III KK 97/06

WYROK Z DNIA 7 KWIETNIA 2006 R.

III KK 97/06

Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary,

przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej

granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju. Kara

ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagod-

niejszą jest kara nagany art. 18 k.w.

Przewodniczący: sędzia SN M. Sokołowski (sprawozdawca).

Sędziowie SN: A. Siuchniński, J. Skwierawski.

Sąd Najwyższy w sprawie Piotra K., skazanego za wykroczenie

określone w art. 88 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w

dniu 7 kwietnia 2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego

na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. z

dnia 3 czerwca 2005 r.,

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i p r z e k a z a ł sprawę Sądowi Rejono-

wemu w Z. do ponownego rozpoznania.

U Z A S A D N I E N I E

Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem nakazowym z dnia 3 czerwca 2005 r.,

uznał Piotra K. za winnego tego, że w dniu 17 kwietnia 2005 r. w Ż., będąc

w stanie nietrzeźwości, prowadził po drodze publicznej rower bez wymaga-

2

nego przepisami oświetlenia – to jest wykroczenia określonego w art. 88

k.w. i za to na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniu art. 39 § 1 i § 2

k.w. w zw. z art. 20 § 1 i § 2 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ogranicze-

nia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowa-

nej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w

dniu 23 czerwca 2005 r.

Prokurator Generalny zaskarżył powyższy wyrok kasacją wniesioną

na korzyść Piotra K. zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wy-

roku naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 39 § 2 k.w., polega-

jące na nadzwyczajnym złagodzeniu kary grzywny przewidzianej w sankcji

przepisu art. 88 k.w., przez wymierzenie obwinionemu kary ograniczenia

wolności. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżo-

nego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Z. do ponowne-

go rozpoznania.

Rozstrzygając sprawę Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadnia rozpozna-

nie jej w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.

Trafnie w uzasadnieniu kasacji wywiedziono, że wykroczenie okre-

ślone w at. 88 k.w. zagrożone jest karą grzywny. Zgodnie z treścią art. 39 §

2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary, przewidzianej za wykroczenie, po-

lega na wymierzeniu jej poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, al-

bo kary łagodniejszego rodzaju. Stosownie do art. 18 k.w. kara ogranicze-

nia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagodniejszą jest

jednie kara nagany.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.