SNO 31/08

UCHWAŁA Z DNIA 9 KWIETNIA 2008 R.

SNO 31/08

W postępowaniu w sprawie o zawieszenie sędziego w czynnościach

służbowych sąd dyscyplinarny nie rozstrzyga o zasadności zarzutu

sformułowanego we wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego lub we

wniosku o pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, lecz tylko o

zasadności odsunięcia sędziego od wykonywania obowiązków służbowych w

związku ze sformułowanymi zarzutami.

Przewodniczący: sędzia SN Piotr Hofmański.

Sędziowie SN: Iwona Koper, Zbigniew Hajn (sprawozdawca).

S ą d N a j w y ż s z y  S ą d D y s c y p l i n a r n y w sprawie sędziego

Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2008 r. w związku z zażaleniem

sędziego na uchwałę Sądu Apelacyjnego  Sądu Dyscyplinarnego z dnia 4 lutego 2008

r., sygn. akt (...), w przedmiocie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych na

okres dalszych trzech miesięcy i obniżenia jego wynagrodzenia

u c h w a l i ł :

1. u t r z y m a ć w m o c y zaskarżoną u c h w a ł ę ,

2. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

U z a s a d n i e n i e

Prezes Sądu Okręgowego zarządzeniem z dnia 10 października 2007 r. zarządziła

natychmiastową przerwę na okres jednego miesiąca w wykonywaniu czynności

służbowych przez sędziego Sądu Rejonowego na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia

27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze

zm. (powoływanej dalej, jako „u.s.p.”). W uzasadnieniu Prezes wskazała, że z

informacji, które zostały przez nią powzięte, wynika możliwość popełnienia przez

sędziego czynów skutkujących jego odpowiedzialnością karną i dyscyplinarną.

W związku z wymienionym zarządzeniem Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny

uchwałą z dnia 5 listopada 2007 r. w sprawie sygn. akt (...) zawiesił sędziego Sądu

Rejonowego w czynnościach służbowych na okres trzech miesięcy. W uzasadnieniu

uchwały wskazano, że zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego okazało się decyzją

prawidłową, zaś realia sprawy wymagają, aby zawieszenie sędziego Sądu Rejonowego

w pełnieniu czynności służbowych było kontynuowane. Okoliczności sprawy, a w

szczególności dowody z którymi zapoznał się Sąd Dyscyplinarny, wynikające z akt

2

Prokuratury Okręgowej o sygn. V Ds. 29/06 przekonują, że pełnienie przez sędziego

Sądu Rejonowego obowiązków związanych z wykonywaniem wymiaru

sprawiedliwości godziłoby w powagę sądu. Zgromadzone i ujawnione w toku

niniejszego postępowania dowody nakazują uniemożliwienie wykonywania przez

sędziego czynności służbowych i to niezależnie od jego stanowiska, gdyby zasadność i

wiarygodność tych dowodów kwestionował. Waga bowiem dowodów wskazujących

na możliwość naruszenia przez sędziego obowiązujących przepisów prawa jest tego

rodzaju, że wyklucza możliwość pełnienia przez niego w prawidłowy sposób funkcji

orzeczniczych.

Dnia 17 stycznia 2008 r. do Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego wpłynął

wniosek Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym z dnia 16

stycznia 2008 r. o zawieszenie sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach

służbowych na podstawie art. 129 § 1 u.s.p. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że

postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego dla

okręgu Sądu Okręgowego wszczął postępowanie dyscyplinarne i przedstawił sędziemu

Sądu Rejonowego następujące zarzuty:

1) w bliżej nieokreślonym dniu pomiędzy 23 lutego a 27 czerwca 1996 r. w A., w

związku z pełnieniem funkcji publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, przyjął

korzyść majątkową w kwocie 5 000 zł od Jarosława M., w zamian za zachowanie

stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na uchyleniu środka

zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec Henryka M., w

sprawie o sygn. akt III K 333/96 Sądu Rejonowego;

2) w okresie pomiędzy 20 lipca 1998 r. a 4 lipca 2000 r. w A. jako

funkcjonariusz publiczny, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pełniąc

funkcję Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Rejonowego, przekraczając

swoje uprawnienia, nakłaniał sędziego tegoż Wydziału – X. Y., do przyjęcia obietnicy

korzyści majątkowej w kwocie 10 000 zł, w zamian za zachowanie stanowiące

naruszenie przepisów prawa, a to wydanie wyroku z warunkowym zawieszeniem

wykonania kary pozbawienia wolności, w sprawie o sygn. akt III K 954/98 Sądu

Rejonowego, wobec oskarżonego Henryka M., czym działał na szkodę interesu

publicznego;

3) w bliżej nieokreślonym czasie, pomiędzy majem 1997 r. a styczniem 1999 r.

w A., w związku z pełnieniem funkcji publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, po

uprzednim przyjęciu od Zdzisława P. korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w

kwocie 10 000 zł oraz obietnicy przyjęcia korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w

kwocie co najmniej 18 550 zł, jako funkcjonariusz publiczny, działając w celu

osiągnięcia korzyści majątkowej, pełniąc funkcję Przewodniczącego Wydziału III

Karnego Sądu Rejonowego, przekraczając swoje uprawnienia, nakłaniał sędziego

tegoż Wydziału – X. Y, do przyjęcia obietnicy korzyści majątkowej w kwocie 10 000

3

zł, w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, a to wydanie

wyroku uniewinniającego oskarżonego Zdzisława P., w sprawie o sygn. akt III K

750/97 Sądu Rejonowego, czym działał na szkodę interesu publicznego;

4) w okresie pomiędzy 8 a 9 listopada 2002 r. w A., w związku z pełnieniem

funkcji publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, przyjął korzyść majątkową w postaci

pieniędzy w kwocie 15 000 zł. od prokurator Prokuratury Rejonowej B. D., w zamian

za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na spowodowaniu

niezastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania

wobec Jerzego R. i Andrzeja B., w sprawie o sygn. akt l Ds. 2907/02 Prokuratury

Rejonowej i o sygn. akt: III Ko1

565/02 oraz III Ko1

566/02 Sądu Rejonowego;

5) w tym samym miejscu i czasie jak w pkt. 3, jako funkcjonariusz publiczny,

działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pełniąc funkcję Przewodniczącego

Wydziału III Karnego Sądu Rejonowego, przekraczając swoje uprawnienia, nakłaniał

sędziego tegoż Wydziału – X. Y., do przyjęcia korzyści majątkowej w kwocie 10 000

zł., a następnie korzyść tę wręczył, w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie

przepisów prawa, polegające na spowodowaniu niezastosowania środka

zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec Jerzego R. i Andrzeja

B., w sprawie o sygn. akt l Ds. 2907/02 Prokuratury Rejonowej i o sygn. akt: III Ko1

565/02 oraz III Ko1

566/02 Sądu Rejonowego, czym działał na szkodę interesu

publicznego;

6) w okresie pomiędzy grudniem 2004 r. a wrześniem 2005 r. w A., w związku z

pełnieniem funkcji publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, przyjął korzyść

majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 20 000 zł. od Zbigniewa U., w zamian za

zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na spowodowaniu

uchylenia środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec Jana

N. i Agaty M.-P. w sprawie o sygn. akt Ds. 2/03 Prokuratury Okręgowej i o sygn. akt:

III Kp 1197/04 oraz III Kp 1198/04 Sądu Rejonowego;

7) w okresie od dnia 3 do 5 grudnia 1998 r., w związku z pełnieniem funkcji

publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, przyjął korzyść majątkową w postaci

pieniędzy w kwocie 5 000 zł. od prokuratora Prokuratury Rejonowej H. D., w zamian

za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na

niezastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania

wobec Janusza J., w sprawie o sygn. akt l Ds. 5758/98 Prokuratury Rejonowej i o

sygn. akt III K 833/99 Sądu Rejonowego;

8) w bliżej nieokreślonych dniach pomiędzy grudniem 1998 roku a 1999 rokiem,

w A. oraz B., w związku z pełnieniem funkcji publicznej – sędziego Sądu

Rejonowego, za pośrednictwem sędziego Wydziału III Karnego Sądu Rejonowego X.

Y. oraz Bogdana Z., przyjął korzyści majątkowe w postaci pieniędzy w kwocie 8 000

zł. pochodzące od Janusza J. oraz udziału w sponsorowanym spotkaniu towarzyskim,

4

w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na

nakłonieniu prokuratora Prokuratury Rejonowej do niewystępowania z wnioskiem o

zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec

Janusza J., w sprawie o sygn. akt l Ds. 5758/98 Prokuratury Rejonowej i o sygn. akt III

K 833/99 Sądu Rejonowego;

9) w bliżej nieokreślonym dniu pomiędzy 17 lutego 2000 r. a 23 maja 2001 r. w

A., w związku z pełnieniem funkcji publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, przyjął

korzyści majątkowe w postaci pieniędzy w kwocie 10 000 zł. oraz garnituru o

nieustalonej wartości od Janusza J., w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie

przepisów prawa, polegające na spowodowaniu wydania wyroku z warunkowym

zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego Janusza J.,

w sprawie o sygn. akt III K 833/99 Sądu Rejonowego;

10) w tym samym miejscu i czasie jak w pkt. 8, jako funkcjonariusz publiczny,

działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pełniąc funkcję Przewodniczącego

Wydziału III Karnego Sądu Rejonowego, przekraczając swoje uprawnienia, nakłaniał

sędziego tegoż Wydziału – H. S., do przyjęcia korzyści majątkowej w kwocie 5 000

zł., a następnie korzyść tę wręczył, w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie

przepisów prawa, polegające na wydaniu wyroku z warunkowym zawieszeniem

wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego Janusza J., w sprawie o

sygn. akt III K 833/99 Sądu Rejonowego, czym działał na szkodę interesu

publicznego;

11) w maju 1999 roku w A., w związku z pełnieniem funkcji publicznej –

sędziego Sądu Rejonowego, działając wspólnie i w porozumieniu z sędzią Wydziału

III Karnego Sądu Rejonowego X. Y. przyjął od Bogdana Z. korzyść majątkową w

postaci pieniędzy w kwocie 15 000 zł., w zamian za zachowanie stanowiące

naruszenie przepisów prawa, polegające na spowodowaniu uchylenia środka

zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania przez Prokuraturę Rejonową

wobec Ryszarda N. oraz odwołanie jego poszukiwań listem gończym, w sprawie o

sygn. akt 2 Ds. 186/99 (uprzednio 2 Ds. 113/98) Prokuratury Rejonowej;

12) w bliżej nieokreślonym dniu września 1999 roku w A., w związku z

pełnieniem funkcji publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, przyjął od Janusza J.

korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 10 000 zł., w zamian za zachowanie

stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na spowodowaniu uchylenia

środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec Ryszarda N.,

w sprawie o sygn. akt III K 163/98 Sądu Rejonowego;

13) w tym samym miejscu i czasie jak w pkt. 11, jako funkcjonariusz publiczny,

działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pełniąc funkcję Przewodniczącego

Wydziału III Karnego Sądu Rejonowego, przekraczając swoje uprawnienia, nakłaniał

sędziego tegoż Wydziału – W. Z., do przyjęcia korzyści majątkowej w kwocie 10 000

5

zł. a następnie korzyść tę wręczył, w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie

przepisów prawa, a to uchylenie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego

aresztowania wobec Ryszarda N., w sprawie o sygn. akt III K 163/98 Sądu

Rejonowego;

14) w dniach pomiędzy 16 a 19 stycznia 2000 roku w A., w związku z

pełnieniem funkcji publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, przyjął korzyść

majątkową od Janusza J. w postaci pieniędzy w kwocie 30 000 zł., w zamian za

zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na spowodowaniu

niezastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania

wobec Ryszarda N., w sprawie o sygn. akt Ds. 11/99 Prokuratury Okręgowej i o sygn.

III Ko1

27/00 Sądu Rejonowego;

15) w tym samym miejscu i czasie jak w pkt. 11, jako funkcjonariusz publiczny,

działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pełniąc funkcję Przewodniczącego

Wydziału III Karnego Sądu Rejonowego, przekraczając swoje uprawnienia, nakłaniał

sędziów tegoż Wydziału – X. Y. i M. B., do przyjęcia korzyści majątkowej w łącznej

kwocie 20 000 zł., w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa,

polegające na spowodowaniu niezastosowania środka zapobiegawczego w postaci

tymczasowego aresztowania wobec Ryszarda N., w sprawie o sygn. akt Ds. 11/99

Prokuratury Okręgowej i o sygn. akt III Ko 27/00 Sądu Rejonowego, a następnie

korzyść tę wręczył sędziemu X. Y., który z kolei przekazał ją sędziemu M. B., czym

działał na szkodę interesu publicznego;

16) w dniach pomiędzy 5 a 7 grudnia 2004 roku w A., w związku z pełnieniem

funkcji publicznej – sędziego Sądu Rejonowego, przyjął od Januarego M. korzyść

majątkową w postaci pieniędzy, w kwocie co najmniej 5 000 zł., w zamian za

zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na spowodowaniu

nieuwzględnienia wniosku Prokuratury Rejonowej o zastosowanie środka

zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec Bartłomieja M., w

sprawie o sygn. akt 4 Ds. 2987/04;

17) w tym samym miejscu i czasie jak w pkt. 16, jako funkcjonariusz publiczny,

działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pełniąc funkcję Przewodniczącego

Wydziału III Karnego Sądu Rejonowego, przekraczając swoje uprawnienia, nakłaniał

sędziego X. Y., do przyjęcia korzyści majątkowej w kwocie 5 000 zł., w zamian za

zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na nakłonieniu

prokuratora Prokuratury Rejonowej do niewystępowania z wnioskiem o zastosowanie

środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, w sprawie o sygn.

akt 4 Ds. 2987/04 Prokuratury Rejonowej wobec Bartłomieja M., czym działał na

szkodę interesu publicznego, tj. o przewinienia dyscyplinarne określone w art. 107 § 1

u.s.p.

6

W ocenie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego z uwagi na rodzaj zarzucanych

obwinionemu przewinień dyscyplinarnych, celowe byłoby dalsze odsunięcie sędziego

Sądu Rejonowego od wykonywania zadań w zakresie sprawowania wymiaru

sprawiedliwości na zajmowanym przez niego stanowisku na czas trwania

postępowania dyscyplinarnego.

Zaskarżoną rozpoznawanym zażaleniem uchwałą z dnia 4 lutego 2008 r. Sąd

Dyscyplinarny uchwalił:

1. zawiesić sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach służbowych na okres

dalszych trzech miesięcy;

2. obniżyć na czas trwania tego zawieszenia wysokość jego wynagrodzenia o

30 %.

W uzasadnieniu uchwały Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny wskazał, że

aktualnie toczy się postępowanie z wniosku Prokuratury Okręgowej o wyrażenie przez

Sąd Dyscyplinarny zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego

oraz zezwolenie na tymczasowe jego aresztowanie za osiemnaście czynów o

charakterze korupcyjnym oraz o czyn z art. 258 § 1 i § 3 k.k. Następnie stwierdził, że

zgromadzone w tym postępowaniu dowody nakazują uniemożliwienie wykonywania

przez sędziego czynności służbowych z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Ich

waga wskazuje bowiem na możliwość naruszenia przez sędziego przepisów prawa, a

to samo w sobie wyklucza możliwość pełnienia przez niego czynności orzeczniczych.

W rezultacie Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uznał za celowe zawieszenie

sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach służbowych na okres dalszych trzech

miesięcy, który powinien być wystarczający do zakończenia sprawy w przedmiocie

zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej. Sąd stwierdził

również, że z uwagi na wszczęcie wobec sędziego postępowania dyscyplinarnego

zasadne stało się obniżenie jego wynagrodzenia na czas trwania zawieszenia, uznając,

że ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i zdrowotną sędziego obniżenie tego

wynagrodzenia o 30 % jest wystarczającą dolegliwością, a jednocześnie pozwoli

sędziemu i jego rodzinie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.

W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały w punkcie

pierwszym i drugim. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że stanowisko Sądu

Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego jest błędne. W szczególności, jedynym

dowodem w postępowaniu o zezwolenie na pociągnięcie go do odpowiedzialności

karnej oraz o zezwolenie na tymczasowe aresztowanie, są zeznania sędziego Sądu

Rejonowego X. Y., niepotwierdzone jakimkolwiek innym dowodem zgromadzonym w

niniejszej sprawie, a w szczególności wyjaśnieniami osób mających rzekomo wręczać

korzyści majątkowe. Do wyjaśnień tych należy, zdaniem skarżącego, podejść z dużą

ostrożnością ze względu na jego cechy osobowościowe, ponieważ jak sam przyznał

zeznając w sprawie dyscyplinarnej sędziego M. B., którego również pomówił o

7

korupcję, przyznał, iż leczy się psychiatrycznie oraz jak to określił – miał wszyty

esperal w czerwcu 2006 roku z uwagi na wrzody żołądka. Sędzia X. Y. obciążające

skarżącego wyjaśnienia złożył po zastosowaniu wobec niego tymczasowego

aresztowania, co wskazuje, że złożył on wyjaśnienia obciążające kilku sędziów, aby

umniejszyć własną winę we własnej sprawie dotyczącej zachowań korupcyjnych.

Oskarżyciel nie zgromadził jakichkolwiek innych dowodów uzasadniających złożenie

tego wniosku. Tymczasem zgoda na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej nie może być oparta wyłącznie na dowodzie z wyjaśnień podejrzanego,

niepopartym czy choćby uwiarygodnionym innymi dowodami. Zwłaszcza dowód z

pomówienia powinien być badany szczególnie wnikliwie, a w niniejszej sprawie nie

został w ogóle zbadany przez oskarżyciela. Ponadto znamienne jest, według

skarżącego, że wniosek o uchylenie immunitetów i zastosowanie aresztów

tymczasowych wobec czterech sędziów Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego został

złożony w Sądzie Apelacyjnym dwa dni przed wyborami parlamentarnymi, a rok

wcześniej ówczesny wiceminister sprawiedliwości oraz ówczesny Prokurator

Okręgowy na konferencji prasowej ogłosili, iż w lokalnym (...) wymiarze

sprawiedliwości funkcjonuje zorganizowana grupa przestępcza. Jedynym dowodem na

istnienie tej grupy są wyjaśnienia sędziego X. Y. złożone po jego aresztowaniu. Z

treści wniosku z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt 5Ds29/06/Sw, jednoznacznie

wynika, iż został on sporządzony pospiesznie i skierowany do Sądu Dyscyplinarnego

głównie dla celów politycznych, a to jest walki PIS-u z korupcją.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 129 § 1 ustawy – Prawo o u.s.p., sąd dyscyplinarny może zawiesić

w czynnościach służbowych sędziego, przeciwko któremu wszczęto postępowanie

dyscyplinarne lub o ubezwłasnowolnienie, zaś stosownie do art. 129 § 3 tej ustawy sąd

dyscyplinarny, zawieszając sędziego w czynnościach służbowych, obniża w granicach

od 25 % do 50 % wysokość jego wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia; nie

dotyczy to osób, w stosunku do których wszczęto postępowanie o

ubezwłasnowolnienie.

Skarżący w zażaleniu nie zarzuca naruszenia powołanych przepisów. Podważa

natomiast faktyczną podstawę ewentualnej zgody na pociągnięcie go do

odpowiedzialności karnej. Tymczasem w postępowaniu w sprawie o zawieszenie

sędziego w czynnościach służbowych sąd dyscyplinarny nie rozstrzyga o zasadności

zarzutu sformułowanego we wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego lub

we wniosku o pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, lecz tylko o

zasadności odsunięcia sędziego od wykonywania obowiązków służbowych w związku

ze sformułowanymi zarzutami. Sąd dyscyplinarny bada zatem przesłanki zawieszenia

sędziego, do których należą: znaczna szkodliwość dla służby zarzucanego czynu lub

8

czynów, stopień zawinienia, dobro wymiaru sprawiedliwości, wystarczające

uprawdopodobnienie popełnienia przewinienia służbowego. Także sąd dyscyplinarny

drugiej instancji w postępowaniu odwoławczym nie rozstrzyga o zasadności wszczęcia

postępowania dyscyplinarnego, lecz jedynie o merytorycznej zasadności uchwały o

zawieszeniu w czynnościach służbowych i poprawności formalnej jej wydania.

Natomiast, w świetle tych uwarunkowań, kwestionowanie przez sędziego podstaw

faktycznych wszczęcia postępowania dyscyplinarnego nie ma znaczenia dla oceny

trafności zaskarżonej uchwały (zob. np. uchwałę Sądu Najwyższego – Sądu

Dyscyplinarnego z dnia 15 listopada 2005 r., SNO 56/05 i tam powołane orzeczenia).

W ocenie Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego, mając na uwadze

wszczęcie przeciwko sędziemu Sądu Rejonowego postępowania dyscyplinarnego

cytowanym wyżej postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. o wszczęciu

postępowania dyscyplinarnego i przedstawieniu zarzutów, a także biorąc pod uwagę

ciężar i zakres postawionych mu zarzutów, zasadność zaskarżonej uchwały nie może

być kwestionowana. Należy też dodać, że, wbrew zarzutom skarżącego, uchwała ma

także oparcie w zebranych dowodach, które jak wynika, między innymi, z

uzasadnienia wniosku wykraczają poza same zeznania sędziego X.Y. W tej sytuacji

dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zawieszenia sędziego Sądu Rejonowego w

czynnościach urzędowych, z czym art. 129 § 3 u.s.p. wiąże obligatoryjne obniżenie

wysokości wynagrodzenia.

Z tych względów orzeczono jak w uchwale na podstawie art. 437 §1 k.p.k. w

związku z art. 128 u.s.p.