Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 16 kwietnia 1999 r.

II UKN 565/98

Wydział II

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 16 kwietnia 1999 r.

II UKN 565/98

Przepis art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i fi-

nansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 25,

poz. 137 ze zm.) jest adresowany wyłącznie do organu ubezpieczeniowego i nie

może być, także w drodze analogii, stosowany do ubezpieczonych.

Przewodniczący: SSN Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Beata Gudowska, Stefania Szymańska.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 1999 r. sprawy z wniosku

Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Spo-

łecznych-Oddziałowi w R. o wysokość składek na ubezpieczenie społeczne, na sku-

tek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28

maja 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

U z a s a d n i e n i e

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach-Ośro-

dek Zamiejscowy w Rybniku wyrokiem z dnia 29 września 1997 r. oddalił odwołanie

Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

nych-Oddziału w R. z dnia 24 kwietnia 1996 r., w której naliczone zostały za okres od

stycznia 1992 r. do maja 1993 r. składki na ubezpieczenie społeczne wozaków, wy-

konujących umowy zlecenia na rzecz odwołującej Spółdzielni. Za podstawę wymiaru

składek został przyjęty dochód bez pomniejszenia o koszty uzyskania i w ten sposób

naliczono zaległe różnice składek w kwocie 12.329,64 zł, składkę na Fundusz Pracy -

628,53 zł i odsetki za zwłokę w kwocie 32.119,32 zł liczone od dnia wydania decyzji.

Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił apelację Okręgowej Spółdzielni Mle-

czarskiej w P. i podzielił stanowisko Sądu Wojewódzkiego, iż dochodem w celu

określenia podstawy wymiaru składek z § 22 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z

2

dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubez-

pieczenie społeczne, zgłaszanie do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczanie

składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego w brzmieniu obowiązującym od 1

stycznia 1992 r. (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 68, poz. 330 ze zm.) jest dochód z

wykonania umowy, podlegający podatkowi od wynagrodzeń i pomniejszony o opła-

cony podatek. Zmiana tego rozporządzenia z dnia 27 lutego 1992 r. odstąpiła bo-

wiem od traktowania „dochodu” w rozumieniu przepisów podatkowych, pozostawiając

jedynie pierwszą część zdania z § 22 do słów „z wykonania umowy”, co powoduje iż

od 1 stycznia 1992 r. nie mogą być odliczane od dochodu koszty jego uzyskania.

Powyższy wyrok zaskarżył kasacją pełnomocnika Okręgowej Spółdzielni Mle-

czarskiej w P. w części dotyczącej odsetek zwłoki od różnicy w podstawie wymiaru

składek na ubezpieczenie społeczne wozaków w kwocie 47.881,76 zł, zarzucając

naruszenie art. 34 i 38 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finan-

sowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze

zm.) przez błędną jego wykładnię.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna. Powołany w kasacji przepis art. 38 ust. 1 ustawy z

dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jed-

nolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze zm.) jest adresowany wyłącznie do

organu ubezpieczeniowego i nie może mieć zastosowania, także w drodze analogii

do ubezpieczonych, którzy z mocy art. 34 tej ustawy są obowiązani do zapłacenia

odsetek za zwłokę od nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenie społeczne

pracowników. Ograniczenie kasacji do kwestii odsetek powoduje, iż stają się bez-

przedmiotowe rozważania kasacji na temat dochodu, od którego należą się składki

na ubezpieczenie społeczne.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312

KPC Sąd Najwyższy

orzekł, jak w sentencji.

========================================

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.