SNO 56/05

UCHWAŁA Z DNIA 15 LISTOPADA 2005 R.

SNO 56/05

Przewodniczący: sędzia SN Wiesław Maciak (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Irena Gromska-Szuster, Elżbieta Skowrońska-Bocian.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny na posiedzeniu bez udziału Zastępcy

Rzecznika Dyscyplinarnego, z udziałem protokolanta w sprawie sędziego Sądu

Okręgowego po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2005 r. w związku z

zażaleniem sędziego na uchwałę Sądu Apelacyjnego  Sądu Dyscyplinarnego z

dnia 29 sierpnia 2005 r. sygn. (...) w przedmiocie zawieszenia sędziego w

czynnościach służbowych i obniżenia wysokości wynagrodzenia

u c h w a l i ł :

u t r z y m a ć w m o c y zaskarżoną u c h w a ł ę .

U z a s a d n i e n i e

Postanowieniem z dnia 20 maja 2005 r., sygn. (...), Zastępca Rzecznika

Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym wszczął postępowanie

dyscyplinarne wobec sędziego Sądu Okręgowego, przedstawiając jej zarzut

popełnienia czynu stanowiącego uchybienie godności urzędu sędziowskiego

polegającego na tym, że:

„w okresie od 2000 r. do września 2003 r. w A. będąc sędzią sprawozdawcą w

sprawach gospodarczych: z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej „P.(...)” w

A. przeciwko MPEC Sp. z o.o. w A. oraz w sprawie z powództwa Miejskiego

Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w A. przeciwko Spółdzielni

Mieszkaniowej „P.(...)” w A. pomimo bliskich kontaktów osobistych z

Prezesem tej Spółdzielni złożyła oświadczenia, iż nie łączą ją z nim żadne

stosunki osobiste, co skutkowało oddaleniem wniosku o wyłączenie jej od

rozpoznawania tych spraw, a nadto rozpoznawała inne sprawy gospodarcze, w

których stroną była ww. Spółdzielnia, co mogło wywołać uzasadnioną

wątpliwość co do jej bezstronności, jak również udzielała porad prawnych

Prezesowi Spółdzielni w toczących się sprawach”.

W związku z prowadzonym w sprawie sędziego Sądu Okręgowego

postępowaniem dyscyplinarnym, Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą

z dnia 29 sierpnia 2005 r., sygn. akt (...), zawiesił sędziego Sądu Okręgowego w

czynnościach służbowych oraz obniżył na czas trwania zawieszenia wysokość

wynagrodzenia o 30 %.

Zażalenie od tego orzeczenia wniosła sędzia Sądu Okręgowego zarzucając

zaskarżonej uchwale:

2

I. „sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie

materiału przez przyjęcie, że:

1. obwinioną łączyły z Prezesem Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej

„P.(...)” w A. – Zenonem P. bliskie, towarzyskie, oparte na

powiązaniach jej męża kontakty,

2. obwiniona przyznała, że udzielała porad prawnych Prezesowi

Spółdzielni „P.(...)” w sprawach toczących się w Wydziale

Gospodarczym Sądu Okręgowego z udziałem tej Spółdzielni,

II. naruszenie przepisów procesowych, a w szczególności art. art. 169 i 170

k.p.k. w związku z art. 128 u.s.p. przez nie uwzględnienie wniosku

dowodowego zgłoszonego na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2005 r. o

dopuszczenie dowodu z akt spraw o sygn. akt V GC 509/01 i V GC

381/00,

III. naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 49 Konstytucji i

art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

sporządzonej w dniu 4 listopada 1950 r. w Rzymie (Dz. U. z 1993 r. Nr

61, poz. 284 ze zm.) przez przyjęcie, że podsłuchy z rozmów

telefonicznych stanowią dowód w sprawie”.

W oparciu o przytoczone zarzuty obwiniona wniosła o uwzględnienie

zażalenia i zmianę zaskarżonej uchwały przez nie zawieszanie jej w

czynnościach służbowych.

W tym stanie sprawy Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co

następuje:

Zażalenie sędziego Sądu Okręgowego nie zasługuje na uwzględnienie.

Przechodząc do zajętego przez Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny

stanowiska w rozpoznawanej sprawie, podkreślenia wymaga fakt, iż w

postępowaniu w sprawie zawieszenia w czynnościach, sąd dyscyplinarny nie

rozstrzyga o zasadności zarzutów sformułowanych we wniosku o wszczęcie

postępowania dyscyplinarnego, a tylko o zasadności, czy też potrzebie dla dobra

tej służby, odsunięcia sędziego od wykonywania obowiązków służbowych w

związku ze sformułowanym zarzutem. Sąd dyscyplinarny bada zatem przesłanki

przemawiające za zawieszeniem sędziego w czynnościach, do których należą:

znaczna szkodliwość dla służby zarzucanego czynu, stopień zawinienia, dobro

wymiaru sprawiedliwości, wystarczające uprawdopodobnienie popełnienia

przewinienia służbowego.

Także sąd dyscyplinarny drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym

nie rozstrzyga o zasadności wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, lecz

jedynie o merytorycznej zasadności uchwały o zawieszeniu w czynnościach

służbowych i formalnej poprawności jej wydania.

Stanowisko takie Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny prezentował już

kilkakrotnie w podejmowanych w omawianej kwestii uchwałach (por. uchwała z

3

dnia 23 września 2002 r., sygn. SNO 30/02, czy uchwała z dnia 28 kwietnia

2005 r., sygn. akt SNO 12/05.

Sąd Dyscyplinarny pierwszej instancji zaskarżoną uchwałę wydał w

związku z zarządzeniem Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 5 kwietnia 2005 r.,

znak: A02114/05 wydanym w trybie art. 130 § 1 u.s.p. oraz z urzędu, w trybie

art. 129 § 1 u.s.p., bowiem w dniu 20 maja 2005 r. wobec sędziego Sądu

Okręgowego zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne. Przesłanką wydania

zaskarżonej uchwały było więc wszczęcie przeciwko sędziemu postępowania

dyscyplinarnego.

W świetle powyższego kwestionowanie przez obwinioną w złożonym

środku odwoławczym podstaw faktycznych wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego, czy naruszenia przepisów procesowych przez

nieuwzględnienie wniosku dowodowego, nie ma znaczenia dla oceny trafności

zaskarżonej uchwały.

Zupełnym zaś nieporozumieniem jest przypisywanie Sądowi

Dyscyplinarnemu pierwszej instancji (chociaż sama obwiniona podkreśla w

zażaleniu, że ... „nie zostało to wyartykułowane w uzasadnieniu uchwały”), że

zaskarżoną decyzję podjął w oparciu o podsłuchy rozmów telefonicznych,

naruszając tym art. 49 Konstytucji RP i art. 8 Konwencji o Ochronie Praw

Człowieka i Podstawowych Wolności. Kwestie te bowiem mogą mieć

ewentualnie znaczenie przy merytorycznym rozpoznawaniu w postępowaniu

dyscyplinarnym przez Sąd Dyscyplinarny pierwszej instancji zasadności

przedstawionego obwinionej zarzutu.

W ocenie instancji odwoławczej Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny

przyjmując w zaskarżonej uchwale jako podstawową przesłankę podjętej decyzji

wszczęcie przeciwko sędziemu postępowania dyscyplinarnego, na podstawie

wyjaśnień obwinionej, jej oświadczenia z dnia 31 stycznia 2005 r. złożonego

Prezesowi Sądu Okręgowego, wyjaśnień złożonych przed Zastępcą Rzecznika

Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r., a także w

oparciu o wykaz spraw prowadzonych przez sędziego Sądu Okręgowego z

udziałem Spółdzielni Mieszkaniowej „P.(...)” w A.., zasadnie uznał za

wystarczające uprawdopodobnienie popełnienia przewinienia służbowego i jego

znacznej szkodliwości, z uwagi na negatywny odbiór społeczny zachowania

obwinionej, dla służby.

Zasadności zaskarżonej decyzji nie podważa, w ocenie Sądu Najwyższego

– Sądu Dyscyplinarnego, także postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu

Dyscyplinarnego z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt (...), o zwrocie

przedmiotowej sprawy Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego w celu

uzupełnienia postępowania dyscyplinarnego, bowiem postępowanie

dyscyplinarne w sprawie sędziego Sądu Okręgowego nadal toczy się i nie uległy

zmianie przesłanki przyjęte przez Sąd Dyscyplinarny pierwszej instancji przy

podejmowaniu decyzji w zaskarżonej uchwale.

4

Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy zaskarżoną uchwałę utrzymał

w mocy.