Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 4 sierpnia 2005 r.

II PK 357/04

Wydział II

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 4 sierpnia 2005 r.

II PK 357/04

W ramach restrukturyzacji zakładu pracy nie jest wykluczone dokonanie

zmiany polegającej na zastąpieniu umowy o pracę przez umowę cywilnopraw-

ną, jeśli jest to uzasadnione rodzajem pracy.

Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie SN: Beata Gudowska,

Maria Tyszel (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r. sprawy

z powództwa Heleny C. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Opieki

Zdrowotnej w K. o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne i od-

szkodowanie, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 20 maja 2004 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

U z a s a d n i e n i e

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Strzelcach Opolskich wyrokiem z dnia 25 listopa-

da 2003 r. [...] oddalił powództwo Heleny C. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu

Zespołowi Opieki Zdrowotnej w K. o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bez-

skuteczne i o odszkodowanie.

Wyrok ten zapadł przy ustaleniu następujących okoliczności faktycznych. Po-

wódka Helena C. była zatrudniona w Samodzielnym Publicznym Zespole Opieki

Zdrowotnej w K. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w charakterze

anestezjologa w szpitalu w K. W dniu 22 lipca 2003 r. pracodawca zawiadomił zarząd

Związku Zawodowego przy Zespole Opieki Zdrowotnej w K. o zamiarze wypowie-

dzenia umowy o pracę Helenie C., będącej członkiem tego Związku. Zarząd

Związku, w terminie wymaganym ustawą nie zajął stanowiska w tej sprawie. W dniu

30 lipca 2003 r. powódka otrzymała pisemne oświadczenie o wypowiedzeniu umowy

o pracę ze skutkiem rozwiązującym na dzień 31 października 2003 r. Jako przyczynę

2

wypowiedzenia podano restrukturyzację zakładu pracy, przekształcenie bloku opera-

cyjnego w jednostkę świadczącą usługi w formie kontraktu. W oświadczeniu o wypo-

wiedzeniu zawarto także informację, że powódka otrzyma odprawę pieniężną w wy-

sokości trzymiesięcznego wynagrodzenia. Dyrektor SP ZOZ ogłosił konkurs na wy-

konywanie całodobowego zabezpieczenia opieki anestezjologicznej, z terminem

składania ofert do 23 lipca 2003 r., lecz Helena C. do tego konkursu nie przystąpiła.

Opiekę anestezjologiczną pełni obecnie zespół lekarzy na podstawie umowy cywil-

noprawnej, a pozwany nie zatrudnia lekarzy anestezjologów na podstawie umów o

pracę. Przyczyną wprowadzonych zmian była konieczność zmniejszenia kosztów

obsługi oddziału operacyjnego.

Oddalając powództwo, Sąd Rejonowy stwierdził, że podana przez pracodawcę

przyczyna w istocie oznacza zmniejszenie zatrudnienia w ramach stosunku pracy z

przyczyn ekonomicznych, gdyż dochodzi do likwidacji stanowisk pracy, w związku z

czym uzasadnia to rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem. W ocenie Sądu

pierwszej instancji, zmiany polegające na zmianie formy zatrudnienia lekarzy aneste-

zjologów z pracowniczej na niepracowniczą były usprawiedliwione rachunkiem eko-

nomicznym pracodawcy.

Wyrokiem z dnia 20 maja 2004 r. [...] Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Opolu oddalił apelację powódki. Sąd ten podkreślił, iż wskazana w

wypowiedzeniu umowy o pracę przyczyna jest bez wątpienia wystarczająco konkret-

na i rzeczywista, co upoważniało pracodawcę do rozwiązania z powódką stosunku

pracy. Zdaniem Sądu, pracodawca w prowadzonym przez siebie zakładzie może

dokonywać wszelkiego rodzaju reorganizacji, zmierzających do poprawy jego funk-

cjonowania. Ocena zasadności i celowości wprowadzania takich zmian nie leży w

gestii sądu pracy, lecz stanowi domenę pracodawcy, a w rozpoznawanej sprawie sąd

pierwszej instancji - zgodnie ze swym obowiązkiem - ustalił, że przyczyny reorgani-

zacyjne rzeczywiście wystąpiły. Sąd Okręgowy zwrócił też uwagę, że wbrew zarzu-

tom skarżącej, pozwany wypełnił obowiązek ciążący na nim z mocy art. 38 k.p., za-

wiadamiając zakładową organizację związkową o zamiarze wypowiedzenia powódce

umowy o pracę i bez znaczenia prawnego jest fakt niezajęcia przez związek stanowi-

ska w tej kwestii.

Kasację od wyroku Sądu Okręgowego złożyła Helena C., wnosząc o jego

uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego i przeka-

zanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o

3

kosztach postępowania za wszystkie instancje. Kasację oparto wyłącznie na podsta-

wie naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 22

§ 12

k.p., polegające na przyjęciu przez Sądy obydwu instancji stanowiska, że „do-

puszczalne jest zawieranie umów cywilnoprawnych obejmujących wykonywanie tego

samego rodzaju czynności i w tych samych warunkach, jak wcześniej w ramach

wiążącego strony sporu stosunku pracy". Jako okoliczność uzasadniającą rozpozna-

nie przedmiotowej kasacji wskazano potrzebę dokonania wykładni art. 22 § 12

k.p.,

poprzez wyjaśnienie, czy pracodawca w świetle tego przepisu w prowadzonym przez

siebie zakładzie może dokonywać reorganizacji polegającej na zmianie sposobu

świadczenia pracy - zastępowania umów o pracę umowami cywilnoprawnymi (przy

zachowaniu warunków pracy) z dotychczasowymi pracownikami.

Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:

Wobec zmiany z dniem 6 lutego 2005 r. przepisów Kodeksu postępowania

cywilnego dotyczących kasacji, należy wskazać, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 22

grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy -

Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), do rozpozna-

nia kasacji w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania

cywilnego w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie tej ustawy.

Stosownie do art. 39311

§ 1 i 2 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w

granicach kasacji, a granice te wyznaczają przytoczone w niej podstawy skonkrety-

zowane zarzutami, ich uzasadnieniem oraz jej wnioskami, a przy rozpoznawaniu

usprawiedliwienia przytoczonej podstawy kasacyjnej z art. 3931

pkt 1 k.p.c., Sąd

Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżo-

nego wyroku. Podniesiony w kasacji zarzut naruszenia art. 22 § 12

k.p. jest bezza-

sadny. Przepis ten, stanowiący, że „nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o

pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy, okre-

ślonych w § 1", nie może być rozpatrywany w oderwaniu od art. 22 § 1, do którego

wyraźnie się odwołuje, a który wskazuje cechy charakterystyczne pracowniczego

stosunku pracy. Jedną z nich jest podporządkowanie pracownika („pracownik zobo-

wiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod

jego kierownictwem”). Praca lekarza anestezjologa, ze swej istoty jest świadczeniem

4

usług medycznych i w tym zakresie, nie jest pracą świadczoną „pod kierownictwem”

Zakładu Opieki Zdrowotnej, lecz na jego rzecz.

Odpowiadając na przedstawione w kasacji zagadnienia Sąd Najwyższy wyra-

ża pogląd, że w świetle art. 22 § 12

k.p. pracodawca w ramach restrukturyzacji może

dokonać reorganizacji polegającej na zmianie sposobu świadczenia pracy (zastępo-

wania umowy o pracę umową cywilnoprawną), z dotychczasowym pracownikiem,

jeśli ta zmiana jest uzasadniona charakterem jego pracy. Skoro zatem, po rozwiąza-

niu z wnioskodawczynią pracowniczego stosunku pracy nie doszło do zawarcia no-

wej umowy ponieważ nie zaakceptowała ona oferty dotychczasowego pracodawcy

nie można ocenić, że warunki jej zatrudnienia na podstawie proponowanej umowy

cywilno-prawnej byłyby takie same, jak określone w art. 22 § 1 k.p., zwłaszcza, czy

byłaby to praca wykonywana nie tylko na rzecz Zespołu Opieki Zdrowotnej lecz i

„pod jego kierownictwem".

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawiE art. 39312

k.p.c.

orzekł jak w sentencji wyroku.

========================================

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.