III CNP 11/07

Sygn. akt III CNP 11/07

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa JP, IK, KG, SK i działającego na ich rzecz Prokuratora

Rejonowego w W. oraz Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz [...]

przeciwko ZO

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2007 r.,

skargi pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

w K.

z dnia 26 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

2

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K., na skutek apelacji

Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz wszystkich powodów, od

wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 października 2005 r. oddalającego

powództwo, oddalił apelację w części dotyczącej powodów MK, MŁ, TB i JG oraz

zmienił zaskarżony wyrok w dalszej części przez uwzględnienie powództwa

pozostałych powodów.

Wyrok Sądu Okręgowego w K. w części uwzględniającej apelację

zakwestionowany został przez skarżącą ZO skargą o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241

§1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia określa przepis art. 4245

§ 1 k.p.c. Wśród wymagań

tych istnieje wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245

§ 1 pkt 4 k.p.c.).

Jego spełnienie polega na przedstawieniu wywodu przekonującego, że szkoda

wystąpiła, określeniu jej rodzaju i rozmiaru, czasu powstania oraz związku

przyczynowego z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC

2006/1/16, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada

2005 r. I CNP 19/05, niepubl., z dnia 27 kwietnia 2007 r., III CNP 24/07 niepubl.).

Obowiązkiem skarżącego jest ponadto uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody,

a więc wykazanie jej przy użyciu dowodów lub innych środków niespełniających

wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.),

czego skarżąca nie dopełniła. Dla spełnienia wymagania przewidzianego w art.

4245

§ 1 pkt 4 k.p.c. nie wystarczy oświadczenie skarżącej, iż została jej

wyrządzona poważna szkoda oraz stwierdzenie, że szkoda wynikająca

z niezgodności orzeczenia z prawem jest oczywista.

Wniesiona skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 4245

§ 1

pkt 5 k.p.c.

3

W skardze, w części określającej jej istotę, należy wykazać, że zawiera ona

między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe" (art. 4245

§ 1 pkt 5 k.p.c.).

Spełnienie tego wymagania oznacza, że skarżącą obciąża obowiązek

przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia,

których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest

niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku.

Skarżąca powinna zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od

zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje nie tylko skarga kasacyjna, ale także

skarga o wznowienie postępowania (por. postanowienie SN z dnia 28 października

2005 r., V CNP 13/05; postanowienie z dnia 13 grudnia 2005 r., l CNP 28/05).

Skarżąca stwierdziła tylko, że zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w oparciu

o przysługujące stronie środki prawne nie było możliwe.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248

§ 1 k.p.c. w związku z art. 4245

§ 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).