III CZP 65/04

Uchwała z dnia 1 grudnia 2004 r., III CZP 65/04

Sędzia SN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Bronisław Czech

Sędzia SN Irena Gromska-Szuster

Sąd Najwyższy w postępowaniu upadłościowym Przedsiębiorstwa Budowlano-

Montażowego Hutnictwa w K. w przedmiocie wniosku syndyka masy upadłości o

przyznanie wynagrodzenia miesięcznego, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na

posiedzeniu jawnym w dniu 1 grudnia 2004 r., zagadnienia prawnego

przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 5

sierpnia 2004 r.:

„Czy w ramach postępowania upadłościowego, wszczętego pod rządami

Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. –

prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm.) a nie

ukończonego do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60 poz. 535) podstawą wynagrodzenia

syndyka pozostają postanowienia zawarte w treści Ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o

wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. Nr 26

poz. 306) czy też podstawę tę winny stanowić ogólne zasady wynikające z treści

Rozporządzenia Prezydenta z 1934 r.?"

podjął uchwałę:

W sprawie, w której ogłoszono upadłość przed dniem wejścia w życie

ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr

60, poz. 535 ze zm.), do wynagrodzenia syndyka, w zakresie wskazanym w art.

123 § 51

rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października

1934 r. – Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze

zm.), stosuje się przepisy ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu

osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. Nr 26, poz. 306 ze

zm.).

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 września 1995 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-

Śródmieścia w Krakowie ogłosił upadłość Przedsiębiorstwa Budowlano-

Montażowego Hutnictwa w K. Syndykiem masy upadłości ustanowiony został

Instytut Prawa Spółek i Inwestycji Zagranicznych, spółka z o.o. w K.

Syndyk miał przyznane wynagrodzenie do dnia 31 grudnia 2003 r. w wysokości

1500 zł miesięcznie. W dniu 23 stycznia 2004 r. złożył wniosek o przyznanie

wynagrodzenia miesięcznego w kwocie 2000 złotych, uzasadniając jego wysokość

przewidywanym nakładem pracy i zakresem czynności w dalszym etapie

postępowania, obejmującym sporządzenie częściowego planu podziału masy

upadłości i koniecznością dalszego prowadzenia wytoczonych już spraw sądowych.

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2004 r. oddalił wniosek,

stwierdzając, że wynagrodzenie przyznane syndykowi do dnia 31 grudnia 2003 r.

miało podstawę w art. 1 pkt 1, art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 i art. 8 pkt 7 ustawy z dnia 3

marca 2000 r. o wynagrodzeniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi

(Dz.U. Nr 26, poz. 306 ze zm.) w związku z art.122 i 123 § 51

rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo upadłościowe

(jedn. tekst: Dz.U. z 1991 r., Nr 118, poz. 512 ze zm.). Jednakże przepisem art. 533

ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60,

poz. 535) uchylono art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 3 marca 2000 r., który stanowił, że

ustawa ma zastosowanie m.in. do syndyków określonych podmiotów. Zgodnie z art.

536 Prawa upadłościowego i naprawczego, w sprawach, w których ogłoszono

upadłość przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe,

ale zdaniem Sądu Rejonowego, art. 536 dotyczy tylko stosowania Prawa

upadłościowego z 1934 r. i aktów prawnych wydanych na jego podstawie. Z tego

względu Sąd Rejonowy uznał, że po wejściu w życie z dniem 1 października 2003 r.

nowego Prawa upadłościowego, zachodzi brak podstawy prawnej dla przyznania

syndykowi wynagrodzenia miesięcznego.

Przy rozpoznaniu zażalenia syndyka Sądowi Okręgowemu w Krakowie nasunęło

się zagadnienie prawne, sformułowane w sentencji postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kluczowe znaczenie dla odpowiedzi, na przedstawione zagadnienie prawne ma

treść art. 536 Prawa upadłościowego i naprawczego, w którym mówi się ogólnie o

przepisach dotychczasowych, więc chodzi o stosowanie wszystkich przepisów

regulujących postępowanie upadłościowe uchylonych przez nową ustawę, a nie

tylko przepisów Prawa upadłościowego z 1934 r. Cezurą jest data ogłoszenia

upadłości; jeżeli upadłość ogłoszono przed wejściem w życie Prawa

upadłościowego i naprawczego, tj. przed dniem 1 października 2003 r., do całego

postępowania upadłościowego aż do jego zakończenia stosuje się przepisy

obowiązujące dotychczas.

Nie ma uzasadnionych podstaw, aby z zasady stosowania dotychczasowego

prawa wyłączać reguły wynagradzania syndyka. Przemawiają za tym także względy

celowościowe, gdyż wynagrodzenie syndyka stanowi pewną całość; stosowanie w

jednym okresie obowiązującego wówczas prawa, a w następnym nowego prawa

mogłoby prowadzić do przyznania podwójnego wynagrodzenia za pracę syndyka

albo do częściowego pominięcia tego wynagrodzenia. Stosowanie jednolitego

prawa do całości wynagrodzenia syndyka usuwa to niebezpieczeństwo.

W sprawie, w której ogłoszono upadłość przed dniem 1 października 2003 r., do

wynagrodzenia syndyka, w zakresie wskazanym w art. 123 § 51

Prawa

upadłościowego 1934 r., nadal zatem stosuje się przepisy ustawy z dnia 3 marca

2000 r. o wynagrodzeniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U.

Nr 26, poz. 306 ze zm.), mimo uchylenia art. 2 pkt 6 tej ustawy.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

rozstrzygnął przedstawione zagadnienie prawne, jak w uchwale.