I PKN 442/98

Wyrok z dnia 26 stycznia 1999 r.

I PKN 442/98

Zaspokojenie przez pozwanego roszczeń powoda w wykonaniu zawartej

między stronami ugody pozasądowej powoduje wygaśnięcie zobowiązania.

Przewodniczący: SSN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Zbigniew

Myszka, Barbara Wagner (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 1999 r. sprawy z po-

wództwa Ewy G. przeciwko Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu w W. i Wojewódz-

kiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w C. o przywrócenie do pracy i odszkodowa-

nie, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubez-

pieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 3 grudnia 1997 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

U z a s a d n i e n i e

Ewa G. pozwem z dnia 14 listopada 1994 r. wnosiła o stwierdzenie nieważno-

ści odwołania jej ze stanowiska Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitar-

nego oraz dyrektora Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w C., zasą-

dzenie wynagrodzenia w wysokości 15 mln zł za czas pozostawania bez pracy, z

odsetkami od 20 października 1994 r., a ostatecznie o zobowiązanie Wojewódzkiej

Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w C. do zatrudnienia jej na stanowisku asystenta,

na którym pracowała przed objęciem funkcji Państwowego Wojewódzkiego Inspekto-

ra Sanitarnego. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Ciechanowie ustalił, że powódka powo-

łana na stanowiska Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego i Dyrekto-

ra Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej na czas określony do 31 sierp-

nia 1995 r., została z nich odwołana w dniu 20 października 1994 r. Od 17 paździer-

nika 1994 r. do 14 kwietnia 1995 r. Ewa G. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Mi-

nister Zdrowia i Opieki Społecznej w dniu 12 kwietnia 1995 r. rozwiązał z nią z dniem

18 kwietnia umowę o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 53 § 1 pkt 1 KP w

2

związku z art. 72 §1 zdanie2 KP. Od dnia 20 października 1994 r. powódce „przy-

wrócono” funkcję członka Zarządu Komisji NSZZ „ Solidarność”, a z dniem 16 listo-

pada 1994 r. została wybrana do władz zakładowej organizacji tego związku zawo-

dowego. Rozwiązanie stosunku pracy z Ewą G. nastąpiło bez zgody zakładowej

organizacji związkowej, a zatem z naruszeniem art. 32 ustawy z dnia 23 maja 1991 r.

o związkach zawodowych (Dz.U. Nr 55, poz. 234 ze zm.). W tym stanie faktycznym

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 17 czerwca 1997 r. [...], wskazując jako podstawę

prawną rozstrzygnięcia art. 59 KP, zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki

kwotę 4.423,80 zł tytułem odszkodowania za naruszające przepisy rozwiązanie

umowy o pracę.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyro-

kiem z dnia 3 grudnia 1997 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok tylko co do terminu na-

leżnych odsetek ustalając go na dzień 19 kwietnia 1995 r., w pozostałym zakresie

apelację Ewy G. oddalając.

Ewa G. zaskarżyła ten wyrok kasacją . Wskazując jako jej podstawę narusze-

nie prawa materialnego, a to: art. art. 8, 38, 42, 59 KP, art. 32 ustawy z dnia 23 maja

1991 r. o związkach zawodowych oraz art. 10 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o

Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst: Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575),

wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części oddalającej apelację i przekaza-

nie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji.

Pismem procesowym z dnia 30 grudnia 1998 r. Wojewódzka Stacja

Sanitarno-Epidemiologiczna w C. wniosła o uwzględnienie kasacji i orzeczenie co do

istoty sprawy. W uzasadnieniu podała, że z dniem 1 maja 1998 r. Ewa G. została

ponownie zatrudniona u strony pozwanej na stanowisku zastępcy dyrektora.

Ponieważ dokonano wyboru powódki na stanowisko wiceprezydenta C. strona

pozwana udzieliła jej urlopu bezpłatnego na czas trwania kadencji. Nadto, strony

zawarły ugodę, w której strona pozwana zobowiązała się do wykonania

nieprawomocnego wyroku zasądzającego na rzecz powódki odszkodowanie.

Na rozprawie kasacyjnej pełnomocnik Ewy G. oświadczył, że pomimo zawar-

cia i wykonania ugody wnosi o merytoryczne rozpoznanie kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3

Zasadniczy przedmiot sporu w rozpoznawanej sprawie tyczył prawa Ewy G.

do zatrudnienia w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w C. po odwoła-

niu jej ze stanowiska Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego i dyrek-

tora tej placówki. Powódka wywodziła takie prawo raz z faktu, że stosunek pracy na

stanowisku asystenta nie został z nią nigdy rozwiązany i trwał pomimo powołania na

stanowiska Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego oraz dyrektora

strony pozwanej, a zatem i po odwołaniu z tych stanowisk, innym razem - z kwestio-

nowanego przez stronę pozwaną przyrzeczenia ponownego zatrudnienia na stano-

wisku asystenta po ustaniu stosunku pracy z powołania. Zgłaszane roszczenia ma-

jątkowe stanowiły konsekwencję żądania głównego. W kierunku restytucji stosunku

pracy na stanowisku asystenta zmierzała też kasacja, która, choć skarżąca nie

wskazała jako podstawy kasacyjnej naruszenia przepisów o postępowaniu, jest w

całości polemiką z oceną dowodów dokonaną przez Sądy obu instancji.

Z treści umowy ugody zawartej między stronami procesowymi w dniu 5

czerwca 1998 r. wynika, że roszczenia powódki zostały zaspokojone przez stronę

pozwaną dobrowolnie w zakresie nawet wykraczającym poza żądanie pozwu. Po-

wódka została zatrudniona w Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w C. wprawdzie nie

na stanowisku asystenta, o co wnosiła, ale zastępcy dyrektora tej placówki. Otrzy-

mała odszkodowanie zasądzone wyrokiem Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Cie-

chanowie z dnia 17 czerwca 1997 r. [...], utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Woje-

wódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 3 grudnia

1997 r. [...], zaskarżonym kasacją.

Skoro pracodawca - dłużnik zaspokoił wszystkie roszczenia pracownika - wie-

rzyciela, Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393

12

KPC oddalił kasację powódki, po-

nieważ zobowiązanie pozwanego wygasło co - gdyby nie zakaz reformationis in

peius - skutkowałoby oddaleniem powództwa.

========================================