I PK 81/04

Wyrok z dnia 2 grudnia 2004 r.

I PK 81/04

Do dokonywania czynności w sprawach ze stosunku pracy kierownika

samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez po-

wiat uprawniony jest starosta powiatowy.

Przewodniczący SSN Herbert Szurgacz (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Krystyna Bednarczyk, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2004 r. sprawy

z powództwa Andrzeja H. przeciwko Starostwu Powiatowemu w B.P. i Samodziel-

nemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w B.P. o zapłatę wynagrodzenia,

na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Białymstoku z dnia 19 grudnia 2003 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu-Są-

dowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku do ponownego rozpoznania i

orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

U z a s a d n i e n i e

Powód Andrzej H. żądał zasądzenia od Starostwa Powiatowego w B.P. kwoty

17.064 zł tytułem wynagrodzenia za pracę wraz z odsetkami. Pozwany wnosił o od-

dalenie powództwa, a ponadto o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze po-

zwanego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w B.P. Wezwany

do udziału w sprawie SP ZOZ w B.P. nie uznał powództwa.

Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2003 r. Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Bielsku Podlaskim oddalił powództwo wobec obu pozwanych. Sąd

Rejonowy ustalił, iż powód w dniu 4 lutego 1999 roku został powołany do pełnienia

obowiązków dyrektora ZOZ w B.P. przez starostę b., zaś uchwałą podjętą w dniu 20

sierpnia 1999 r. powoda powołano na stanowisko dyrektora SP ZOZ. Ustalono także

warunki płacy.

2

Wobec przegłosowania wniosku, zarząd powiatu w czerwcu 2001 r. podjął

uchwałę zmieniającą uchwałę z 20 sierpnia 1999r. w części ustalającej wysokość

wynagrodzenia i podwyższył powodowi wynagrodzenie o kwotę 960 zł. W dniu 19

czerwca 2001 r. na sesji rady powiatu starosta przedstawił sprawozdanie z działalno-

ści zarządu powiatu, w tym także informację o podjętej uchwale dotyczącej zmiany

wysokości wynagrodzenia powoda. Podwyżka wynagrodzenia dla powoda spotkała

się z krytyką, w związku z którą powód, obecny ma posiedzeniu rady, oświadczył, że

nie wnioskował o podwyższenie wynagrodzenia i że nie może podwyżki przyjąć.

W dniu 3 sierpnia 2001 r. zarząd powiatu w B.P. uchylił uchwałę z dnia 18

sierpnia 2001r. zmieniającą uchwałę w sprawie powołania dyrektora ZOZ, z uzasad-

nieniem, iż zmiana ta nastąpiła na wniosek Andrzeja H. w związku z porozumieniem

stron co do wysokości wynagrodzenia. Została ona doręczona 6 sierpnia 2001 roku.

Dnia 23 września 2002 r. powód wystąpił z pismem do starosty b. o zapłatę wyna-

grodzenia ustalonego uchwałą z 18 czerwca 2001 r. W odpowiedzi został poinfor-

mowany o uchyleniu uchwały zarządu powiatu, na którą się powołuje. Powoda od-

wołano ze stanowiska ze skutkiem wypowiedzenia umowy o pracę na dzień 28 lute-

go 2003 r.

Sąd Rejonowy przyjmując, iż oświadczenie woli złożone przez Andrzeja H.

przed radą powiatu osobom zindywidualizowanym pod względem podmiotowym,

mogło być poczytane jako chęć wywołania określonych skutków prawnych - uznał

roszczenie powoda za niezasadne.

W apelacji od wyroku powód zarzucając naruszenie prawa materialnego,

sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału dowodowego,

naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy oraz błędne

określenie wartości roszczenia, wnosił o zmianę wyroku i uwzględnienie roszczenia,

ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2003 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Białymstoku oddalił apelację. Zdaniem Sądu wbrew podniesionym

zarzutom Sąd Rejonowy nie naruszył prawa materialnego i nie dokonał sprzecznych

ustaleń z treścią zgromadzonego materiału dowodowego. Oświadczenie woli, które

złożył powód w dniu 19 czerwca 2001 r., zdaniem Sądu Okręgowego było ofertą do-

tyczącą zmiany warunków płacowych. Skoro ofertę taką powód złożył, a była ona z

uwagi na istniejące okoliczności logiczna i zasadna, została przyjęta jako wniosek w

zakresie zmiany warunków płacy, właśnie o kwotę przyznanej uprzednio podwyżki.

3

Wypowiedź powoda tak sprecyzowana nie mogła być potraktowana inaczej, jak tylko

jako rezygnacja z podwyżki. Jest to tym bardziej oczywiste, iż oświadczenie to zo-

stało wyrażone publicznie, a zatem z zamiarem wywołania odpowiednich skutków

prawnych.

W kasacji od powyższego orzeczenia powód zarzucił naruszenie prawa mate-

rialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 60 i 61 k.c. w

związku z art. 300 k.p. oraz art. 30 § 1 pkt 1 i art. 60 k.p. oraz art. 35 ust. 2 ustawy z

dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r.

Nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o

pracownikach samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze

zm.). W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i

zasądzenie zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wy-

roku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącego, zmiana

treści stosunku pracy w drodze porozumienia może być skuteczna, jeśli porozumie-

nie zostało zawarte między pracownikiem a podmiotem, który posiada kompetencje

do podejmowania czynności w zakresie prawa pracy. Podmiotem tym jest starosta, a

nie zarząd powiatu, który uchwalił zmiany wysokości wynagrodzenia. Ponadto,

oświadczenie złożone przez powoda na posiedzeniu rady powiatu nie stanowiło

oświadczenia woli w rozumieniu art. 60 k.c., gdyż wskazywało jedynie na określoną

intencję i miało charakter oświadczenia niestanowczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Regulacja prawna statusu pracowniczego dyrektora samodzielnego publicz-

nego zakładu opieki zdrowotnej, utworzonego przez organ samorządu terytorialnego

nie jest przejrzysta. W myśl art. 44 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakła-

dach opieki zdrowotnej podmiot, który utworzył publiczny z.o.z., nawiązuje z kierow-

nikiem tego zakładu stosunek pracy na podstawie powołania, umowy o pracę albo

zawiera z nim umowę cywilnoprawną. Powód został zatrudniony na podstawie po-

wołania. Stosownie do art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samo-

rządzie powiatowym, do zadań zarządu powiatu należy m.in. zatrudnianie i zwalnia-

nie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Przepis art. 36 ust. 2 ustawy

samorządowej stwierdza, że status prawny pracowników starostwa powiatowego i

jednostek organizacyjnych powiatu określa odrębna ustawa. Jako odrębną ustawę w

4

rozumieniu tego przepisu należy rozumieć ustawę z dnia 22 marca 1990 r. o pra-

cownikach samorządowych. Pracownicy samorządowi, to między innymi pracownicy

zatrudnieni w powiatowych jednostkach organizacyjnych (art. 1). Publiczny z.o.z. jest

powiatową jednostką organizacyjną. Stosownie do art. 4 pkt 4 ustawy o pracowni-

kach samorządowych czynności z zakresu prawa pracy za podmioty określone w art.

1, zwane pracodawcami samorządowymi, wobec kierowników samorządowych jed-

nostek organizacyjnych będących samodzielnymi pracodawcami samorządowymi

dokonuje przewodniczący zarządu danej jednostki terytorialnej. Przewodniczącym

zarządu powiatu jest starosta (art. 26 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym).

W konsekwencji przytoczonych uregulowań należy przyjąć, że do dokonywa-

nia czynności w sprawach ze stosunku pracy dyrektora (kierownika) samodzielnego

publicznego zakładu opieki zdrowotnej, utworzonego przez powiat, uprawniony jest

starosta powiatowy. Czynność w postaci obniżenia wynagrodzenia powodowi doko-

nana uchwałą zarządu powiatu nie mogła wywrzeć skutku prawnego. Przytoczone

powyżej regulacje prawne przewidują podzieloną między zarząd powiatu i starostę

kompetencję w sprawach pracowniczych w stosunku do dyrektorów publicznych za-

kładów opieki zdrowotnej. Ustawa o samorządzie powiatowym w art. 32 ust. 2 pkt 5

przewidziała jako kompetencję zarządu powiatu wyłącznie zatrudnianie i zwalnianie

kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Dalszych kompetencji zarządu po-

wiatu w zakresie stosunków pracy wymienionych osób nie można domniemywać.

Dokonywanie innych czynności w sprawach z zakresu prawa pracy zostało zastrze-

żone, jak to już powyżej wskazano, do kompetencji starosty powiatowego. Zarzut

naruszenia art. 35 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym w związku z art. 4

ustawy o pracownikach samorządowych jest zatem usprawiedliwiony.

Za usprawiedliwiony należy uznać również zarzut naruszenia art. 61 k.c. w

związku z art. 300 k.p. Kasacja nie zawiera zarzutu naruszenia przepisów postępo-

wania w związku z czym Sąd Najwyższy jest związany ustaleniem, że powód na po-

siedzeniu rady powiatu w dniu 19 czerwca 2001 r. stwierdził, że nie wnosił o podwyż-

kę wynagrodzenia i że w zaistniałej sytuacji rezygnuje z przysługującej mu podwyżki.

Można zgodzić się ze stanowiskiem Sądów orzekających, że oświadczenie powoda

należy potraktować jako ofertę zmiany warunków wynagrodzenia w kierunku przy-

wrócenia poprzedniego niższego wynagrodzenia. Zdaniem Sądu Najwyższego,

oświadczenie to, w ustalonym stanie faktycznym, nie mogło jednak wywrzeć skutku

prawnego ponieważ nie zostało skierowane do właściwego adresata, którym w tym

5

zakresie był starosta powiatowy. Oświadczenie zostało skierowane do członków rady

powiatu w trakcie posiedzenia tej rady, w którym powód uczestniczył. Oceny tej nie

zmienia okoliczność, że w posiedzeniu tym brali udział członkowie zarządu powiatu

łącznie ze starostą powiatu.

Z przytoczonych motywów, w oparciu o art. 39312

k.p.c. orzeczono jak w sen-

tencji wyroku.

========================================