Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 10 września 1999 r.

II UKN 93/99

Wydział II

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 10 września 1999 r.

II UKN 93/99

Sąd Najwyższy w ramach kontroli kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 233

§ 1 KPC przez sąd drugiej instancji nie ustala faktów, lecz ocenia, czy sąd ten

nie przekroczył granic swobody osądu sędziowskiego.

Przewodniczący: SSN Maria Tyszel, Sędziowie SN: Teresa Romer (sprawoz-

dawca), Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 września 1999 r. sprawy z wniosku

Włodzimierza T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o

rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Warszawie z dnia 6 października 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację; zasądził na rzecz pełnomocnika - adwokat Ewy S. od

Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem kosztów zastępstwa adwokackiego

z urzędu.

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia 23 sierpnia 1995 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział

w W., odmówił Włodzimierzowi T. prawa do renty inwalidzkiej z uwagi na fakt, iż in-

walidztwo powstało po upływie 18 miesięcy od ustania zatrudnienia.

W odwołaniu od decyzji wnioskodawca domagał się zmiany decyzji i przyzna-

nia prawa do renty inwalidzkiej, podnosząc iż zaprzestał płacenia składek na ubez-

pieczenie społeczne z dniem 31 sierpnia 1985 r., z uwagi na trudną sytuację mate-

rialną.

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jej oddalenie odwołania.

Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Warszawie oddalił odwołanie wnioskodawcy. Zdaniem Sądu, który

oparł się przy wydaniu orzeczenia na opiniach biegłych sądowych, inwalidztwo skar-

2

żącego powstało w listopadzie 1990 r., a zatem po upływie 18 miesięcy od ustania

zatrudnienia.

Włodzimierz T. zaskarżył powyższy wyrok apelacją, wnosząc o przyznanie

prawa do renty i uznania, iż inwalidztwo jego powstało w dacie 7 lipca 1986 r.

Wyrokiem z dnia 6 października 1998 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpie-

czeń Społecznych w Warszawie oddalił apelację wnioskodawcy z uwagi na niespeł-

nienie wszystkich warunków wynikających z treści art. 32 ustawy z dnia 14 grudnia

1982 r. ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40,

poz. 267 ze zm.), gdyż inwalidztwo jego powstało po upływie 18 miesięcy od ustania

zatrudnienia. Sąd Apelacyjny, w oparciu o opinie biegłych sądowych, nie znalazł

podstaw do uznania, iż inwalidztwo wnioskodawcy powstało w lipcu 1986 r.

W kasacji od powyższego wyroku wnioskodawca zarzucił naruszenie prawa

materialnego, a w szczególności art. 32 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. ustawy o

zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. N r 40, poz. 267 ze zm.)

oraz naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 KPC. W uzasadnieniu

podstaw kasacyjnych pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż w materiale dowodowym

znajdującym się w aktach sprawy istnieją poważne rozbieżności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zdaniem Sądu Najwyższego przeprowadzona przez Sąd Apelacyjny ocena

dowodów dokonana została w sposób wszechstronny i zupełny oraz mieściła się w

granicach wyznaczonych przez art. 233 § 1 KPC. Zarzut kasacji, iż przepis ten został

naruszony nie znajduje podstaw. Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym nie

jest bowiem ani uprawniony, ani zobowiązany do ponownego oceniania materiału

dowodowego na podstawie i w granicach wyznaczonych przez art. 233 § 1 KPC.

Jego zadaniem nie jest bowiem ustalanie faktów, lecz jedynie kontrolowanie prawid-

łowości zastosowania przez Sąd drugiej instancji prawa materialnego i prawa proce-

sowego. Nie dokonując oceny przewidzianej w tym przepisie sprawdza on jedynie,

czy sąd drugiej instancji, przeprowadzając ocenę wiarygodności i mocy dowodów,

nie przekroczył ram swobody osądu sędziowskiego.

Biorąc pod rozwagę powyższe, Sąd drugiej instancji prawidłowo ustalił datę

powstania inwalidztwa, uznając, iż nastąpiło ono po upływie 18 miesięcy od ustania

3

zatrudnienia. Z tego też względu uznanie przez Sąd, że wnioskodawca nie spełnia

warunków przewidzianych w treści art. 32 ustawy o z.e.p., było zgodne z prawem.

========================================

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.