II UK 346/08

Wyrok z dnia 8 kwietnia 2009 r.

II UK 346/08

Przepisy art. 129a, 131 i 133 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organiza-

cji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr

159, poz. 1667 ze zm.), według których fundusz dokonuje wypłaty kwalifikowa-

nej połowy środków zgromadzonych na rachunku zmarłego małżonka (art. 131

ust. 1 tej ustawy), zaś druga połowa (należna małżonkowi z tytułu wspólności

majątkowej) pozostaje w systemie, i jest „przechowywana” przez fundusz do

czasu osiągnięcia przez tę osobę wieku emerytalnego, są zgodne z art. 67 ust.

1 Konstytucji RP.

Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), SSN Małgorzata

Gersdorf, Herbert Szurgacz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009 r.

sprawy z wniosku Ewy K.-B. przeciwko [...] Otwartemu Funduszowi Emerytalnemu z

siedzibą w W. o wypłatę środków z funduszu emerytalnego, na skutek skargi kasa-

cyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia

2008 r. [...]

1. u c h y l i ł zaskarżony wyrok oraz zmienił poprzedzający go wyrok Sądu

Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 30 stycznia

2007 r. [...] w ten sposób, że oddalił powództwo;

2. nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

U z a s a d n i e n i e

Pozwem z dnia 27 grudnia 2005 r. Ewa K.-B. wniosła o zasądzenie od pozwa-

nego Otwartego Funduszu Emerytalnego [...] z siedzibą w W. kwoty 17.541,17 zł z

ustawowymi odsetkami od dnia 19 października 2005 r. do dnia zapłaty oraz o zasą-

dzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości

4.800 zł. Na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. powódka rozszerzyła powództwo,

2

dochodząc ostatecznie zasądzenia kwoty 19.337,21 zł z ustawowymi odsetkami. W

odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie

kosztów zastępstwa procesowego.

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2007 r. [...] Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpie-

czeń Społecznych w Poznaniu uwzględnił powództwo, zobowiązując pozwanego do

wypłaty z rachunku [...] utworzonego na nazwisko powódki kwoty stanowiącej iloczyn

jednostek uczestnictwa i ceny jednostki na dzień jej wypłaty oraz zasądził od pozwa-

nego na rzecz powódki kwotę 360 zł tytułem kosztów zastępstwa adwokackiego, od-

dalając powództwo w pozostałym zakresie. Podstawę rozstrzygnięcia Sądu pierwszej

instancji stanowiły następujące ustalenia faktyczne. W dniu 23 czerwca 1999 r. Ja-

nusz B., mąż powódki przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego [...] w

związku z czym został dla niego utworzony rachunek o numerze [...]. W deklaracji

jako osoba uposażona została wskazana żona uprawnionego - powódka w obecnym

postępowaniu. Janusz B. zmarł w dniu 2 lipca 2005 r., zaś w dniu 29 września 2005

r. pozwany Otwarty Fundusz Emerytalny przekazał na rzecz Ewy K.-B. kwotę

14.208,37 zł - 100% środków należnych osobom uposażonym po śmierci członka

funduszu. Powódka zwróciła się do pozwanego o wypłatę pozostałych zgromadzo-

nych środków na rachunku jej zmarłego męża w funduszu, zaś pozwany odmawiając

wypłaty wskazał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami Fundusz jest zobligowany

do otwarcia dla powódki rachunku w celu dokonania wypłaty transferowej połowy

środków zgromadzonych na rachunku jej zmarłego małżonka, w zakresie w jakim

środki te stanowiły przedmiot małżeńskiej wspólności majątkowej. W piśmie wska-

zano także, że prawo do wypłaty tych środków powódka uzyska po złożeniu odpo-

wiedniego wniosku wraz z decyzją przyznającą uposażenie w stanie spoczynku. Po-

zwany otworzył na rzecz powódki rachunek [...], na którym zgromadzono 718,90170

jednostek uczestnictwa. Przedstawiony stan faktyczny nie budzi wątpliwości między

stronami.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2007 r. uwzględniającego po-

wództwo, Sąd pierwszej instancji wskazał, że w przypadku śmierci członka OFE

zgodnie z art. 131 ust. 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjono-

waniu funduszy emerytalnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 159, poz. 1667 ze

zm.) stosuje się odpowiednio art. 128 ustawy, który stanowi, iż w przypadku, gdy

współmałżonek zmarłego nie posiada rachunku w OFE, a nadto w odpowiednim ter-

minie rachunku takiego nie założy, wówczas OFE do którego należał zmarły małżo-

3

nek, otworzy dla współmałżonka rachunek i dokona transferu należnych mu środków

po zmarłym małżonku. W ocenie Sądu pierwszej instancji, z uwagi na fakt, że po-

wódka jako sędzia nie podlega ubezpieczeniom społecznym (art. 91 § 9 ustawy z

dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. Nr 98, poz. 1070

ze zm.) jej członkostwo w OFE nie jest możliwe, środki zgromadzone na rachunku

zmarłego członka funduszu - należne jego małżonkowi - winny być mu wypłacone

bezpośrednio. Ponieważ środki na rachunku w OFE zapisywane są w formie jedno-

stek uczestnictwa, Sąd Okręgowy zobowiązał pozwanego do przeliczenia ich warto-

ści na dzień wypłaty, oddalając powództwo w części dotyczącej odsetek.

Na skutek apelacji pozwanego, Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację,

podzielając ustalenia Sądu pierwszej instancji, uznając trafność zapadłego orzecze-

nia (wyrok z dnia 3 kwietnia 2008 r. [...]). W ocenie Sądu drugiej instancji, art. 131

ust. 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy eme-

rytalnych - wykładany celowościowo - nie znajduje w sprawie zastosowania, a skoro

pozwany, na podstawie art. 128 w związku z art. 131 ust. 3 ustawy o organizacji i

funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, otworzył rachunek w OFE dla powódki i

przekazał nań środki po zmarłym mężu, to środki te winny być jej wypłacone.

Powyższy wyrok zaskarżył w całości skargą kasacyjną pełnomocnik pozwane-

go i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 128 w

związku z art. 131 ust. 3 oraz błędne zastosowanie art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 28

sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, wniósł o

zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie w całości powództwa, ewentualnie uchyle-

nie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpozna-

nia Sądowi Apelacyjnemu, wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest uzasadniona, a jej uwzględnienie powoduje uchylenie

zaskarżonego wyroku i zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji poprzez oddalenie

powództwa. Stosownie do art. 39813

§ 1 i 2 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę

w granicach skargi kasacyjnej (jej podstaw) i jest związany ustaleniami faktycznymi

stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, jeżeli skarga nie zawiera zarzutu

naruszenia przepisów postępowania - tak jak w rozpoznawanej sprawie (bądź jeżeli

taki zarzut okaże się niezasadny).

4

Na wstępie należy przypomnieć, że w systemie ubezpieczeń społecznych

obowiązującym od dnia 1 stycznia 1999 r. (ustawa z dnia 13 października 1998 r. o

systemie ubezpieczeń społecznych - jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze

zm.), ubezpieczenie emerytalne realizowane jest równolegle przez Zakład Ubezpie-

czeń Społecznych oraz wybrany przez ubezpieczonego otwarty fundusz emerytalny i

zakład emerytalny, wypłacający emeryturę dożywotnią (art. 3 ust. 4 pkt 11 i 12, art.

111 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Środki na przyszłe świadczenia

emerytalne, które pochodzą ze składek ubezpieczonego oraz z uzyskanych przez

otwarty fundusz emerytalny dochodów z zainwestowania określonych środków, będą

w przyszłości wypłacone przez przeniesienie ich do wskazanego zakładu ubezpie-

czeń emerytalnych, w którym ubezpieczony wykupi dożywotnią rentę. W związku z

tym, zgodnie z art. 39 i 111 ust. 2 i 3 powołanej wyżej ustawy systemowej, niektórzy

ubezpieczeni urodzeni po dniu 1 stycznia 1948 r. i wszyscy urodzeni po dniu 1 stycz-

nia 1968 r. zobowiązani są do zawarcia umowy z otwartym funduszem emerytalnym,

na którego rachunek - stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń

społecznych i art. 95 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu

funduszy emerytalnych - Zakład Ubezpieczeń Społecznych odprowadza pochodzącą

od ubezpieczonego część składki wynoszącą 7,3 % podstawy jej wymiaru. Część

składki przypadająca na rzecz otwartego funduszu emerytalnego podlega przekaza-

niu począwszy od dnia najbliższej płatności składki na ubezpieczenie emerytalne,

dokonanej po otrzymaniu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiadomienia od

otwartego funduszu emerytalnego o zawarciu przez ubezpieczonego umowy człon-

kowskiej (art. 111 ust. 8 ustawy systemowej), a gdy ubezpieczony nie dopełnił obo-

wiązku zawarcia umowy z otwartym funduszem emerytalnym - w ciągu 15 dni liczo-

nych od następnego dnia roboczego po dniu przeprowadzenia losowania (art. 39 ust.

4 ustawy o systemie) oraz bieżąco niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 15

dni roboczych, licząc od otrzymania składki opłaconej przy użyciu dokumentów płat-

niczych, raportów miesięcznych i deklaracji (art. 47 ust. 9 ustawy systemowej).

Składka na ubezpieczenie społeczne ma charakter obowiązkowy (przymusowy),

celowy, odpłatny i bezzwrotny. Oznacza to, że należności z tytułu składek mogą być

dochodzone w trybie właściwym do ściągania opłat publicznych i podatków, zaś fun-

dusze pochodzące ze składek mogą być przeznaczane tylko na wypłatę świadczeń.

Odpłatność zakłada związek pomiędzy obowiązkiem uiszczania składek a prawem

do świadczeń, którego realizacja następuje w razie zajścia przewidzianych prawem

5

zdarzeń. Jeśli jednak zdarzenie (ryzyko) nie zajdzie, składka na ogół nie podlega

zwrotowi. Wynika z tego więc, że za wpłaconą składkę otrzyma się w razie zajścia

tzw. ryzyka ubezpieczeniowego od instytucji, która tę składkę pobrała, należne

świadczenie. Składka na ubezpieczenie emerytalne należna od ubezpieczonego

(9,76% podstawy jej wymiaru) albo jest w całości przekazywana do funduszu eme-

rytalnego, albo jest dzielona pomiędzy ten fundusz i otwarty fundusz emerytalny (tzw.

drugi filar) w ten sposób, że kwotę równą 7,3% podstawy wymiaru składki Zakład

Ubezpieczeń Społecznych przekazuje do wskazanego otwartego funduszu emerytal-

nego, a kwota równa 2,46% podstawy wymiaru pozostaje w funduszu emerytalnym.

Powyższy podział składki jest obowiązkowy w odniesieniu do osób, które urodziły się

po 31 grudnia 1968 r. Składkę w całości (9,76%) przekazuje się do ZUS, jeśli ubez-

pieczony urodził się przed 1 stycznia 1949 r. Osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r.,

a przed 1 stycznia 1969 r. mogły same zadecydować, czy ich składka emerytalna

będzie w całości wpłacana do funduszu emerytalnego, czy też dzielona pomiędzy ten

fundusz i otwarty fundusz emerytalny zarządzany przez powszechne towarzystwo

emerytalne. Na koncie prowadzonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest

więc gromadzona składka na emeryturę w wysokości albo 19,52%, albo 12,22%

podstawy wymiaru.

Składka przekazywana do OFE jest też składką na ubezpieczenie emerytalne,

a nie wkładem oszczędnościowym, co ma i ten skutek, że członek OFE nie może

rozporządzać środkami na swoim rachunku. W literaturze podkreśla się nadto, że

składka ma charakter świadczenia publicznego i charakteru takiego nie traci także po

przekazaniu na rzecz OFE (R. Pacud: Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z dnia

11 sierpnia 2004 r., II UZP 7/04, OSP 2005 nr 4, poz. 46, s. 190 - 193;T. Bińczycka-

Majewska, Zabezpieczenie ryzyka starości w nowym systemie prawnym, Studia

Prawno-Ekonomiczne 2003 t. 67, s. 42-43.)

W świetle ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu

funduszy emerytalnych, otwarty fundusz emerytalny jest wyposażoną w osobowość

prawną i powołaną na czas nieograniczony wyodrębnioną masą majątkową powstałą

ze składek członków funduszu, gromadzącą i inwestującą środki pieniężne z prze-

znaczeniem na wypłaty dla członków po osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego

(art. 2 ust. 2 tej ustawy). W tym celu zakłada się dla każdego członka otwartego fun-

duszu emerytalnego indywidualny rachunek, na którym ewidencjonuje się wpłacane

składki i pobrane opłaty, a zgromadzone na tym koncie środki przelicza się na jed-

6

nostki rozrachunkowe. Emerytura z otwartego funduszu emerytalnego (tzw. drugi

filar), pochodzić będzie z części obowiązkowej składki poprzednio w całości wnoszo-

nej do FUS i stanowić integralną część świadczenia zabezpieczającego ryzyko osią-

gnięcia wieku emerytalnego. Jeśli członek otwartego funduszu emerytalnego nie do-

żyje wieku emerytalnego, to środki zgromadzone na koncie podlegają wypłacie

zgodnie z zasadami określonymi w art. 131 i 133 ustawy z 28 sierpnia 1997 r. I tak,

jeżeli członek funduszu w chwili śmierci pozostawał w związku małżeńskim, fundusz

dokonuje wypłaty kwalifikowanej połowy środków zgromadzonych na rachunku

zmarłego małżonka (art. 131 ust.1), jeżeli małżeństwo uległo rozwiązaniu lub unie-

ważnieniu wypłacie kwalifikowanej podlegają środki przypadające byłemu małżon-

kowi w wyniku podziału majątku wspólnego (art. 126), środki, które nie zostaną prze-

kazane (ex) małżonkowi przekazywane są (w formie jednorazowej wypłaty) osobom

wskazanym przez zmarłego (beneficjentowi), a jeśli beneficjent nie został wskazany,

wchodzą w skład spadku (art. 132 ust.1), jeżeli (ex)małżonek nie posiadał rachunku

w O.F.E. fundusz, do którego należał zmarły, otwiera mu taki rachunek (art. 128).

Wypłata środków zgromadzonych na otwartym rachunku może się dokonać w formie

wypłaty jednorazowej na warunkach określonych w art. 129a gdy: (ex) małżonek ma

przyznaną emeryturę z ubezpieczenia społecznego, albo z zaopatrzenia społeczne-

go, albo z ubezpieczenia społecznego rolników, albo pobiera uposażenie w stanie

spoczynku, ukończył: 60 lat kobieta i 65 lat mężczyzna i nie nabył prawa do emerytu-

ry lub uposażenia w stanie spoczynku, zgromadzone na utworzonym rachunku

środki nie są wyższe niż określona w tym przepisie (ust. 1 pkt 3) kwota. Z treści art.

129a wynika, że otwarcie rachunku, o którym mowa w art. 128 ust. 1 dotyczy wszyst-

kich (ex) małżonków uprawnionych, a więc także osób, które: mimo prawnej możli-

wości nie zdecydowały się na członkostwo w O.F.E. (osoby urodzone w latach 1949 -

1968), nie miały prawnej możliwości nawiązania członkostwa w O.F.E. z tego powo-

du, że: urodziły się przed 1 stycznia 1949 r. albo podlegały zaopatrzeniu społeczne-

mu, albo podlegały ubezpieczeniu społecznemu rolników. Ustawodawca przyznał

członkom O.F.E. prawo zadysponowania tylko (tzw. swoją) połową zgromadzonych

środków. Druga natomiast połowa (należna małżonkowi z tytułu wspólności mająt-

kowej) ma pozostać w systemie, jako swego rodzaju dodatkowa składka mająca po-

większyć stan konta (ex) małżonka. Jeśli osoba uprawniona nie podlega obowiąz-

kowi ubezpieczenia, to kwota ta jest „niejako przechowywana” przez fundusz do

czasu osiągnięcia przez tę osobę wieku emerytalnego.

7

Prezentując przepisy regulujące zasady postępowania funduszu w takich

sprawach i w związku ze stanowiskiem Sądu, według którego przepisy te winny być

wykładane celowościowo, należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznic-

twem Sądu Najwyższego i jednolitym stanowiskiem doktryny prawa ubezpieczeń

społecznych, przepisy prawa ubezpieczeń społecznych powinny być wykładane ści-

śle (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 9 listopada 1999 r., II UKN 187/99,

OSNAPiUS 2001 nr 4, poz. 121; z 16 sierpnia 2005 r., I UK 378/04 OSNP 2006 nr

13-14, poz. 218), co oznacza w zasadzie prymat dyrektyw wykładni językowej w od-

niesieniu do pozostałych metod wykładni, w tym wykładni systemowej i wykładni hi-

storycznej lub celowościowej (por. także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca

2008 r., II UK 315/07, niepublikowany). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy

oznacza to, że przepisy ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytal-

nych przewidziały prawo zadysponowania tylko połową zgromadzonych środków,

wskazując że „druga połowa” (należna małżonkowi z tytułu wspólności majątkowej)

pozostaje na koncie - zgodnie z art. 129a ust. 1 pkt 1 - do czasu złożenia wniosku o

wypłatę z decyzją przyznającą między innymi uposażenie w stanie spoczynku.

W wyroku z dnia 4 czerwca 2008 r., II UK 12/08 (Służba Pracownicza 2008 nr

10, s. 23), Sąd Najwyższy uznał, że art. 111 ust. 1 w związku z art. 22 ust. 3 ustawy

z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych nie narusza art.

67 ust. 1 Konstytucji RP, zaś konstytucyjne prawo do zabezpieczenia społecznego

(art. 67 ust. 1 Konstytucji RP) obejmuje także - wynikający z przyjętej przez ustawo-

dawcę techniki realizacji tego prawa - obowiązek zawarcia przez ubezpieczonego

umowy z otwartym funduszem emerytalnym. W uzasadnieniu tego wyroku zwrócono

uwagę, odnosząc się do założeń reformowanego systemu ubezpieczeń, że składka

w ubezpieczeniach społecznych jest wprawdzie osobistym wkładem ubezpieczone-

go, ale z przeznaczeniem na tworzenie ogólnego funduszu ubezpieczeniowego, z

którego prawo do świadczeń czerpią ci ubezpieczeni, którym ziści się określone ry-

zyko socjalne w pewnej proporcji do wcześniej opłacanych składek. W konsekwencji

odprowadzana do otwartego funduszu emerytalnego część składki na ubezpieczenie

emerytalne nie stanowi własności ubezpieczonego, co wynika zarówno z ubezpie-

czeniowej konstrukcji prawa do emerytury jak i z przyjęcia założenia, że pomimo

ustawowego podziału składki na część finansowaną przez ubezpieczonego i płatni-

ka, składki na ubezpieczenia społeczne są nadal finansowane przez płatnika. Należy

zwrócić uwagę, że w związku z nałożeniem na pracodawców obowiązku ubruttowie-

8

nia wynagrodzenia (przychodu) pracowników od 1 stycznia 1999 r. o wartość obcią-

żających ich składek, w tym na ubezpieczenie emerytalne (art. 110 ustawy systemo-

wej), składka ta stanowi w części finansowanej w istocie w dalszym ciągu przez pra-

codawcę część prawa majątkowego pracownika do wynagrodzenia określonego

brutto, a z punktu widzenia szerokiego zakresu podmiotowego obowiązku składko-

wego - prawa majątkowego ubezpieczonego do przychodu stanowiącego podstawę

wymiaru składki (por. w tym zakresie także wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia

30 stycznia 2001 r., K 17/00, OTK 2001 nr 1, poz. 4). Składka odprowadzana do

otwartego funduszu emerytalnego jest częścią tej właśnie składki, a zatem wprowa-

dzenie obowiązku jej odprowadzania należałoby postrzegać nie przez pryzmat prawa

własności, ale nakazu ochrony innych niż własność praw majątkowych, podobnie jak

w przypadku prawa do emerytury, której prawo własności nie obejmuje (art. 64 ust. 1

i 2 Konstytucji RP). Kwestia konstytucyjności obowiązku składkowego powinna być

rozważana przez pryzmat art. 67 ust. 1 Konstytucji RP, a nie przez zarzut naruszenia

prawa własności. Przepis art. 67 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że „obywatel ma

prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na

chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego. Zakres i formy za-

bezpieczenia społecznego określa ustawa”. Przepis ten jest skierowaną do państwa

normą, która z jednej strony nakłada na nie obowiązek stworzenia regulacji prawnych

zapewniających realizację prawa każdego obywatela do zabezpieczenia społeczne-

go, a z drugiej - udziela ustawodawcy kompetencji do uregulowania kwestii związa-

nych z przedmiotowym prawem. W konsekwencji, zgodnie z art. 67 ust. 1 Konstytucji

RP każdemu przysługuje prawo do zabezpieczenia społecznego w ramach określo-

nych w ustawie, która ustanawia warunki nabycia, trwania i utraty tego prawa, w tym

formy i zakres świadczeń.

Odnosząc te uwagi do niewątpliwych okoliczności faktycznych rozpoznawanej

sprawy, należy stwierdzić, że regulacja przyjęta w art. 129a, 131 i 133 ustawy z dnia

28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych nie naru-

sza przedstawionych wyżej zasad, bowiem odprowadzana do otwartego funduszu

emerytalnego część składki na ubezpieczenie emerytalne nie stanowi własności

ubezpieczonego, mając na względzie z jednej strony ubezpieczeniowy charakter

prawa do emerytury, z drugiej zaś przyjęte w systemie założenie, że pomimo usta-

wowego podziału składki na część finansowaną przez ubezpieczonego i płatnika,

składki na ubezpieczenia społeczne są nadal finansowane przez płatnika. W ocenie

9

Sądu Najwyższego, przyjęta w ustawie konstrukcja, według której fundusz dokonuje

wypłaty kwalifikowanej połowy środków zgromadzonych na rachunku zmarłego mał-

żonka (art. 131 ust.1), zaś druga połowa (należna małżonkowi z tytułu wspólności

majątkowej) pozostaje w systemie i jest „przechowywana” przez fundusz do czasu

osiągnięcia przez tę osobę wieku emerytalnego, jest zgodna z zasadą zawartą w art.

67 ust. 1 Konstytucji RP, w myśl której każdemu przysługuje prawo do zabezpiecze-

nia społecznego w ramach określonych w ustawie.

Konkludując, skoro podstawa zarzutu naruszenia prawa materialnego jest w

pełni uzasadniona, a pozwany [...] Otwarty Fundusz Emerytalny zastosował prawi-

dłowo przepisy ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r., należało uwzględnić jego skargę

kasacyjną i orzec jak w sentencji po myśli art. 39816

k.p.c. O kosztach orzeczono po

myśli art. 102 k.p.c.

========================================