III PK 8/08

Sygn. akt III PK 8/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Jerzy Kwaśniewski

w sprawie z powództwa P.H.P "Polski Tytoń" Spółki Akcyjnej

przeciwko B.U.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 lipca 2008 r.,

skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych […]

z dnia 8 listopada 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powód P.H.P „Polski Tytoń” Spółka Akcyjna wniósł w sprawie przeciwko B.

U. pozew o wydanie nakazu zapłaty nakazującego pozwanemu zapłatę 26.628,71

2

zł z odsetkami liczonymi od tej kwoty od 7 listopada 2004 r. do dnia wniesienia

pozwu.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że pozwany był zatrudniony u strony

powodowej na podstawie umowy o pracę z dnia 1 czerwca 2001 r. na stanowisku

referent zbytu – przedstawiciel handlowy. Pozwany przyjął na siebie

odpowiedzialność materialną za szkodę wyrządzoną pracodawcy podpisując dnia 1

czerwca 2001 r. umowę o odpowiedzialności materialnej za powierzone mu mienie.

Nadto w tym samym dniu zawarł umowę o wspólnej odpowiedzialności materialnej,

która nakładała na niego odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną stronie

powodowej do wysokości 50% powstałej szkody. Pozwany w dniu 11 kwietnia 2003

r. wykonując swoje obowiązki pracownicze pozostawił samochód oraz mienie

pracodawcy w nim się znajdujące przed sklepem bez prawidłowego zabezpieczenia

i udał się do klienta. Samochód został skradziony. Pracownik wezwany do

naprawienia szkody odmówił zapłaty kwoty wskazanej przez pracodawcę.

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2007 r., (wydanym po wniesieniu

przez pozwanego sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego przez ten Sąd w dniu 3

lutego 2005 r): I. zasądził od pozwanego B. U. na rzecz powoda kwotę 26.628,71 zł

wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi w stosunku rocznym od dnia 25 lutego

2005 r. do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie powództwo oddalił; III. zasądził

od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.764 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu.

Sąd Okręgowy po rozpoznaniu apelacji pozwanego, zaskarżającego

powyższe orzeczenie w punkcie I, wyrokiem z dnia 8 listopada 2007 r.,: I. zmienił

zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że zasądzoną od pozwanego B.U. na

rzecz P.H.P „Polski Tytoń” Spółki Akcyjnej kwotę w wysokości 26.628,71 zł

zmniejszył do kwoty 13.314,35 zł; II. w pozostałym zakresie apelację oddalił, III.

zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez pozwanego w skardze kasacyjnej

wyłącznie w punkcie pierwszym rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszym rzędzie należy podkreślić, iż Sąd Najwyższy w składzie

rozpoznającym skargę kasacyjną podziela stanowisko Sądu Najwyższego

wyrażone w postanowieniu z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC

3

1998, nr 4, poz. 59, uznając je za aktualne także w odniesieniu do skargi

kasacyjnej, zgodnie z którym nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia

kasacji, gdyż powinna ona być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych

wątpliwości interpretacyjnych.

W przedmiotowej sprawie w skardze kasacyjnej wyraźnie wskazano, iż

zaskarża ona wyrok Sądu Okręgowego jedynie w tej części, w której Sąd obniżył

kwotę zasądzoną wyrokiem Sądu pierwszej instancji. Jedynie z uzasadnienia skargi

wynika, iż skarżący podważa rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji w zakresie w

jakim Sąd ten nie zwolnił pozwanego z obowiązku zapłaty na rzecz powodowej

Spółki całości zasądzonej przez Sąd pierwszej instancji kwoty, a jedynie zmniejszył

ją o połowę. Rzecz jednak w tym, iż cel uzyskania rozstrzygnięcia oddalającego

powództwo pracodawcy w całości, nie może być osiągnięty poprzez zaskarżenie

wyroku Sądu Okręgowego wyłącznie w części obejmującej jego punkt pierwszy.

Rozstrzygnięcie zawarte w tym punkcie stanowi bowiem zmianę wyroku Sądu

pierwszej instancji na korzyść pozwanego, gdyż zasądzoną od pozwanego B. U. na

rzecz P.H.P „Polski Tytoń” Spółki Akcyjnej kwotę w wysokości 26.628,71 zł

zmniejsza do kwoty 13.314,35 zł, a zatem uwzględnia w części apelację

pozwanego pracownika. Rozstrzygnięcie niekorzystne dla wnoszącego skargę, bo

nie uwzględniające jego apelacji co do pozostałej części kwoty zasądzonej od

niego na rzecz pracodawcy, zawarte jest zaś w punkcie drugim wyroku Sądu

drugiej instancji, w którym oddalono jego apelację w pozostałej części. Ten punkt

rozstrzygnięcia Sądu rozpoznającego apelację pracownika nie został jednak przez

niego w skardze kasacyjnej zaskarżony.

Według przeważającego poglądu doktryny warunkiem zaskarżalności

orzeczenia jest interes skarżącego w takim zaskarżeniu, zachodzący w wypadku

tzw. gravamen. Gravamen polega na niezgodności orzeczenia z żądaniem. Dlatego

też przyjąć należy, że interes w zaskarżeniu orzeczenia zachodzący w razie

niezgodności orzeczenia z żądaniem, czyli w wypadku gravamen, stanowi warunek

dopuszczalności zaskarżalności orzeczenia. Oznacza to, że środek zaskarżenia

jest dopuszczalny w zasadzie tylko od orzeczenia niekorzystnego dla strony.

Na stanowisku takim stoi też Sąd Najwyższy, czego wyrazem są np. postanowienia

z dnia 13 sierpnia 1997 r., I CKN 207/97 (niepubl.) i z dnia 5 września 1997 r.,

4

III CKN 152/97 (LEX nr 50615) oraz wyrok z dnia 20 maja 1999 r., I CKN 1139/97

(OSNC 2000, nr 1, poz. 6). Skarga kasacja wniesiona przez pozwanego w części

dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego, którym obniżona została kwota zasądzona

wyrokiem sądu pierwszej instancji, jest zatem niedopuszczalna i jako taka

podlegała odrzuceniu.

Z tych względów na podstawie art. 373 w związku z art. 39821

k.p.c.

orzeczono, jak w sentencji.