III RN 79/98

Wyrok z dnia 4 listopada 1998 r.

III RN 79/98

Naczelny Sąd Administracyjny nie może kontrolować podstawy faktycz-

nej zaskarżonej decyzji administracyjnej, jeżeli nie stwierdzi naruszenia przepi-

sów postępowania.

Przewodniczący SSN: Andrzej Wasilewski, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski

(sprawozdawca), Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 1998 r. sprawy z po-

wództwa Joanny M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 1997 r. [...]

w przedmiocie odmowy wpisu na listę adwokatów, na skutek rewizji nadzwyczajnej

Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w

Warszawie z dnia 18 marca 1998 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Admi-

nistracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

U z a s a d n i e n i e

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 1998

r. uchylił decyzję Ministra Sprawiedliwości nieuwzględniającą odwołania Joanny M.

od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej utrzymującą w mocy odmowę

wpisu na listę adwokatów. Podstawę tego wyroku stanowią następujące ustalenia:

Skarżąca jako wieloletni radca prawny zwolniona była od wymogu złożenia egzaminu

adwokackiego. Korzysta ona w pełni z praw publicznych, ukończyła uniwersyteckie

studia prawnicze i uzyskała tytuł magistra prawa. Jedyne, co w sprawie podlegało

ocenie to, czy skarżąca - stosownie do art. 65 pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.

Prawo o adwokaturze (Dz.U. Nr 16, poz. 124 ze zm.) - jest nieskazitelnego charakte-

ru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania

zawodu adwokata. Według NSA: „ani organy samorządu adwokackiego ani Minister

2

Sprawiedliwości nie byli w stanie przedstawić jakichkolwiek faktów podważających

ocenę nieskazitelności charakteru skarżącego, a nie tylko brak jej wiedzy”.

Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego wyroku

zarzucając mu rażące naruszenie art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o

Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), art. 65 pkt 1

ustawy Prawo o adwokaturze oraz art. 80 KPA. Wniosek rewizji nadzwyczajnej doty-

czył uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpozna-

nia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie

wyjaśnił powodów swego zasadniczego ustalenia, jakoby ocena organów samorządu

adwokackiego oraz Ministra Sprawiedliwości, iż Joanna M. nie daje rękojmi prawid-

łowego wykonywania zawodu adwokata, nie była oparta na jakichkolwiek faktach.

Tymczasem w aktach sprawy zebrany został dość obfity materiał dowodowy, na

podstawie którego zarówno w uchwałach organów samorządu adwokackiego, jak i w

decyzji Ministra Sprawiedliwości ustalone zostały fakty, a w ich konsekwencji oceny

dotyczące cech charakteru Joanny M. i jej dotychczasowego zachowania, które pro-

wadziły do wniosku, iż nie daje ona rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu ad-

wokata.

Poprzestając na zaskarżonej do NSA decyzji Ministra Sprawiedliwości należy

wskazać, że zawartą w niej ocenę Minister Sprawiedliwości wyprowadził powołując

się w szczególności na zdarzenie dotyczące naruszenia przez Joannę M. uprawnień

radcy prawnego przez podjęcie się pełnomocnictwa w określonej sprawie opiekuń-

czej i prowadzenie jej sprzecznie z etyką zawodową. Natomiast ocenę o charakterze

Joanny M. wyprowadzono z analizy licznych pism zainteresowanej, z których - zda-

niem Ministra Sprawiedliwości - wynika agresywny stosunek i brak poszanowania

sądu, prokuratury oraz organów samorządu adwokackiego. W szczególności posłu-

giwanie się przez Joannę M. inwektywami w stosunku do organów wymiaru spra-

wiedliwości i organów adwokatury dyskwalifikuje ją jako kandydatkę do zawodu ad-

wokata.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy stwierdza, że zarzuty rewizji nadzwyczajnej są

zasadne. Zasadnicze ustalenie zaskarżonego wyroku pozostaje bowiem w rażącej

3

sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem (art. 80 KPA w związku z art. 59

ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym). Ponadto, NSA naruszył art. 22 ust. 2

pkt 1 powyższej ustawy, skoro oparł swe rozstrzygnięcie na tej podstawie, że zas-

karżona decyzja narusza prawo materialne (art. 65 ust. 1 ustawy Prawo o adwokatu-

rze). Tymczasem, ustalona w zaskarżonej decyzji podstawa faktyczna uzasadniała

zastosowanie powyższego przepisu prawa materialnego.

Sąd Najwyższy z powyższych przyczyn uznał, że rewizja nadzwyczajna ma

usprawiedliwione podstawy i orzekł w myśl art. 393

13

§ 1 KPC w związku z art. 10

ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego... (Dz.U.

Nr 43, poz. 189 ze zm.).

========================================