerwca 1997 r..[...] za występek z art. 67

ust. 4 ustawy z 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych na karę 1.000

zł grzywny.

W odwołaniu od orzeczenia Naczelnego Sądu Aptekarskiego obwiniony po-

nownie stawia zarzut, iż zaakceptowane w nim ustalenia faktyczne Sądu pierwszej

instancji są błędne. Jego zdaniem Okręgowy Sąd Aptekarski „nie dysponował żad-

nym materiałem że anaboliki wymienione w oskarżeniu zostały wprowadzone do ob-

rotu poza apteką” oraz iż „odnośnie sprzedaży anabolików i leków psychotropowych

stanowczo należy stwierdzić, że nie były one sprzedawane bez recept i również ta

okoliczność jest niesporna albowiem nie ma w tym zakresie żadnych dowodów”. Po-

nadto obwiniony uważa, że stopień szkodliwości społecznej zarzucanego mu czynu

nie jest znaczny „albowiem postępowanie karne zakończyło się jedynie nakazem

karnym”. W związku z tym uważa on, że zawieszenie prawa wykonywania zawodu

aptekarskiego na okres dwóch lat jest orzeczeniem dolegliwym i „nie współmiernym

do ewentualnego stopnia winy”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3

Zarzut odwołania, iż wina obwinionego nie została udowodniona jest goło-

słowny, zaś twierdzenie, że wymierzona mu kara dwuletniego zawieszenia praw wy-

konywania zawodu aptekarza jest zbyt wysoka (jeżeli przyjąć, iż popełnił on czyn,

który mu się zarzuca), jest bezzasadny. W odwołaniu nie wskazano żadnych nowych

czy istotnych okoliczności, które mogłyby być źródłem wątpliwości co do prawidło-

wości ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia zarówno przez

Okręgowy Sąd Aptekarski jak i przez Naczelny Sąd Aptekarski. W tym stanie rzeczy

za prawidłowy należy uznać pogląd wyrażony w uzasadnieniu Sądu drugiej instancji,

że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje w sposób jednoznaczny, że

obwiniony od 1996 r. zamawiał i kupował w hurtowniach farmaceutycznych znaczne

ilości anabolików, zaś w okresie wskazanym w orzeczeniu Okręgowego Sądu Apte-

karskiego wprowadził do obrotu poza- aptecznego, bez pokrycia w receptach, stery-

dy anaboliczne w ilościach, które zostały w nim wskazane. Nie budzi również wątpli-

wości to, że obwiniony sprzedał bez recept lekarskich anaboliki i leki psychotropowe

w ilościach wskazanych w orzeczeniu Sądu pierwszej instancji. Obwiniony w szcze-

gólności nie twierdzi w odwołaniu, iż wyniki przeprowadzonej w jego aptece kontroli

są nieprawidłowe, nie twierdzi też, że jest w stanie przedstawić recepty lekarskie,

które wskazywałyby, że określone w orzeczeniu Okręgowego Sądu Aptekarskiego

ilości anabolików i leków psychotropowych zostały przez niego sprzedane zgodnie z

wymaganiami przewidzianymi w przepisach określających warunki udostępniania

leków i innych środków farmaceutycznych.

W kwestii wysokości wymierzonej Stanisławowi N. kary należy stwierdzić, iż

jest ona adekwatna do społecznej szkodliwości jego czynu. W tym zakresie zgodzić

się należy z Naczelnym Sądem Aptekarskim gdy stwierdza on w swoim orzeczeniu,

iż charakter przewinienia zawodowego, naganne motywy działania obwinionego,

realne negatywne skutki wynikające dla zdrowia ludzkiego z niekontrolowanego ob-

rotu anabolikami, stanowią tak istotne okoliczności obciążające, iż w pełni uzasad-

niają orzeczenie kary zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres dwóch lat.

Wymierzona obwinionemu kara jest współmierna do popełnionego przez niego czynu

zarówno z uwagi na jej zadania prewencyjne jak i ze względu na cel kary, którym jest

sprawiedliwa odpłata.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

========================================