IV KK 40/08

WYROK Z DNIA 25 CZERWCA 2008 R.

IV KK 40/08

W wypadku zaliczenia tymczasowego aresztowania na poczet kary

pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wyko-

nania, uznaje się ją za odbytą w rozmiarze podlegającym zaliczeniu tylko

wówczas, gdy nastąpiło prawomocne zarządzenie wykonania kary warun-

kowo zawieszonej.

Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska.

Sędziowie: SN M. Pietruszyński (sprawozdawca),

SA (del. do SN) M. Laskowski.

Prokurator Prokuratury Krajowej: J. Piechota.

Sąd Najwyższy w sprawie Arkadiusza S., skazanego z art. 284 § 1

k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008

r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazane-

go od wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 8 czerwca 2006 r.,

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego Arkadiusza S.

p r z e k a z a ł Sądowi Rejonowemu w J. do ponownego rozpoznania.

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 23 marca 2006 r. do Sądu Rejonowego w J. wpłynął akt

oskarżenia przeciwko Arkadiuszowi S., którego oskarżono o popełnienie, w

2

warunkach powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 k.k.), przestępstwa okre-

ślonego w art. 284 § 1 k.k. Oskarżony był uprzednio skazany wyrokiem

Sądu Rejonowego w J. z dnia 4 listopada 2004 r., za popełnienie przestęp-

stwa określonego w art. 280 § 1 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat, z oddaniem

oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Na poczet ka-

ry pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wol-

ności od dnia 24 marca do dnia 4 listopada 2004 r.

W akcie oskarżenia prokurator zamieścił wniosek, uzgodniony z

oskarżonym, o skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie

mu kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykona-

nia kary na okres 5 lat oraz oddanie pod dozór kuratora.

Sąd Rejonowy w J. wyrokiem z dnia 8 czerwca 2006 r., wydanym na

posiedzeniu w trybie art. 335 k.p.k., uznał oskarżonego za winnego popeł-

nienia zarzuconego mu czynu, kwalifikowanego z art. 284 § 1 k.k. w zw. z

art. 64 § 1 k.k. i skazał go na karę roku pozbawienia wolności, której wyko-

nanie warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat, orzekając nadto odda-

nie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.

Wyrok uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 16

czerwca 2006 r.

Od tego wyroku kasację wniósł Prokurator Generalny, zarzucając wy-

rokowi rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazę przepisu prawa

procesowego art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegającą na

uwzględnieniu wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego Arka-

diusza S. za czyn określony w art. 284 § 1 k.k., popełniony w warunkach

wskazanych w art. 64 § 1 k.k., bez przeprowadzenia rozprawy i wymierze-

nie mu uzgodnionych kar i środków karnych, pomimo tego, że brak było

podstaw do przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w

3

warunkach powrotu do przestępstwa i wniósł o uchylenie wyroku oraz

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w J. procedując na posiedze-

niu w dniu 8 czerwca 2006 r., zaakceptował wniosek prokuratora, złożony

w trybie art. 335 § 1 k.p.k., o wydanie wyroku skazującego Arkadiusza S.,

oskarżonego o popełnienie czynu określonego w art. 284 § 1 k.k. w zw. z

art. 64 § 1 k.k., na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawie-

szeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, z oddaniem go w okresie pró-

by pod dozór kuratora sądowego i wydał wyrok, uwzględniający w pełni

propozycje prawne zawarte we wniosku. Kwalifikując przypisany oskarżo-

nemu czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., Sąd Rejonowy nie

zauważył, powielając błąd popełniony przez prokuratora, że nie zostało za-

rządzone wykonanie uprzednio wymierzonej oskarżonemu kary pozbawie-

nia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, za przestępstwo

określone w art. 280 § 1 k.k., na poczet której zaliczono okres rzeczywiste-

go pozbawienia wolności od dnia 24 marca do dnia 4 listopada 2004 r.

W wypadku bowiem zaliczenia tymczasowego aresztowania na po-

czet kary pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem

jej wykonania, uznaje się ją za odbytą w rozmiarze podlegającym zalicze-

niu tylko wówczas, gdy nastąpiło prawomocne zarządzenie wykonania kary

warunkowo zawieszonej.

Orzekając w ten sposób Sąd Rejonowy w rażący sposób naruszył

dyspozycję art. 335 § 1 k.p.k., w zakresie przesłanki warunkującej zasto-

sowanie instytucji skazania bez przeprowadzenia rozprawy, wskazującej,

że okoliczności popełnienia przestępstwa nie mogą budzić wątpliwości.

Wątpliwości nie może budzić nie tylko zasadnicza kwestia sprawstwa czy-

nu przez określoną osobę, ale wszystkie okoliczności, które są istotne dla

ustaleń w zakresie odpowiedzialności karnej sprawcy, w tym dla oceny

4

prawnej czynu będącego przedmiotem osądu. Skoro w tej sprawie brak by-

ło warunków do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czy-

nu w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych w art. 64 § 1 k.k.,

to Sąd powinien dostrzec potrzebę zmiany tego wniosku i wystąpić ze sto-

sowną inicjatywą wobec stron, a zwłaszcza prokuratora. Powinien to uczy-

nić na posiedzeniu, uprzedzając strony, że wniosek w pierwotnym kształcie

nie będzie mógł być uwzględniony. Po dokonaniu stosownej modyfikacji

wniosku (za zgodą stron), Sąd byłby uprawniony do wydania wyroku bez

przeprowadzenia rozprawy. W braku takiej zgody powinien skierować

sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych. W tej sprawie sytuacja taka

nie miała miejsca, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wyroku bez

przeprowadzenia rozprawy w sytuacji, gdy okoliczności mające istotne

znaczenia dla prawnej oceny czynu oskarżonego budziły zasadnicze wąt-

pliwości.

Zaistniałe w sprawie rażące uchybienia, w sposób oczywisty wywarły

wpływ na treść wyroku.

Z tych względów należało uchylić zaskarżone orzeczenie i sprawę

przekazać Sądowi Rejonowemu w J. do ponownego rozpoznania.