II UKN 150/98

Wyrok z dnia 29 lipca 1998 r.

II UKN 150/98

Warunkiem przyznania inwalidzkiej renty rolniczej jest istnienie długo-

trwałej niezdolności rolnika do pracy w gospodarstwie rolnym.

Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 1998 r. sprawy z wniosku Ma-

riana K. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziałowi Re-

gionalnemu w P. o rentę rolniczą wypadkową, na skutek kasacji wnioskodawcy od

wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z

dnia 15 stycznia 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

U z a s a d n i e n i e

Marian K. odwołał się od decyzji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społeczne-

go-Oddziału Regionalnego w P. z dnia 11 grudnia 1996 r. o wstrzymaniu wypłaty

renty rolniczej.

Wyrokiem z dnia 27 marca 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Warszawie oddalił odwołanie i ustalił, że wnioskodawca pobierał

rentę rolniczą wypadkową od 15 października 1994 r., przyznaną mu wyrokiem Sądu

Wojewódzkiego z dnia 9 maja 1995 r., jednakże badanie kontrolne wyznaczone na

maj 1996 r. wykazało, iż wnioskodawca nie jest długotrwale niezdolny do pracy w

gospodarstwie rolnym i organ rentowy decyzją z dnia 11 grudnia 1996 r. wstrzymał

wypłatę renty inwalidzkiej. Na podstawie opinii biegłych lekarzy specjalistów chirurga

- ortopedy i neurologa Sąd uznał, że upadki wnioskodawcy z drabiny w dniach 16

sierpnia 1993 r. i 18 kwietnia 1994 r. nie pozostawiły objawów pourazowych w za-

kresie układu nerwowego, ani uszkodzeń rdzenia kręgowego i nerwów obwodowych.

2

Natomiast rozpoznane zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i zniekształcenie 3 trzo-

nów nie powodują długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyro-

kiem z dnia 15 stycznia 1998 r. oddalił apelację wnioskodawcy, po uzupełnieniu pos-

tępowania dowodowego opiniami lekarzy specjalistów: chirurga - ortopedy i neurolo-

ga - psychiatry. Biegli zapoznali się z dodatkowo złożoną przez wnioskodawcę do-

kumentacją lekarską z Centrum Rehabilitacji Rolników i ustalili, że upośledzenie na-

rządu ruchu wnioskodawcy nie jest duże i nie powoduje długotrwałej niezdolności do

wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym; nie ma też wskazań do noszenia gor-

setu ortopedycznego. W tych warunkach Sąd Apelacyjny przyjął, że wnioskodawca

nie spełnia przesłanki z art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu

społecznym rolników w zakresie niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, za-

tem nie posiada obecnie prawa do renty.

Pełnomocnik wnioskodawcy zaskarżył kasacją powyższy wyrok, zarzucając

naruszenie art. 328 § 2 i 233 § 1 KPC poprzez brak oceny wiarygodności dowodów

oraz brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału i wnosił o uchylenie

wyroków obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponowne-

go rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna. Wbrew zarzutom kasacyjnym - Sądy obu instancji

nie naruszyły wymagań wynikających z przepisów art. 233 § 1 i art. 328 § 1 KPC.

Sąd Apelacyjny wszechstronnie rozważył zebrany materiał dowodowy, po uzupełnie-

niu dodatkowymi opiniami biegłych lekarzy specjalistów, właściwych dla schorzeń

wnioskodawcy oraz prawidłowo ocenił wiarygodność i moc dowodów. Biegli lekarze

wzięli pod uwagę wyniki specjalistycznych badań lekarskich wnioskodawcy, w tym

badanie radiologiczne i rezonans magnetyczny oraz przeprowadzili badania wnios-

kodawcy w warunkach ambulatoryjnych. Wszystkie te badania wykazały, że upośle-

dzenie funkcji narządów ruchu u wnioskodawcy nie jest duże i nie powoduje długo-

trwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Uzasadnienie zaskarżonego

wyroku zawiera wskazanie podstawy faktycznej i prawnej, z przytoczeniem przepisu

prawa materialnego. Przedstawione przez wnioskodawcę dowody leczenia nie zos-

tały też pominięte, biegli sądowi ustosunkowali się do nich, nie podzielając stanowis-

3

ka lekarzy leczących. Zarówno Sąd Wojewódzki, jak i Sąd Apelacyjny niewadliwie

uznały opinie biegłych lekarzy za obiektywne i nie znalazły podstaw do kwestiono-

wania ich rzetelności, jako specjalistów odpowiednich dla schorzeń zgłaszanych

przez wnioskodawcę. Jednoznaczna opinia czterech biegłych lekarzy, że wniosko-

dawca nie jest długotrwale niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, co stanowi

potwierdzenie badań kontrolnych Obwodowej i Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej do

Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia, uzasadnia odmowę przyznania wnioskodawcy

prawa do inwalidzkiej renty rolniczej. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia

20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jednolity tekst: Dz.U. z

1993 r. Nr 71, poz. 342) warunkiem przyznania tego prawa jest długotrwała niezdol-

ność do pracy w gospodarstwie rolnym.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 393

12

KPC Sąd Najwyższy

orzekł, jak w sentencji.

========================================