I PKN 515/00

Wyrok z dnia 28 czerwca 2001 r.

I PKN 515/00

Rejestr usług medycznych (art. 32e ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o

zakładach opieki zdrowotnej, Dz.U. Nr 91 poz. 408 ze zm.) funkcjonujący w szpi-

talu jako system ewidencyjno-informatyczny nie jest zakładem opieki zdrowot-

nej ani pracodawcą w rozumieniu art. 3 KP, wobec czego przejęcie części za-

dań tego rejestru przez kasy chorych na podstawie art. 16 ustawy z dnia 20

czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz o zmianie

niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 661 ze zm.), bez przejęcia składni-

ków majątkowych i pomieszczeń, nie uzasadnia stwierdzenia, że pracownicy

tego rejestru stali się pracownikami kas chorych z mocy art. 231

KP.

Przewodniczący SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Sędziowie: SN Roman

Kuczyński (sprawozdawca), SA Kazimierz Josiak.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2001 r. w sprawie z po-

wództwa Pawła S. i innych przeciwko Szpitalowi Powiatowemu w Ż. i K.-P. Regional-

nej Kasie Chorych w B. o zapłatę, na skutek kasacji K.-P. Regionalnej Kasie Chorych

od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy

z dnia 4 października 1999 r. [...]

z m i e n i ł zaskarżony wyrok i poprzedzający go wyrok Sądu Rejonowego -

Sądu Pracy w Szubinie z dnia 26 kwietnia 1999 r. [...] w ten sposób, że powództwo

Pawła S., Jerzego K., Aliny P., Wandy B., Zbigniewa D., Wandy W., Bogdana Ś.,

Marii Ś. i Elżbiety P. oddalił,

nie obciążył powodów kosztami postępowania kasacyjnego.

U z a s a d n i e n i e

Powodowie wnieśli o uznanie za bezskuteczne wypowiedzeń umów o pracę

dokonanych przez pozwany Szpital Powiatowy w Ż., doręczonych im 25 stycznia

1999 r., a nadto o ustalenie, że z dniem 1 stycznia 1999 r. nowym pracodawcą po-

2

wodów - z mocy prawa - stała się pozwana K.-P. Regionalna Kasa Chorych w B. W

uzasadnieniu pozwu powodowie podali, że pismem z dnia 22 stycznia 1999 r., dorę-

czonym im 25 stycznia 1999 r., pozwany Szpital wypowiedział powodom umowy o

pracę zawarte na czas nieokreślony, a powodowie wypowiedzenia te uważają za

bezpodstawne. Powodowie podnieśli, że - zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20

czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz o zmianie nie-

których ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 661) - z dniem 1 stycznia 1999 r. Rejestr Usług

Medycznych w Ż. stał się instytucją podległą K.-P. Regionalnej Kasie Chorych. Po-

wodowie podali, że Rejestr Usług Medycznych w Ż. wykonuje wszystkie zadania na-

łożone nań w art. 32e ust. 1 i ust. 4 oraz art. 32f ust. 1 powołanej wyżej ustawy i żad-

nej podstawy prawnej do przerwania jego działalności nie ma.

Pozwany Szpital Powiatowy w Ż. wniósł o oddalenie powództwa, przecząc

zarzutowi stawianemu przez powodów, jakoby dokonanie w dniu 25 stycznia 1999 r.

wypowiedzeń umów o pracę było nieuzasadnione. Wypowiedzeń, zdaniem pozwa-

nego, dokonano skutecznie i według wymogów prawa, a wypowiedzenia te podykto-

wane były zmianami organizacyjnymi i przyczynami ekonomicznymi, gdyż - ze

względów organizacyjnych i ekonomicznych - pozwany Szpital nie ma możliwości

dalszego zatrudniania powodów. Zdaniem pozwanego Szpitala Powiatowego w Ż.,

przyczyna wypowiedzeń umów o pracę jest konkretna, rzeczowa i uwzględnia

słuszny interes zakładu pracy, jakkolwiek - dodaje pozwany - będąc zainteresowany

dalszym losem powodów, interweniował on w dniach 11 i 12 stycznia 1999 r. w

sprawie powodów u pełnomocnika K.-P. Regionalnej Kasy Chorych.

Pozwana K.-P. Regionalna Kasa Chorych w B. wniosła również o oddalenie

skierowanego przeciwko niej powództwa. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew po-

dała, że bezsporny jest fakt, że na mocy art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca

1997 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz o zmianie niektórych

ustaw, zadania związane z rejestrem usług medycznych z dniem 1 stycznia 1999 r.

stały się zadaniami kas powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Oznaczało to,

że od 1 stycznia 1999 r. kasy chorych gromadzą dane i informacje o usługach me-

dycznych przekazane im przez podmioty świadczące te usługi. Jednakże - nałożenie

zadań na określony podmiot nie stanowi automatycznie przejścia zakładu pracy na

innego pracodawcę w rozumieniu art. 231

KP, albowiem przez przejście zakładu

pracy lub jego części na innego pracodawcę rozumie się przejście zakładu w sensie

przedmiotowym, a przejście takie ma miejsce wówczas, gdy do innego pracodawcy

3

przechodzą składniki majątkowe, z którymi związane było zatrudnienie pracowników.

Zatem - wywodziła pozwana Kasa Chorych - nie nastąpiło tu przejęcie części zakła-

du pracy przez pozwaną K.-P. Regionalną Kasę Chorych. Zdaniem pozwanej, skoro

nie nastąpiło przejęcie części Szpitala Powiatowego w Ż. w rozumieniu art. 231

KP,

to żądanie powodów jest pozbawione podstaw prawnych.

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 1999 r. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Szubinie

ustalił, że powodowie stali się z dniem 1 stycznia 1999 r. pracownikami pozwanej K.-

P. Regionalnej Kasy Chorych w B. i uznał za bezskuteczne wypowiedzenie powo-

dom umów o pracę dokonane przez pozwany Szpital Powiatowy w Ż.

Sąd Rejonowy ustalił, że Zespół Opieki Zdrowotnej w Ż. już w 1996 r. wytypo-

wany został przez Urząd Wojewódzki w B. do wprowadzenia systemu rejestru usług

medycznych. Zespół Opieki Zdrowotnej w Ż. otrzymał od Wojewody B. środki finan-

sowe na utworzenie Rejestru Usług Medycznych i już w lutym 1997 r. Rejestr Usług

Medycznych rozpoczął ewidencjonowanie usług medycznych wykonywanych przez

podmioty opieki zdrowotnej. Został on utworzony i pozostawał w strukturze organiza-

cyjnej ZOZ-u w Ż. W tym czasie nie działały jeszcze kasy chorych i ewidencjonowa-

nie usług medycznych służyło tylko Zakładowi Opieki Zdrowotnej, a obecnie, gdy

kasy działają, rejestr usług medycznych nie jest potrzebny ani szpitalom, ani lecz-

nictwu otwartemu. Rejestr Usług Medycznych nadal prowadzi swoim systemem ewi-

dencję usług medycznych i diagnostycznych, ale pozwana Kasa Chorych płaci tylko

za usługi, a za ewidencję usług nie płaci. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki

Zdrowotnej w Ż., zarządzeniem Wojewody B. z dnia 10 listopada 1998 r. został prze-

kształcony w kilka samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej - między

innymi pozwany Szpital Powiatowy w Ż. oraz w Samodzielny Zakład Podstawowej

Opieki Zdrowotnej w Ż. Statut pozwanego Szpitala Powiatowego w Ż. nie przewiduje

już rejestru usług medycznych w jego strukturze ani w zakresie swojej działalności,

ale w podziale Zakładu Opieki Zdrowotnej (ZOZ) Rejestr Usług Medycznych (RUM)

przypadł faktycznie Szpitalowi. Pozwany Szpital Powiatowy w Ż. w dniu 25 stycznia

1999 r. wypowiedział powodom umowy o pracę, a jako przyczynę wypowiedzeń po-

dał, iż zadania związane z prowadzeniem rejestru usług medycznych są zadaniami

kas powszechnego ubezpieczenia społecznego i dalsze istnienie biura RUM w

strukturze Szpitala Powiatowego w Ż. oraz jego funkcjonowanie dla celów samego

Szpitala jest ze względów ekonomicznych niemożliwe. Pozwany Szpital Powiatowy w

Ż., przed dokonaniem powodom wypowiedzeń umów o pracę, występował do poz-

4

wanej K.-P. Regionalnej Kasy Chorych w B. - powołując się na art. 16 ust. 2 ustawy z

dnia 20 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz o

zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 661), aby przejęła ona Rejestr Usług

Medycznych w Ż. Pozwana Kasa Chorych odmówiła przejęcia Rejestru Usług Me-

dycznych w Ż. i odpowiedziała, że art. 16 ust. 2 tej ustawy nie określa obowiązku

przejęcia pracowników wykonujących zadania z zakresu rejestru usług medycznych,

a jedynie przewiduje, że od 1 stycznia 1999 r. zadania związane z prowadzeniem

rejestrów usług medycznych będą wykonywane przez kasy oraz że ustawodawca nie

określił sytuacji prawnej i statusu pracowników zatrudnionych dotychczas przy wyko-

nywaniu zadań z zakresu prowadzenia rejestru usług medycznych i należy przyjąć,

że status tych pracowników nie uległ zmianie na skutek przejęcia zadań przez kasy

ubezpieczenia zdrowotnego. Pozwana Kasa Chorych zawarła (między innymi) z po-

zwanym Szpitalem Powiatowym w Ż. umowę o świadczenie usług medycznych i

płaci pozwanemu Szpitalowi za wykonywanie tych usług. Pozwana Kasa Chorych

prowadzi ewidencję usług medycznych we własnym zakresie, a zakres ten ustala

opierając się o przepis art. 1 pkt 116 ustawy z dnia 18 lipca1998 r. o zmianie ustawy

o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.

Nr 117, poz. 756). Nie przejęła ona Rejestru Usług Medycznych jako zorganizowanej

całości i nie finansuje jego działalności, czyli prowadzonej przez niego ewidencji

usług medycznych. Ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o zakładach

opieki zdrowotnej oraz o zmianie niektórych ustaw (art. 16 ust. 1) na Ministra Zdrowia

i Opieki Społecznej oraz na Wojewodów nałożony został obowiązek utworzenia -

najpóźniej do 31 grudnia 1998 r. - rejestru usług medycznych opisanego szczegóło-

wo w art. 32e nowelizowanej ustawy (tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakła-

dach opieki zdrowotnej), zaś ustęp 2 art. 16 tej ustawy stanowi, że z dniem 1 stycz-

nia 1999 r. zadania związane z prowadzeniem rejestrów usług medycznych, o któ-

rych mowa w art. 32 nowelizowanej ustawy, stają się zadaniami kas powszechnego

ubezpieczenia zdrowotnego.

Zdaniem Sądu Rejonowego, tak wykładnia językowa, jak też celowościowa

przepisów art. 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prowadzą do wniosku, że zorga-

nizowane w zakładach opieki zdrowotnej rejestry usług medycznych, po wejściu w

życie ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu społecznym, tj.

od 1 stycznia 1999 r., należą do kas chorych.

5

Redakcja tych przepisów ujęta w tym samym artykule wskazuje na to, że reje-

stry usług medycznych miały być zorganizowane wcześniej niż kasy chorych - po to,

aby jako w pełni zorganizowana i działająca już instytucja weszły w struktury tych kas

z chwilą, gdy rozpoczną one swoją działalność. Zdaniem Sądu, interpretacja wyżej

przytoczonych przepisów jednoznacznie wskazuje na to, że taki właśnie był zamysł

ustawodawcy i kasa chorych nie może się nie zastosować do jego woli. Dodać wy-

pada, że skoro ustawodawca wskazał dzień 31 grudnia 1998 r. jako ostateczny ter-

min zorganizowania przedmiotowego rejestru (vide art. 16 ust. 1 powołanej ustawy),

to byłoby nielogiczne wywodzić, że z dnia na dzień, bo już 1 stycznia 1999 r., instytu-

cja ta miałaby być zbędna.

Sąd Rejonowy doszedł do wniosku, że skoro przejęcie rejestru usług medycz-

nych reguluje w sposób szczegółowy powołanej wyżej ustawa, to rozważanie przepi-

su art. 231

KP uznać należy w niniejszej sprawie za niecelowe - zgodnie z zasadą, że

przepis szczególny wyłącza przepis ogólny. Sąd Rejonowy w wyroku ustalił zatem,

że powodowie z dniem 1 stycznia 1999 r. stali się pracownikami K.-P. Regionalnej

Kasy Chorych w B. Konsekwentnie do powyższego ustalenia stwierdził, że w dniu 25

stycznia 1999 r., tj. w dniu dokonania powodom wypowiedzeń umów o pracę, po-

zwany Szpital Powiatowy w Ż. nie był pracodawcą powodów, a zatem nie mógł sku-

tecznie rozwiązać z nimi stosunków pracy, skoro stosunki te nie łączyły już pozwa-

nego Szpitala z powodami. Mając to na uwadze Sąd Rejonowy uznał za bezskutecz-

ne wypowiedzenia umów o pracę powodom, dokonane przez Szpital Powiatowy w Ż.

Wyrokiem z dnia 4 października 1999 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpie-

czeń Społecznych w Bydgoszczy oddalił apelację pozwanego Szpitala Powiatowego

w Ż. i K.-P. Regionalnej Kasie Chorych w B. Nie kwestionując ustaleń Sądu pierw-

szej instancji w przedmiocie utworzenia w 1997 r. w Zespole Opieki Zdrowotnej w Ż.

Rejestru Usług Medycznych i przekształcenia tego Zespołu zarządzeniem Wojewody

B. z dnia 10 listopada 1998 r., wydanym z mocy art. 36 w związku z art. 35 b ustawy

z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 ze

zm.), w pięć samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej (w tym Szpitala

Powiatowego w Ż.), jak również faktu, że z mocy art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20

czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz o zmianie nie-

których ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 661 ze zm.) zadania rejestrów usług medycznych

z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się zadaniami powszechnego ubezpieczenia zdro-

wotnego (kas chorych), Sąd drugiej instancji nie podzielił stanowiska Sądu Rejono-

6

wego, że przekazanie zadań na podstawie tego przepisu, oznaczało jednocześnie

przejęcie tych rejestrów, ponieważ uznanie, że nastąpiło także przejęcie zakładu

pracy czy też pracowników musi wynikać z wyraźnego uregulowania ustawowego i

nie można go wyprowadzać z dorozumianej woli ustawodawcy. Powołując orzecz-

nictwo Sądu Najwyższego zapadłe na tle stosowania ustawy z dnia 7 grudnia 1991 r.

o systemie oświaty (Dz.U. Nr 95, poz. 425 ze zm.), Sąd drugiej instancji dopatrzył się

w ustalonym stanie faktycznym przesłanek do uznania, że nastąpiło przejęcie (przez

Kasę Chorych) zakładu pracy w rozumieniu art. 231

§ 1 KP. W rezultacie uznał wyrok

Sądu pierwszej instancji - mimo wskazania innej podstawy prawnej - za odpowiada-

jący prawu.

Powyższy wyrok zaskarżyła kasacją K.-P. Kasa Chorych, zarzucając narusze-

nie prawa materialnego - art. 231

KP przez uznanie, że przejęcie zadań rejestru usług

medycznych jest tożsame z przejęciem zakładu pracy.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Kasacja okazała się uzasadniona. Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakła-

dach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 ze zm.) w art. 7 ust. 1 daje definicję

zakładu opieki zdrowotnej, a w art. 2 wymienia rodzaje zakładów opieki zdrowotnej,

w art. 3 wymienia rodzaje świadczeń zdrowotnych, w rozdziale 2 (art. 20 - 26) zaj-

muje się szpitalami, a w rozdziale 3 innymi zakładami opieki zdrowotnej (art. 27 -

32d). W świetle uregulowań tych przepisów brak jest podstaw do uznania, że rejestr

usług medycznych jest zakładem pracy w rozumieniu art. 3 KP. Już w wyroku z dnia

19 kwietnia 1979 r., I PR 16/79 (OSNC 1979 r. z. 10, poz. 205), Sąd Najwyższy

uznał, że nie są zakładami pracy jednostki organizacyjne wchodzące w skład zespołu

opieki zdrowotnej, chyba że w statucie tego zespołu przewidziane są - i w praktyce

realizowane - dla kierowników tych jednostek organizacyjnych uprawnienia do na-

wiązywania, zmiany i rozwiązania stosunku pracy. Wprawdzie przepis art. 231

§ 1 KP

dotyczy także części zakładu pracy, a temu pojęciu pozornie mógłby odpowiadać

rejestr usług medycznych, jednakże powyższy wyrok został przywołany dla podkre-

ślenia, że dla zachowania przesłanek z art. 23 1

§ 1 KP istotne jest „przejęcie” zakła-

du pracy lub jego części i to zarówno w znaczeniu podmiotowym, jak i przedmioto-

wym.

7

Tymczasem z dodanego ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o

zakładach opieki zdrowotnej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz.

661 ze zm.) rozdziału 3a „Rejestr Usług Medycznych” wynika, że świadczenia zdro-

wotne i związane z ich udzielaniem usługi w publicznych zakładach opieki zdrowotnej

oraz podmioty udzielające świadczeń na zasadach określonych w art. 35 i 35a (za-

mawiania i zlecania świadczeń innym podmiotom niż publiczne zakłady opieki zdro-

wotnej) podlegają rejestrowaniu i monitorowaniu w systemie ewidencyjno-informa-

tycznym (podkreślone SN), zwanym dalej „rejestrem usług medycznych”. Oznacza to

ni mniej ni więcej, że rejestr usług medycznych nie jest zakładem opieki zdrowotnej w

rozumieniu ustawy o zakładach opieki zdrowotnej ani jego częścią w rozumieniu art.

3 KP, a tylko systemem ewidencyjno – informatycznym, w którym wydawane są ksią-

żeczki usług medycznych dla dokumentacji usługi medycznej, prowadzone są wyka-

zy osób objętych rejestrem i podmiotów udzielających usługi oraz zlecających ich

wykonanie, a gromadzone dane informacyjne mają być udostępnione naczelnym i

centralnym organom administracji rządowej, wojewodom, organom samorządu tery-

torialnego, podmiotom, które utworzyły publiczne zakłady opieki zdrowotnej, pod-

miotom finansującym udzielanie tych usług oraz samorządom zakładów medycznych

(art. 32f ust. 1). Rada Ministrów została upoważniona do określenia, w drodze rozpo-

rządzenia, zakresu i szczegółowych zasad udostępniania danych i informacji, o któ-

rych mowa w wymienionym wyżej przepisie, lecz dotychczas z uprawnienia tego nie

skorzystała. Dla realizacji celu, o którym mowa w art. 32e ust. 1 ustawy, utworzono

centralny rejestr usług medycznych prowadzony przez Ministra Zdrowia i Opieki

Społecznej, wojewódzki rejestr usług medycznych prowadzony przez wojewodę i

terenowe rejestry usług medycznych prowadzone przez jednostki organizacyjne,

wskazane przez wojewodę. Przepis art. 32e jest nadal zamieszczany w znowelizo-

wanej ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, mimo że

przepis art. 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o zakładach

opieki zdrowotnej stanowił, że z dniem 1 stycznia 1999 r. zadania związane z prowa-

dzeniem usług medycznych, o których mowa w art. 32e nowelizowanej ustawy stają

się zadaniami kas powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu ustawy

z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28,

poz. 153 ze zm.). Ta ostatnia ustawa wchodziła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.,

lecz jeszcze przed dniem jej wejścia w życie została ustawą z dnia 18 lipca 1998 r. o

zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz o zmianie niektó-

8

rych ustaw (Dz.U. Nr 117, poz. 756 ze zm.) znowelizowana przez dodanie rozdziału

7a: „Przetwarzanie i ochrona danych”. Cel uzyskiwania i przetwarzania danych oso-

bowych osób ubezpieczonych jest częściowo zbieżny z celem wymienionym w art.

32e ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, lecz w stosunku do niego znacznie

rozszerzony, przy czym dla realizacji tego celu nie jest tworzona w kasie chorych

żadna jednostka organizacyjna. Jednocześnie po myśli art. 66 ust. 1 ustawy o po-

wszechnym ubezpieczenie zdrowotnym kasa chorych jest instytucją samorządową

reprezentującą ubezpieczonych. Kasy chorych i zakłady opieki zdrowotnej funkcjo-

nują w odrębnych systemach prawnych, odmiennie niż szkoły i placówki oświatowo-

wychowawcze, których zdania określa ustawa z dnia 7 grudnia 1991 r. o systemie

oświaty (Dz.U. Nr 95, poz. 425 ze zm.), zaś prawa i obowiązki nauczycieli ustawa z

dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.),

która w art. 20 przewiduje sytuację rozwiązania stosunku pracy w razie likwidacji

szkoły i uprawnienia z tym związane, zaś utworzenie stanowisk nauczycielskich w

nowo utworzonej szkole lub ich istnienie w placówce oświatowo-wychowawczej pro-

wadzonej nadal przez inny organ zarządzający, uprawnia - w świetle powołanego

przez Sąd drugiej instancji orzecznictwa Sądu Najwyższego - do uznania, że nastą-

piło przejęcie zakładu pracy w rozumieniu art. 231

§ 1 KP. Dlatego też zdaniem Sądu

Najwyższego, przepis art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. nie jest dosta-

teczną podstawą prawną do uznania, że Kasa Chorych została zobowiązana do

przejęcia pracowników byłego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Ż. podzielonego na pięć

zakładów opieki zdrowotnej, mimo tego, że w ramach jednego z nich do 31 grudnia

1998 r. funkcjonował system ewidencyjno-informatyczny, zwany „rejestrem usług

medycznych”. Jeżeli zatem Zespół Opieki Zdrowotnej w Ż. de facto przestał istnieć, a

działający w jego ramach Szpital przekształcony został w Szpital Powiatowy, w któ-

rego strukturze nie istnieje ani rejestr usług medycznych, ani nie istnieją środki finan-

sowe na jego funkcjonowanie, to dalsze zatrudnienie powodów stało się zbędne, co

uzasadniało wypowiedzenie im umów o pracę. Jednocześnie z materiału dowodowe-

go wynika, że Kasa Chorych nie przejęła żadnego majątku rejestru usług medycz-

nych w Ż., jego zasobów ani też z rejestru tego nie korzysta. Dane, do gromadzenia

których została zobowiązana, rejestruje na podstawie kontraktów ze świadczenio-

dawcami usług medycznych.

Jeżeli zatem w rzeczywistości nie nastąpiło przejęcie przez Kasę Chorych

części zakładu pracy - rejestru usług medycznych (czego dowodzi także podjęcie

9

przez Szpital Powiatowy w Ż. działań zmierzających do przekazania powodów Kasie

Chorych dopiero w styczniu 1999 r. i dokonanie dopiero w tym miesiącu wypowie-

dzeń), brak jest podstaw do uznania, że pozwana Kasa Chorych stała się z mocy

prawa pracodawcą powodów. Powyższe stwierdzenie prowadzi do uznania zasad-

ności kasacji, a w konsekwencji do zmiany zaskarżonego wyroku i poprzedzającego

go wyroku Sądu pierwszej instancji i oddalania powództwa.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy w oparciu o art. 39315

KPC orzekł jak w

sentencji.

========================================