II PK 171/08

Wyrok z dnia 19 lutego 2009 r.

II PK 171/08

Przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10

września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nau-

czycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczy-

cieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształce-

nia nauczycieli (Dz.U. Nr 155, poz. 1288 ze zm.) wiążą kwalifikacje wymagane

do zajmowania stanowiska nauczyciela z nauczanym przez niego przedmiotem.

Ustalenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych może podlegać weryfikacji w

zależności od przedmiotów, jakich nauczyciel miałby uczyć w przyszłości.

Przewodniczący SSN Herbert Szurgacz (sprawozdawca), Katarzyna Gonera,

Romualda Spyt.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego

2009 r. sprawy z powództwa Iwony R.-O. przeciwko Zespołowi Szkół w O., Szkole

Podstawowej w O. o ustalenie i odszkodowanie, na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy

z dnia 31 grudnia 2007 r. [...]

1. o d d a l i ł skargę kasacyjną,

2. zasądził od powódki na rzecz pozwanego 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem

zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

U z a s a d n i e n i e

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy wyro-

kiem z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie z powództwa Iwony R.-O. przeciwko Ze-

społowi Szkół w O. Szkole Podstawowej w O. o uznanie za bezskuteczne wygaśnię-

cia stosunku pracy, a następnie o stwierdzenie, że wygaśnięcie stosunku pracy na-

stąpiło z naruszeniem przepisów prawa i odszkodowanie, ustalił, że wygaśnięcie sto-

2

sunku pracy nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, zasądził od pozwanej kwotę

1.640 zł brutto, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił.

Powyższe orzeczenie zapadło na tle następujących ustaleń faktycznych. Po-

wódka zatrudniona została u pozwanego w pełnym wymiarze czasu pracy na pod-

stawie umowy o pracę na czas nieokreślony z dnia 1 września 1994 r., na stanowi-

sku nauczyciela, dzień rozpoczęcia pracy ustalono na 1 września 1994 r. Z dniem 13

sierpnia 1998 r. pozwany nawiązał z powódką stosunek pracy na podstawie aktu

mianowania. Pismem z dnia 5 października 2000 r. Zarząd Gminy D.C. nadał po-

wódce, z mocą od dnia 6 kwietnia 2000 r., stopień nauczyciela mianowanego, po-

twierdzając jednocześnie, że posiada ona kwalifikacje do tego, by mogła być zatrud-

niona w szkołach i placówkach wymienionych w art. 1 Karty Nauczyciela na stanowi-

skach zgodnych z posiadanymi kwalifikacjami. Pismem z dnia 10 sierpnia 2006 r.

Dyrektor Zespołu Szkół w O. poinformował powódkę, że w wyniku analizy aktów

prawnych dotyczących oświaty, po skonsultowaniu problemu z prawnikami Kurato-

rium Oświaty w B. (na podstawie akt osobowych) stwierdził, że nie posiada ona wy-

starczających kwalifikacji do nauczania: historii, języka angielskiego i wiedzy o społe-

czeństwie. Jednocześnie wskazał, że w przypadku niedostarczenia wymaganych

zaświadczeń o uzyskaniu kwalifikacji, umowa o pracę powódki w Zespole Szkół w O.

ulegnie wygaśnięciu w dniu 31 sierpnia 2006 r., a następnie pismem z dnia 30 sierp-

nia 2006 r. poinformował, że w związku z niewywiązaniem się przez nią z obowiązku

uzupełnienia kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego i

historii (w tym również przedmiotu historia i społeczeństwo) na podstawie art. 7 ust. 1

z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektó-

rych innych ustaw oraz art. 26 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela zawarty

z nią stosunek pracy przez mianowanie wygasa z mocy prawa z dniem 31 sierpnia

2006 r.

W ocenie Sądu Rejonowego powódka nie spełniała wymogów w zakresie

kwalifikacji do nauczania przedmiotów: historii i języka angielskiego w świetle przepi-

sów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r.

w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia

szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego

wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli. Jak ustalił Sąd Re-

jonowy powódka legitymowała się świadectwem FCE, ocena C, tymczasem załącz-

nik do rozporządzenia wśród świadectw potwierdzających znajomość języka obcego

3

stanowiących minimalne kryterium, uprawniające do nauczania w szkole podstawo-

wej, wymienia First Certyfikate In English ( FCE ), Cambrigde University, ocena A lub

B. Sąd Rejonowy wskazał, że aby uzyskać kwalifikacje do nauczama omawianych

przedmiotów powódka musiałaby zatem ukończyć studia podyplomowe z zakresu

historii (stosownie do dyspozycji § 2 pkt 3 w związku z § 4 pkt 1 wyżej powołanego

rozporządzenia) i zdobyć świadectwo znajomości języka angielskiego na poziomie

zaawansowanym, czego po 2000 r. jednak nie uczyniła.

W dalszej kolejności Sąd Rejonowy zajął się oceną pisma z dnia 5 paździer-

nika 2000 r., będącego decyzją administracyjną, w którym Zarząd Gminy D.C. nadał

powódce z mocą od dnia 6 kwietnia 2004 r. stopień nauczyciela mianowanego. Po

dokonaniu analizy składników decyzji administracyjnej Sąd uznał, że akt nadania

stopnia awansu zawodowego nauczyciela z dnia 5 października 2000 r. nie spełniał

wymogów przewidzianych w art. 107 § 3 k.p.a. dla decyzji administracyjnej w zakre-

sie uzasadnienia prawnego, a co za tym idzie, decyzja ta nie zawiera nakazu skiero-

wanego do powódki, nakładającego na nią obowiązek uzupełnienia kwalifikacji za-

wodowych pod rygorem wygaśnięcia stosunku pracy z dniem 31 sierpnia 2006 r. W

związku z tym należy uznać, że powódka z uwagi na wadliwość tak sformułowanej

decyzji nie była poinformowana o konieczności uzupełnienia kwalifikacji zawodowych

we wskazanym wyżej terminie i tym samym nie mogła ponosić z tego tytułu nega-

tywnych skutków prawnych przewidzianych w art. 7 ust. 1 ustawy z 2000 r. noweli-

zującej Kartę Nauczyciela.

Stwierdzenie wygaśnięcia stosunku pracy z powódką przez pozwanego na-

stąpiło z naruszeniem prawa. W drodze analogii Sąd przyjął, że doszło do rozwią-

zania umowy o pracę za wypowiedzeniem, przy czym zgodnie z art. 27 Karty Nau-

czyciela upływ okresu wypowiedzenia łączącej powódkę z pozwanym umowy o

pracę zawartej na czas nieokreślony nastąpił z końcem roku szkolnego, a zatem z

dniem 30 czerwca 2007 r. Powódka miała prawo ubiegać się o wynagrodzenie za

czas do chwili rozwiązania umowy, pomniejszone o ewentualne zarobki uzyskane w

tym czasie gdzie indziej, które Sąd Rejonowy ustalił w wysokości 1.640 zł brutto.

Apelację od tego wyroku wniosły obie strony.

Pozwana zaskarżyła go w części dotyczącej ustalenia, że wygaśnięcie sto-

sunku pracy z dniem 31 sierpnia 2006 r. nastąpiło z naruszeniem prawa oraz zasą-

dzenia od pozwanej na rzecz powódki kwoty 1.640 zł brutto, podnosząc zarzuty

naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, w szczególności art. 7

4

ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o

zmianie niektórych innych ustaw oraz art. 9 ust. 5 Karty Nauczyciela, przez przyjęcie,

że akt nadania powódce z dniem 6 kwietnia 2000 r. stopnia awansu zawodowego

nauczyciela mianowanego jest wadliwy i z tej racji nie uprawniał pozwanej do stwier-

dzenia wygaśnięcia z mocy prawa stosunku pracy z powódką, oraz sprzeczności

istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego i wnio-

sła o zmianę zaskarżonej części wyroku i oddalenie powództwa. Powódka zaskar-

żyła wyrok w części zasądzającej kwotę 1.640 zł brutto, zarzucając naruszenie

prawa materialnego - art. 49 k.p. w związku z art. 91 c ust. 1 Karty Nauczyciela, po-

przez ich niewłaściwe zastosowanie, art. 63 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o sys-

temie oświaty, poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenia art. 102 k.p.c., po-

przez brak rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego poniesionych przez

powódkę. Wskazując na tak sformułowane zarzuty strona powodowa wnosiła o

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od strony pozwanej na swoją

rzecz kwoty 20.904 zł brutto.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 31 grudnia 2007 r. zmienił za-

skarżony wyrok w ten sposób, że oddalił powództwo oddalając jednocześnie apela-

cję powódki. W uzasadnieniu wyroku Sąd drugiej instancji stwierdził, że ocena kwali-

fikacji zawodowych do nauczania w szkole podstawowej przedmiotu historia, wiedza

o społeczeństwie, historia i społeczeństwo powinna opierać się na przepisach rozpo-

rządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie

szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wy-

padków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształce-

nia. Analiza przepisów rozporządzenia oraz dyplomu ukończenia przez powódkę

studiów wyższych na kierunku nauki społeczne w zakresie pracy socjalnej prowadzi

do stwierdzenia, że nie można przyjąć, iż powódka w dniu 6 kwietnia 2000 r. posia-

dała kwalifikacje do nauczania przedmiotów wiedza o społeczeństwie, historia bądź

historia i społeczeństwo. Kwestia ta, w połączeniu z wymiarem zajęć dotyczącym

wyłącznie nauczania języka angielskiego (13 godzin z 17) ma istotne znaczenie w

świetle art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym od 7 sierpnia

1996 r. do 5 kwietnia 2000 r., zgodnie z którym przez wykonywanie pracy pedago-

gicznej zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami należało rozumieć realizowanie zajęć

dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych w wymiarze co najmniej 1/2 tygo-

dniowego obowiązkowego wymiaru zajęć. W ocenie Sądu Okręgowego kwestia po-

5

siadania przez powódkę w dniu 6 kwietnia 2000 r. kwalifikacji zawodowych musi być

w związku z powyższym rozważana w zakresie nauczanego przez nią w zasadni-

czym wymiarze zajęć z języka angielskiego. Powódka do nauczania tego przedmiotu

nie posiadała jednak wymaganych kwalifikacji. Posiadała ona bowiem świadectwo

egzaminu z zakresu znajomości tego języka przeprowadzonego przez instytucję za-

graniczną (University of Cambridge) - First Certificate in English w stopniu C, a nie A

lub B. Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił brak

kwalifikacji powódki do zajmowania stanowiska nauczyciela u strony pozwanej oraz

fakt nieuzupełnienia tego braku przez powódkę do dnia 31 sierpnia 2006 r. Tym nie-

mniej za podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego wyroku przyjął wadliwą konstrukcję

prawną, zgodnie z którą wygaśnięcie z dniem 31 sierpnia 2006 r. łączącego strony

stosunku pracy nastąpiło z naruszeniem prawa za wypowiedzeniem. Wadliwość ta

wynikała z niedostrzeżenia istotnych różnic występujących między trybami zakoń-

czenia stosunku pracy z mocy prawa i w wyniku czynności prawnej jednej ze stron tej

więzi prawnej. Wygaśnięcie stosunku pracy nauczyciela z mocy art. 7 ust. 1 ustawy o

zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw następuje

niezależnie od woli stron, po spełnieniu się stanu faktycznego przewidzianego w tym

przepisie. Zawarte w punkcie 1 zaskarżonego wyroku ustalenie narusza ten przepis

poprzez stwierdzenie, iż do wygaśnięcia łączącego strony stosunku pracy doszło z

naruszeniem prawa. „Tego rodzaju konkluzja skierowana jest contra legem prze-

ciwko mocy obowiązującej powyższego przepisu prawa materialnego i z faktu tego

wynika wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia, która swe dalsze konsekwencje

znalazła w nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd Rejonowy w drodze analogii, iż do

rozwiązania z powódką stosunku pracy doszło w wyniku wypowiedzenia ze strony

pracodawcy, gdy stan faktyczny sprawy w żadnym aspekcie nie dawał podstaw dla

dokonania tego rodzaju ustalenia.”

Powódka zaskarżyła ten wyrok skargą kasacyjną w całości, wnosząc o jego

uchylenie. Jako podstawę skargi wskazała naruszenie prawa materialnego: 1) § 7

ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991

r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia

szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego

wykształcenia, w brzmieniu obowiązującym na dzień 6 kwietnia 2000 r., przez błędną

wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu przez Sąd drugiej instancji stano-

wiska, że świadectwo znajomości języka angielskiego, jakim legitymowała się po-

6

wódka na dzień 6 kwietnia 2000 r., nie było uznawane przez Ministra Edukacji Naro-

dowej za potwierdzające posiadanie kwalifikacji do nauczania języka angielskiego w

szkole podstawowej; 2) przez nieuprawnione zastosowanie przepisów rozporządze-

nia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie

szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wy-

padków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształ-

cenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli, polegające na zastosowaniu

przez Sąd drugiej instancji przywołanych wyżej przepisów wbrew konstytucyjnej za-

sadzie nieretroaktywności prawa; 3) art. 10 ust. 2b ustawy Karta Nauczyciela w

brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 czerwca 1996 roku o zmianie ustawy Karta

Nauczyciela, poprzez nieuprawnione zastosowanie polegające na powoływaniu się

przez Sąd drugiej instancji na przepis uchylony z dniem 5 kwietnia 2000 r., a co za

tym idzie nieobowiązujący w dniu dokonywaniu oceny kwalifikacji powódki, tj. 6

kwietnia 2000 r.; 4) § 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 paź-

dziernika 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli

oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemają-

cych wyższego wykształcenia w brzmieniu obowiązującym na dzień 7 maja 1998 r.,

polegające na przyjęciu zmiany stanowiska w zakresie dokonywania oceny zbliżono-

ści ukończonego kierunku studiów z nauczanym przedmiotem, wraz ze zmianą wła-

ściwości organu.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona pozwana wniosła o jej oddalenie. W

uzasadnieniu podniosła, że wbrew twierdzeniom powódki, kwestia wymaganych

kwalifikacji do nauczania języków obcych była uregulowana rozporządzeniem. Nie

zawierało ono jedynie załącznika z listą egzaminów z zakresu znajomości języków

obcych, przeprowadzanych przez instytucje zagraniczne i uznawanych przez Mini-

sterstwo Edukacji Narodowej, o czym mowa w § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Rolę

tę spełniało jednak pismo okólne MEN z dnia 10 sierpnia 1995 r., do którego załą-

czono stosowną listę, a byt prawny tego pisma był przedłużany aż do wejścia w życie

rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w

sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli. Wskazano też na

okoliczność, że Sąd Okręgowy w Bydgoszczy jedynie porównawczo przywołał prze-

pisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r.

w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli, aby przekonać

powódkę, że w kwestii wymaganych kwalifikacji nie zaszły żadne zmiany w nowych

7

przepisach prawa. Nie oparł na nim natomiast swego orzeczenia i tym samym nie

naruszył zasady lex retro non agit. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 ust.

2b Karty Nauczyciela w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z dnia 14 czerwca

1996 r. pozwana podniosła, że Sąd drugiej instancji wyraźnie stwierdził, że „kwestia

posiadanych przez powódkę w dniu 6 kwietnia 2000 r. kwalifikacji zawodowych musi

być ... rozważana w zakresie nauczanego przez nią w zasadniczym wymiarze zajęć

języka angielskiego". Podkreśliła przy tym, że ustawa z dnia 18 lutego 2000 r. o

zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw nie re-

cypując przepisu art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela, obowiązującego do dnia 5 kwiet-

nia 2000 r., w istocie wprowadziła wymóg posiadania przez nauczycieli odpowiednich

kwalifikacji do każdego z nauczanych przedmiotów. Z powyższych racji ocena przez

Sąd drugiej instancji wymaganych kwalifikacji powódki do przedmiotu, który prowa-

dziła w zasadniczym wymiarze, była celowa i uzasadniona oraz oparta na przepisach

prawa obowiązujących w dniu 6 kwietnia 2000 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera zarzutu naruszenia przepisów postępowania. W

konsekwencji Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami dokonanymi w sprawie (art.

39813

§ 2 k.p.c.). Nie są usprawiedliwione zarzuty naruszenia prawa materialnego.

Powódka spełniała wymagania kwalifikacyjne do nauczania przedmiotów: wie-

dza o społeczeństwie oraz historii. Należy zgodzić się z dokonaną przez Sąd Okrę-

gowy interpretacją, że wydając w 1998 r. zgodę na nawiązanie stosunku pracy z po-

wódką na podstawie mianowania organ nadzoru pedagogicznego, dysponując do-

kumentacją dotyczącą wykształcenia powódki, uznał, że ukończony przez nią kieru-

nek studiów - nauki społeczne ze specjalizacją praca socjalna, jest zbliżony z nau-

czanym przez powódkę przedmiotem. Jak jednak ustalił Sąd Okręgowy, a ustalenie

to nie zostało skutecznie podważone, w momencie wejścia w życie ustawy z 18

kwietnia 2000 r. (nowelizującej Kartę Nauczyciela), powódka nauczała głównie języ-

ka angielskiego (13 godzin tygodniowo), a przedmiotów wiedza o społeczeństwie i

historia po dwie godziny tygodniowo. Kwestionując posiadanie przez powódkę

wymagań kwalifikacyjnych do nauczania języka angielskiego Sąd Okręgowy powołał

art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela, według którego przez wykonywanie pracy pedago-

gicznej zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami należy rozumieć realizowanie zajęć

8

dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych w wymiarze co najmniej ½ tygo-

dniowego obowiązkowego wymiaru zajęć. Skarżąca zarzuciła, że wymieniony prze-

pis przestał obowiązywać 5 kwietnia 2000 r. w związku z czym nie było podstaw do

oceny spełniania przez powódkę wymagań kwalifikacyjnych w aspekcie tego unor-

mowania.

W związku z przytoczonym zarzutem skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że

wbrew stanowisku skarżącej, nowelizacja Karty Nauczyciela nie zmieniła sytuacji

powódki w zakresie spełniania wymagań kwalifikacyjnych. Zgodnie z art. 9 ust. 1

Karty Nauczyciela stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada

wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukoń-

czyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są

to wystarczające kwalifikacje. Szczegółowe kwalifikacje i warunki ich uzyskiwania

określa minister właściwy do spraw oświaty i wychowania (ust. 2). Przepisy rozpo-

rządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 10 września 2002 r. w sprawie

szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wy-

padków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształce-

nia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz.U. Nr 155, poz. 1288 ze

zm.) określają kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska nauczyciela w za-

leżności od rodzaju szkoły (placówki oświatowej) oraz nauczanego przedmiotu. Kwa-

lifikacje do nauczania języków obcych określa szczegółowo § 11 rozporządzenia. W

sprawie ustalono, że w kolejnych latach powódka uczyła języka angielskiego w wy-

miarze 13-16 godzin tygodniowo, jedynie uzupełniając wymiar zajęć do pełnego etatu

godzinami nauczania historii i wiedzy o społeczeństwie. Była zatem zatrudniona na

stanowisku nauczyciela języka angielskiego. Powódka nie spełniała, jak ustalono,

wymagań kwalifikacyjnych przewidzianych rozporządzeniem do nauczania języka

angielskiego.

Stosownie do § 20 powołanego rozporządzenia nauczyciele zatrudnieni w

dniu jego wejścia w życie na podstawie mianowania, którzy spełniali wymagania

kwalifikacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują nabyte kwalifi-

kacje do zajmowania stanowiska nauczyciela. Nie do przyjęcia byłaby interpretacja,

że raz ustalone spełnienie wymagań kwalifikacyjnych do zajmowania stanowiska

nauczyciela jest wiążące niezależnie od tego, jakich przedmiotów miałby uczyć nau-

czyciel w przyszłości. Powyżej podkreślono, że rozporządzenie wiąże kwalifikacje

wymagane do zajmowania stanowiska nauczyciela z nauczanym przez niego przed-

9

miotem. W świetle powyższych wywodów nie są usprawiedliwione zarzuty skargi ka-

sacyjnej naruszenia § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z

10 października 1991 r. ponieważ nie jest sporna sprawa kwalifikacji powódki w za-

kresie nauczania przez nią historii i wiedzy o świecie w okresie do 2000 r., lecz po-

siadania kwalifikacji do nauczania języka angielskiego. Nie jest również - jak powyżej

wskazano - usprawiedliwiony zarzut naruszenia art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela.

Skarżąca zarzuca ponadto niedopuszczalność oceny kwalifikacji powódki w

świetle przepisów rozporządzenia z 10 września 2002 r. ponieważ stanowiłoby to - w

jej ocenie - naruszenie konstytucyjnej zasady nieretroaktywności przepisów prawa.

Zarzut ten jest nieusprawiedliwiony. Skarżąca nie rozróżnia między retroakcją a re-

trospektywnością. Warunkiem stwierdzenia retroaktywności przepisu (ów) (działania

prawa wstecz) jest ustalenie, że mogą one mieć zastosowanie do zdarzenia nie tylko

powstałego ale i zdarzenia, który ustał przed nabraniem przez te przepisy mocy

obowiązującej. Natomiast retrospektywność oznacza bezpośrednie działanie ustawy

(przepisów) nowej (por. w tym względzie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w

sprawach K 9/95, K 5/86, K 7/90, a także uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 7 stycz-

nia 2009 r., III UZP 2/08, OSNP 2009 13-14, poz. 185). W sprawie nie chodziło o

„pozbawienie” powódki posiadanych przez nią kwalifikacji do nauczania historii i wie-

dzy o społeczeństwie, ale o brak kwalifikacji do nauczania języka angielskiego, opi-

sanych w powołanym rozporządzeniu.

Z przytoczonych motywów, skoro skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedli-

wionych podstaw należało orzec o jej oddaleniu (art. 39815

k.p.c.).

========================================