II PK 211/07

Wyrok z dnia 20 marca 2008 r.

II PK 211/07

Żądanie ustalenia istnienia stosunku pracy na podstawie art. 189 k.p.c.

nie jest alternatywnym roszczeniem przysługującym z mocy art. 67 k.p. w razie

naruszenia przez pracodawcę przepisów o wygaśnięciu umowy o pracę (art.

4771

k.p.c.).

Przewodniczący SSN Roman Kuczyński (przewodniczący), Sędziowie SN:

Józef Iwulski, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca

2008 r. sprawy z powództwa Aldony K. przeciwko Gimnazjum [...] w P. o ustalenie

istnienia stosunku pracy i przywrócenie do pracy, na skutek skargi kasacyjnej po-

wódki od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 marca 2007 r. [...]

o d d a l i ł skargę kasacyjną.

U z a s a d n i e n i e

Powódka Aldona K. w pozwie domagała się od pozwanego Gimnazjum [...] w

P. przywrócenia do pracy na stanowisku nauczycielki, a w razie braku podstaw do

uwzględnienia tego żądania, ustalenia istnienia stosunku pracy między nią a pozwa-

nym. Na rozprawie w dniu 28 grudnia 2006 r. cofnęła pozew w przedmiocie przywró-

cenia do pracy, podtrzymując swoje roszczenie w zakresie ustalenia istnienia sto-

sunku pracy pomiędzy nią a pozwanym pracodawcą. Strona pozwana wyraziła

zgodę na cofnięcie powództwa w części, poza tym wnosiła o oddalenie powództwa.

Wyrokiem z dnia 23 marca 2007 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy w Poznaniu na

podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego-

Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2006 r., odda-

lającego powództwo w zakresie roszczenia o ustalenie istnienia stosunku pracy (w

przedmiocie roszczenia o przywrócenie do pracy postępowanie zostało umorzone w

postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji).

2

Sąd drugiej instancji podzielił ustalenia faktyczne oraz podstawę prawną za-

skarżonego apelacją wyroku. Przedstawiają się one następująco. Powódka od dnia

31 sierpnia 1989 r. była zatrudniona w Szkole Podstawowej [...] w P. na stanowisku

nauczyciela geografii na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w pełnym

wymiarze czasu pracy. Powódka posiada wykształcenie wyższe z tytułem zawodo-

wym magistra geografii w specjalizacji nauczycielskiej. W dniu 1 września 1992 r.

powódka została mianowana na stanowisko nauczyciela geografii w Szkole Podsta-

wowej [...]. We wrześniu 1999 r. w budynku, w którym mieściła się Szkoła Podsta-

wowa [...], rozpoczęło działalność Gimnazjum [...]. Pismem z dnia 4 maja 1999 r. dy-

rektor Szkoły Podstawowej, powołując się na zmiany organizacyjne pracy szkoły

oraz art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela, zwrócił się do powódki z propozycją, aby w celu

realizacji pełnego etatu, prowadziła zajęcia z geografii w wymiarze 7/18 etatu oraz z

języka angielskiego w wymiarze 8/18 etatu w Szkole Podstawowej [...] oraz zajęcia z

języka angielskiego w wymiarze 3/18 etatu w nowo powstałym Gimnazjum [...]. W

dniu 11 maja 1999 r. powódka wyraziła zgodę na wskazane wyżej warunki pracy.

Aktem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela z dnia 6 kwietnia 2000 [...]

Prezydent Miasta P. powołując się na art. 9b ust. 4 Karty Nauczyciela w związku z

art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz

o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 19, poz. 239 ze zm.), nadał powódce

stopień nauczyciela mianowanego, wskazując, że ukończyła ona studia wyższe na

kierunku geografia z wykształceniem pedagogicznym i może być zatrudniona w

szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach zawodowych i liceach. Wskazane

pismo zawierało informację, że z uwagi na fakt, że powódka w dniu 6 kwietnia 2000

r. oprócz geografii nauczała także języka angielskiego, do którego nie miała

wymaganych kwalifikacji, powinna je uzyskać do dnia 31 sierpnia 2006 r., przy czym

w razie niespełnienia tego warunku stosunek pracy ulegnie rozwiązaniu. Pismem z

dnia 5 maja 2000 r. Dyrektor Gimnazjum [...] zaproponował powódce przeniesienie z

dniem 1 września 2000 r. do pozwanego Gimnazjum na stanowisko nauczyciela ję-

zyka angielskiego w pełnym wymiarze czasu pracy, a powódka w dniu 11 maja 2000

r. wyraziła na to zgodę. Świadectwo pracy z dnia 31 sierpnia 2000 r. stwierdzało, że

stosunek pracy ze Szkołą Podstawową [...] ustał w wyniku zmian organizacyjnych w

roku szkolnym 2000/2001 na podstawie art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela przez prze-

niesienie powódki z dniem 1 września 2000 r. do pozwanego Gimnazjum w pełnym

wymiarze czasu pracy. Powódka przed dniem 31 sierpnia 2006 r. nie uzyskała wyż-

3

szego wykształcenia w zakresie anglistyki, nie zdała egzaminu państwowego z języ-

ka angielskiego, jak również nie uzyskała odpowiedniego certyfikatu potwierdzające-

go znajomość języka obcego. W związku z tym pismem z dnia 31 sierpnia 2006 r.

dyrektor Gimnazjum [...] stwierdził, że brak uzupełnienia kwalifikacji w zakresie na-

uczania języka obcego „skutkuje na mocy art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000

r. wygaśnięciem łączącej strony umowy o pracę z dniem 31 sierpnia 2006 r.”.

Sąd drugiej instancji podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, że ochrony

przed stwierdzonym przez pracodawcę wygaśnięciem umowy o pracę powódka nie

może poszukiwać w drodze powództwa o ustalenie istnienia stosunku pracy. Na

podstawie art. 67 k.p. w związku z art. 56 § 1 k.p. z tytułu naruszenia przez praco-

dawcę przepisów o wygaśnięciu umowy o pracę przysługuje żądanie przywrócenia

do pracy bądź odszkodowania. Dopuszczalność powództw o ustalenie prawa lub

stosunku prawnego (art. 189 k.p.c.) uzależniona jest od istnienia interesu prawnego

powoda. Brak jest zaś interesu prawnego w sytuacjach, w których występuje równo-

cześnie inna forma ochrony praw powoda. Możliwość wytoczenia powództwa o

przywrócenie do pracy bądź odszkodowanie wyklucza po stronie powoda istnienie

interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o ustalenie naruszonego prawa lub sto-

sunku prawnego. Sąd drugiej instancji ponadto podzielił stanowisko Sądu pierwszej

instancji, że przyjmując hipotetycznie zgłoszenie roszczenia o przywrócenie do pracy

lub zasądzenia od pracodawcy przewidzianego prawem odszkodowania, to takie

roszczenia są niezasadne, bo wystąpiły przesłanki wygaśnięcia stosunku pracy po-

wódki z dniem 31 sierpnia 2006 r. Zgodnie z art. 7 ust. 1 zdanie 1 ustawy z dnia 18

lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela (Dz.U. Nr 19 poz. 239 ze zm.)

nauczyciele zatrudnieni na podstawie mianowania w dniu wejścia w życie ustawy (6

kwietnia 2000 r.) uzyskują z tym dniem z mocy prawa stopień nauczyciela mianowa-

nego i stają się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania w rozumieniu

Karty Nauczyciela, z tym że z nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowa-

nia, którzy nie posiadają wymaganych kwalifikacji stosunek pracy wygasa z dniem 31

sierpnia 2006 r., o ile wcześniej nauczyciele ci nie uzupełnią kwalifikacji lub nie zo-

stanie z nimi rozwiązany stosunek pracy w odrębnym trybie. Ocenę, czy art. 7 ust. 1

ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. znajduje zastosowanie do powódki należało rozpo-

cząć od zbadania, czy w dniu 6 kwietnia 2000 r. powódka spełniała wymagania kwa-

lifikacyjne w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy, tj. rozporządzenie Ministra

Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifi-

4

kacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których

można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia (Dz.U. Nr 98, poz.

433 ze zm.). Z dokonanych ustaleń faktycznych wynika, że na dzień 6 kwietnia 2000

r. oprócz zajęć z geografii w wymiarze 7/18 etatu, do których powódka miała wyma-

gane kwalifikacje prowadziła ona także zajęcia w zakresie języka angielskiego w wy-

miarze 11/18 etatu w Szkole Podstawowej [...] oraz w wymiarze 3/18 etatu w nowo

powstałym Gimnazjum [...]. W aktach osobowych powódki, a w szczególności w ak-

cie nadania stopnia awansu zawodowego zawarta jest informacja, że jeżeli do dnia

31 sierpnia 2006 r. nie uzupełni kwalifikacji, umowa o pracę zostanie z nią rozwią-

zana w trybie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. Wobec tego, według Sądu

drugiej instancji, powódka była w sposób wystarczający poinformowana o stanie

faktycznym i prawnym związanym z jej zatrudnieniem, a także była świadoma, że

jest zobowiązana do podjęcia działań zmierzających do uzupełnienia w określonym

terminie swoich kwalifikacji do nauczania języka obcego pod rygorem wygaśnięcia

łączącego ją z pozwanym stosunku pracy. Kwalifikacje te określały przepisy

rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w

sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół

i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wy-

kształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli ( Dz.U. Nr 155, poz.

1288). Zgodnie z § 2 i § 3 w związku z § 7 ust. 2-3 powołanego rozporządzenia po-

wódka, aby posiadać stosowne kwalifikacje do prowadzenia zajęć z języka angiel-

skiego, musiałaby posiadać odpowiednie wykształcenie wyższe, zdany egzamin

państwowy bądź też miałoby uzyskać odpowiedni certyfikat potwierdzający znajo-

mość języka obcego. Powódka do dnia 31 sierpnia 2006 r. nie spełniła tych warun-

ków, chociaż w pozwanym Gimnazjum była zatrudniona wyłącznie na stanowisku

nauczyciela języka angielskiego, nie mając w tym zakresie wymaganych kwalifikacji.

Sąd drugiej instancji podkreślił, że twierdzenia apelującej, że zawarła ona

nową umowę o pracę z pozwanym Gimnazjum w sierpniu 2000 r. i w ten sposób

norma prawna zawarta w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. nie znajduje do

niej zastosowania, nie są trafne. Według Sądu drugiej instancji w świetle okoliczności

sprawy oczywiste jest, że od dnia 1 września 2000 r. nastąpiła zmiana podmiotowa

po stronie pracodawcy powódki na rzecz Gimnazjum [...]. Powódka nie zawarła z

pozwaną szkołą nowej umowy o pracę, lecz kontynuowała dotychczasowy stosunek

pracy nawiązany ze Szkołą Podstawową [...].

5

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku Sądu Okręgowego

powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznaniu Sądowi Okręgowemu w Poznaniu z pozostawieniem

temu sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Skarga kasacyjna ma dwie podstawy. W ramach podstawy dotyczącej naru-

szenia przepisów prawa materialnego skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie art. 7

ustawy o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych

ustaw, przez jego błędne zastosowanie i pominięcie faktu, że powódka 6 kwietnia

2000 r. z mocy prawa nabyła stopień nauczyciela mianowanego jako nauczyciel

geografii; 2) błędną wykładnię art. 67 k.p. w związku z art. 56 k.p., przez uznanie, że

wskazane normy wykluczają roszczenie powódki o ustalenie istnienia stosunku pracy

na podstawie art. 189 k.p.c. w związku z art. 13 k.p.c.

W ramach podstawy dotyczącej naruszenia przepisów prawa procesowego

skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 386 k.p.c., przez oddalenie apelacji mimo pod-

stawy do jej uwzględnienia; 2) art. 189 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. w związku

z art. 4771

k.p.c., przez błędne uznanie, że powódce nie przysługuje roszczenie o

ustalenie istnienia stosunku pracy.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że na podstawie aktu mianowania z dnia

1 września 1992 r. powódka była nauczycielem mianowanym na stanowisku nauczy-

ciela geografii spełniając wszystkie wymogi w zakresie kwalifikacji (posiadała wyższe

wykształcenie w zakresie nauczanego przedmiotu geografii). Wobec tego zgodnie z

art. 7 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. powódka jako nauczyciel zatrudniony w dniu

wejścia w życie powołanej wyżej ustawy (w dniu 6 kwietnia 2000 r.) na podstawie

mianowania, posiadająca wymagane kwalifikacje, z tym dniem uzyskała z mocy

prawa stopień nauczyciela mianowanego i stała się nauczycielem zatrudnionym na

podstawie mianowania w rozumieniu ustawy Karta Nauczyciela. Powyższe oznacza,

że do powódki nie może mieć zastosowania druga część normy z art. 7, która doty-

czy nauczycieli nieposiadających kwalifikacji do nauczania, lecz nauczycieli zatrud-

nionych do nauczania przedmiotu na podstawie mianowania. Powódka uczyła języka

angielskiego na podstawie umowy z pozwaną, nie spełniała w tym zakresie odpo-

wiednich kwalifikacji ale nie była na stanowisko nauczyciela języka angielskiego mia-

nowana. Zatem nie może mieć do powódki zastosowania wskazany przepis. Powód-

ka bowiem z mocy prawa od dnia 6 kwietnia 2000 r. ma stopień nauczyciela miano-

wanego i jest nauczycielem zatrudnionym na podstawie mianowania. Według skar-

6

żącej interes prawny w ustaleniu istnienia jej stosunku pracy jest oczywisty. Ponadto

Sąd Okręgowy w żaden sposób nie odniósł się do zarzutu naruszenia przez Sąd

Rejonowy art. 4771

k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem sąd pracy orzeka o rosz-

czeniach, które wynikają z faktów przytoczonych, także wtedy gdy nie były ono ob-

jęte żądaniem pracownika. Przy wyborze przez pracownika roszczenia alternatyw-

nego, które okaże się nieuzasadnione, sąd z urzędu może uwzględnić inne roszcze-

nie alternatywne.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona pozwana wniosła o wydanie posta-

nowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie w

przypadku przyjęcia skargi do rozpoznania o jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawy skargi kasacyjnej oparte zostały na dwóch błędnych założeniach.

Po pierwsze, nie wiadomo dlaczego, bo wbrew ustalonym faktom, pełnomocniczka

skarżącej twierdzi, że stosunek pracy powódki w pozwanym Gimnazjum jest zupełnie

niezależny od poprzedniego zatrudnienia powódki w Szkole Podstawowej na pod-

stawie mianowania i nie jest objęty aktem nadania jej stopnia nauczyciela mianowa-

nego pod warunkiem uzupełnienia wymagań kwalifikacyjnych do dnia 31 sierpnia

2006 r. Takie założenie jest oczywiście sprzeczne z przedstawionymi w części spra-

wozdawczej ustaleniami faktycznymi zaskarżonego wyroku, które nie podlegają we-

ryfikacji w postępowaniu kasacyjnym (por. art. 39813

§ 2 k.p.c.). Powódka zatrud-

niona na podstawie mianowania w Szkole Podstawowej [...] w P. uzyskała zatrudnie-

nie w pozwanym Gimnazjum najpierw w zakresie 3/18 etatu, a następnie w pełnym

wymiarze czasu pracy, na podstawie przeniesienia za jej zgodą, w trybie określonym

w art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela. Na skutek przeniesienia do pozwanego Gimna-

zjum powódka nie utraciła swego statusu nauczyciela mianowanego, a z faktem wy-

konywania przez nią w dniu 6 kwietnia 2005 r., to jest w dniu wejścia w życie art. 7

ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karty Nauczyciela oraz o zmianie

niektórych innych ustaw, zatrudnienia w zakresie nauczania języka angielskiego łą-

czy się - z mocy wskazanego przepisu - konsekwencja wygaśnięcia stosunku pracy z

dniem 31 sierpnia 2006 r. wobec nieuzupełnienia wymaganych kwalifikacji do nau-

czania języka angielskiego. To dlatego, że powódka uzyskała zatrudnienie w pozwa-

nym Gimnazjum w drodze przeniesienia korzystała ona ze statusu nauczyciela mia-

7

nowanego, a następnie - po wejściu w życie powołanej wyżej ustawy nowelizującej

Kartę Nauczyciela - uzyskała z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego także

w pozwanym Gimnazjum, na warunkach określonych w art. 7 ust. 1 ustawy noweli-

zującej.

Pełnomocniczka skarżącej ignoruje prawidłowo ustalony, a nawet bezsporny

stan faktyczny sprawy, że powódka była zatrudniona w pozwanym Gimnazjum mając

stopień nauczyciela mianowanego i ucząc języka angielskiego pomimo braku wyma-

ganych w tym zakresie kwalifikacji. Taka sytuacja wynikała wyłącznie z zastosowania

do powódki i do jej zatrudnienia w pozwanym Gimnazjum konsekwencji powołanego

wyżej art. 7 ust. 1 ustawy nowelizującej Kartę Nauczyciela. To przecież ze względu

na uzyskany przez powódkę status nauczyciela mianowanego na warunkach okre-

ślonych w powołanym art. 7 ust. 1 ustawy mogła ona uzyskać zatrudnienie w pozwa-

nym Gimnazjum pomimo nieposiadania wymaganych kwalifikacji. Po drugie, pełno-

mocniczka skarżącej uważa, że powódka dochodzi w sprawie ustalenia stosunku

pracy na podstawie art.189 k.p.c., który - według tego stanowiska - miałby stanowić

jakąś równorzędną podstawę prawną w relacji do możliwości żądania przywrócenia

do pracy (albo odszkodowania) na podstawie art. 56 § 1 k.p. w związku z art. 67 k.p.

Powyższe założenie, które pełnomocniczka skarżącej zajmowała już w trakcie postę-

powania przed Sądem drugiej instancji, jest - podobnie jak pierwsze z nich - zupełnie

oderwane od ustalonych i co do zasady bezspornych okoliczności faktycznych. Pod-

stawę dochodzonego w sprawie roszczenia stanowią bowiem wyłącznie zdarzenia

dotyczące wygaśnięcia stosunku pracy powódki z powodu niewypełnienia przez nią

wymaganych kwalifikacji do dnia 31 sierpnia 2006 r. Najistotniejszym elementem

stanu faktycznego sprawy jest stwierdzenie przez dyrektora pozwanego Gimnazjum -

pismem z 31 sierpnia 2006 r. - że wobec braku uzupełnienia przez powódkę kwalifi-

kacji w zakresie nauczania języka obcego, z mocy art. 7 ust. 1 ustawy z 18 lutego

2000 r. stosunek pracy z powódką wygasł z dniem 31 sierpnia 2006 r. Oświadczeniu

pracodawcy o wygaśnięciu stosunku pracy, ażeby nie spowodowało wyrażonego w

nim skutku prawnego, powódka mogła przeciwstawić przysługujące jej roszczenia o

przywrócenie do pracy albo odszkodowanie stosownie do art. 56 § 1 k.p. w związku z

art. 67 k.p.

Zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyjaśnienie wyłączności okre-

ślonych w Kodeksie pracy środków ochrony przed naruszeniem przez pracodawcę

przepisów o wygaśnięciu umowy o pracę nie nasuwa zastrzeżeń. W kontekście ar-

8

gumentów powołanych w skardze kasacyjnej warto do wyjaśnień zaskarżonego wy-

roku dodać uwagę, że stanowisko skarżącej pozostaje w wyraźnej sprzeczności z

konstrukcją środków ochrony pracownika przed rozwiązaniem i wygaśnięciem sto-

sunku pracy. Wystarczy w tym kontekście wskazać na znaczenie przepisów Kodeksu

pracy konstruujących roszczenia (w tym powołanych wyżej przepisy stanowiące pod-

stawę rozstrzygnięcia) jako dotyczących sporów o roszczenia ze stosunku pracy

poddanych właściwości sądów (art. 262 § 1 k.p.), które mogą być dochodzone w

przewidzianych terminach (por. art. 264 k.p.). Tymczasem skarżąca bezzasadnie

upatruje możliwości rozstrzygnięcia sporu o bezpodstawne - jej zdaniem - stwierdze-

nie przez pracodawcę wygaśnięcia stosunku pracy z pominięciem przysługującego

pracownikowi trybu ochrony - w tym terminu określonego dla roszczeń dotyczących

wygaśnięcia umowy o pracę, tak jakby ten tryb i te terminy nie miały znaczenia

prawnego.

Należy ponadto zauważyć, że wobec prawomocnego umorzenia postępowa-

nia w przedmiocie przywrócenia powódki do pracy nie ma podstaw do rozpoznania

takich roszczeń jak to zdaje się sugerować skarga kasacyjna. Powołanie się w tym

zakresie na art. 4771

§ 1 k.p.c. jako przepis nakładający na sąd obowiązek orzecze-

nia o roszczeniach, które wynikają z faktów przytoczonych przez pracownika także

wówczas, gdy roszczenie nie było objęte żądaniem pracownika lub gdy było zgłoszo-

ne w rozmiarze mniejszym niż usprawiedliwiony wynikiem postępowania, jest w spo-

sób oczywisty chybione, także z tego względu, że powołany w skardze przepis nie

obowiązuje od 5 lutego 2005 r. (por. art. 1 pkt 66 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o

zmianie ustawy - Kodeksu postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw -

Dz.U. Nr 172, poz. 1804).

Z powyższych przyczyn uznając bezzasadność podstaw skargi kasacyjnej

Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z art. 39814

k.p.c.

========================================