II PK 84/09

Sygn. akt II PK 84/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 września 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa W. K.

przeciwko Fabryce […] S.A

o odprawę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 września 2009 r.,

skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych […]

z dnia 13 listopada 2008 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Okręgowemu - Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do

ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania

kasacyjnego.

2

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 29 lipca 2008 r. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy zasądził od

pozwanej Fabryki na rzecz powoda W. K. kwotę 14.040 zł brutto wraz z

ustawowymi odsetkami od dnia 1 czerwca 2007 r. do dnia zapłaty tytułem odprawy

pieniężnej na podstawie art. 10 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych

zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn

niedotyczących pracowników (Dz.U. Nr 90, poz. 844 ze zm.; dalej: ustawa o

zwolnieniach grupowych).

Sąd Rejonowy ustalił, że powód był zatrudniony w pozwanej Spółce na

podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony na stanowisku

wiceprezesa zarządu. Od 2005 r. zaczęła się pogarszać kondycja finansowa Spółki.

W związku z tym pozwana, w celu ograniczenia kosztów m. in. zredukowała

zatrudnienie. Stan zatrudnienia zmniejszył się z 352 osób zatrudnionych w 2005 r.

do 185 osób w 2007 r. W związku z trudną sytuacją finansową Spółki prezes

zarządu pozwanej Spółki wystąpiła do Rady Nadzorczej z wnioskiem o odwołanie

powoda z funkcji wiceprezesa zarządu. Rada Nadzorcza uchwałą z dnia 16

października 2006 r., nr 1/2006, odwołała powoda z zajmowanej funkcji.

Oświadczeniem z dnia 1 lutego 2007 r. pozwana Spółka rozwiązała z powodem

umowę o pracę z zachowaniem 3 – miesięcznego okresu wypowiedzenia ze

skutkiem na dzień 31 maja 2007 r. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano

odwołanie powoda z funkcji wiceprezesa zarządu. Powód nie odwołał się od tego

wypowiedzenia do Sądu Pracy.

Uzasadniając podstawę prawną wyroku Sąd Rejonowy stwierdził w oparciu o

art. 370 § 1 i § 2 k.s.h. oraz po analizie zapisów statutu pozwanej Spółki, że powód

jako członek zarządu mógł być odwołany przez Radę Nadzorczą przed upływem

kadencji bez podania przyczyn. Jednak, konieczne było zbadanie przyczyn

odwołania powoda z funkcji Wiceprezesa Zarządu, a w konsekwencji

wypowiedzenia mu umowy o pracę. Zgodnie bowiem z treścią art. 370 § 1 k.s.h.

odwołanie członka zarządu spółki kapitałowej nie pozbawia go roszczeń ze

stosunku pracy lub innego stosunku prawnego dotyczącego pełnienia funkcji

członka zarządu. W związku z tym, według Sądu Rejonowego, do rozwiązania

3

umowy o pracę z odwołanym uprzednio członkiem zarządu spółki kapitałowej

należy stosować przepisy prawa pracy, w tym odpowiednie przepisy ustawy o

zwolnieniach grupowych.

Sąd Rejonowy przyjął, że powodem odwołania W. K. z zajmowanej funkcji i

rozwiązania z nim umowy o pracę była zła sytuacja ekonomiczno – finansowa

pozwanego pracodawcy. Była to przyczyna leżąca po stronie pracodawcy i wobec

tego na podstawie art. 10 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 4 ustawy o zwolnieniach

grupowych Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego pracodawcy na rzecz powoda

odpowiednią odprawę.

Powyższy wyrok Sądu Rejonowego zaskarżyła apelacją pozwana Spółka.

Wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony

wyrok Sądu Rejonowego i oddalił powództwo.

Sąd drugiej instancji powołując przepisy art. 10 ust. 1 i art. 8 ust. 1 i ust. 4

ustawy o zwolnieniach grupowych stwierdził, że warunkiem przyznania

pracownikowi odprawy pieniężnej jest rozwiązanie z nim umowy o pracę z przyczyn

niedotyczących tego pracownika, przy czym okoliczności te muszą stanowić

wyłączny powód wypowiedzenia umowy o pracę. W sytuacji zaistnienia przyczyn

wypowiedzenia umowy o pracę, które są przyczyną czy współprzyczyną

rozwiązania stosunku pracy leżącą po stronie pracownika przedmiotowa odprawa

nie przysługuje pracownikowi.

Spółka kapitałowa może zatrudnić członka zarządu na podstawie umowy o

pracę lub też stosunku cywilnoprawnego. Stosunek pracy z członkiem zarządu

stanowi w tym przypadku osobny stosunek prawny. Powołanego członka zarządu

można w każdym czasie odwołać ze sprawowanej funkcji. Jednakże samo

odwołanie członka zarządu ze sprawowanej przez niego funkcji, nie powoduje

bezpośrednio wypowiedzenia lub rozwiązania umowy o pracę. Aby odwołanie z

funkcji wywarło skutek również w sferze stosunku pracy musi być pracownikowi

złożone oświadczenie o wypowiedzeniu stosunku pracy. Sąd drugiej instancji

stwierdził, że nie badał przyczyn odwołania powoda z funkcji wiceprezesa zarządu

z uwagi na to, że: przepisy k.s.h i statut Spółki przewidują możliwość odwołania

członka zarządu spółki w każdym czasie bez podawania przyczyn, a także z uwagi

4

na to, że samo odwołanie ze sprawowanej funkcji nie rodzi skutków w sferze

stosunku pracy. Sąd drugiej instancji powołał pogląd wyrażony w wyroku Sądu

Najwyższego z dnia 26 stycznia 2000 r., I PKN 479/99 – OSNP 2001/11/377, że

odwołanie ze stanowiska członka zarządu spółki, które nie zostało skutecznie

podważone w trybie przepisów prawa handlowego, z reguły stanowi przyczynę

uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę (art. 45 § 1 k.p.) pracownika

zatrudnionego w charakterze członka tego zarządu. Powołano także podobny

pogląd z wyroku SN z dnia 25 listopada 1997 r., I PKN 388/07 – OSNP

1998/18/540.

Sąd drugiej instancji uznał, że skoro przyczyną wypowiedzenia powodowi

umowy o pracę było wcześniejsze odwołanie go z funkcji wiceprezesa zarządu, to

była to przyczyna nieleżąca po stronie pracodawcy. Skoro przynajmniej jedną z

przyczyn wypowiedzenia była okoliczność leżąca po stronie powoda jako

pracownika (uprzednie odwołanie powoda z funkcji wiceprezesa zarządu) to wobec

tego do powoda nie ma zastosowania ustawa o zwolnieniach grupowych, która

może mieć zastosowanie jedynie w przypadku wypowiedzenia stosunku pracy z

przyczyn nie leżących po stronie pracownika.

Powyższy wyrok Sądu Okręgowego zaskarżył powód skargą kasacyjną

wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji wraz z orzeczeniem o kosztach

postępowania ze skargi kasacyjnej, ewentualnie o uchylenie w całości

zaskarżonego wyroku i jego zmianę przez oddalenie w całości apelacji strony

pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji oraz o zasądzeniem na rzecz

skarżącego kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym oraz kosztów

zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych.

Skarga została oparta na obydwu podstawach.

W ramach podstawy naruszenia przepisów prawa materialnego zarzucono:

a) błędną wykładnię art. 368 § 4 k.s.h. przez przyjęcie, że skarżącemu

służyła czynna legitymacja do wytoczenia powództwa o uchylenie

uchwały rady nadzorczej pozwanej spółki z dnia 16 października 2006 r.

o odwołaniu go z jej zarządu;

5

b) niezastosowanie art. 10 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1 i art. 8 ustawy o

zwolnieniach grupowych w związku z art. 370 § 1 k.s.h.

W ramach podstawy naruszenia przepisów postępowania skarga zarzuca

naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 382 k.p.c. polegające na:

- dowolnym przyjęciu, że odwołanie skarżącego z funkcji wiceprezesa

zarządu spółki, które następnie stanowiło podstawę do wypowiedzenia skarżącemu

umowy o pracę, którego skarżący nie zaskarżył w trybie przepisów prawa

handlowego, stanowi jedyną podstawę wypowiedzenia skarżącemu umowy o

pracę, co uniemożliwia skarżącemu powoływanie się na okoliczności, w jakich

uchwała o odwołaniu została podjęta, a w związku z tym nierozpatrzenie przez Sąd

Okręgowy dowodów dotyczących przyczyn odwołania skarżącego ze składu

zarządu pozwanej spółki;

- dowolnym ustaleniu, że wypowiedzenie skarżącemu umowy o pracę

dotyczącej funkcji wiceprezesa zarządu spółki, dokonane wskutek uprzedniego

odwołania go ze składu zarządu, pozostaje bez jakiegokolwiek związku z sytuacją

ekonomiczno – finansową spółki i dokonywanymi w niej procesami restrukturyzacji

przez m.in. zmniejszenie składu zarządu spółki, zmniejszenie liczby zatrudnionych

pracowników, w tym także w zarządzie spółki oraz przez obniżenie wynagrodzenia

pozostałym członkom jej władz.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona pozwana wniosła o oddalenie

skargi oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według

norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Dwie są przesłanki podstawy prawnej zaskarżonego skargą kasacyjną

powoda wyroku, które znajdują oparcie w powołanym w wyroku orzecznictwie Sądu

Najwyższego i mogą być uznane za nie budzące wątpliwości; nie zostały zresztą w

skardze zakwestionowane.

Pierwsza – to określenie sytuacji powoda powołanego przez właściwy organ

(radę nadzorczą) na stanowisko wiceprezesa zarządu pozwanej spółki akcyjnej i

zatrudnionego na tym stanowisku na podstawie umowy o pracę na czas

nieokreślony. Zasadnie Sąd Okręgowy (tak samo jak Sąd pierwszej instancji) uznał

6

odrębność stosunku prawnego powołania (organizacyjnego) od stosunku pracy.

Wynika stąd, przynajmniej w punkcie wyjścia, że sytuacje prawne podmiotów

odrębnych stosunków prawnych należy określić osobno na podstawie regulacji

odpowiedniej dla danego stosunku.

W odniesieniu do rozwiązania z powodem stosunku organizacyjnego nie

budzi kontrowersji ustalenie zaskarżonego wyroku, iż nastąpiło to na skutek

odwołania powoda ze stanowiska w zarządzie uchwałą Rady Nadzorczej Spółki.

Uchwała ta odniosła skutek z chwilą jej podjęcia. Zgodnie z przepisami Kodeksu

spółek handlowych, Rada Nadzorcza nie miała obowiązku wskazania przyczyny

odwołania członka zarządu i w danym przypadku przyczyny takiej w odwołaniu nie

podała. W odniesieniu natomiast do stosunku pracy trafnie w zaskarżonym wyroku

przyjęto, że odwołanie członka zarządu nie spowodowało bezpośrednio skutku

rozwiązującego stosunek pracy i konieczne było – co w danym wypadku nastąpiło –

jego wypowiedzenie.

Drugie z niebudzących zastrzeżeń założeń zaskarżonego wyroku dotyczy

stwierdzenia zgodności z prawem i zasadności wypowiedzenia powodowi stosunku

pracy ze względu na odwołanie go z funkcji w zarządzie Spółki. Nie mógłby bowiem

powód wykonywać umówionych w stosunku pracy obowiązków członka Zarządu,

tym członkiem już nie będąc.

Te dwa powyższe przesłankowe ustalenia należało odnieść do stanowiącego

podstawę dochodzonego w sprawie roszczenia o odprawę z art. 10 ust. 1 ustawy o

zwolnieniach grupowych. Do wyjaśnienia pozostawała w sprawie jej podstawowa

kwestia sporna czy rozwiązanie z powodem stosunku pracy na skutek

wypowiedzenia pracodawcy motywowanego odwołaniem powoda z funkcji w

zarządzie Spółki może podlegać kwalifikacji jako przyczyna niedotycząca

pracownika, stanowiąca wyłączny powód uzasadniajacy wypowiedzenie stosunku

pracy w rozumieniu powołanego art. 10 ust. 1 ustawy.

Rozpoznając stanowisko zaskarżonego wyroku, które zaprzecza możliwości

powyższej kwalifikacji i konfrontując ocenę wyroku z podstawami i argumentacją

skargi kasacyjnej należy w pierwszej kolejności podkreślić, że zaskarżony wyrok

opiera się wyłącznie na wyprowadzeniu wniosków z dwóch przesłanek, o których

była mowa wyżej. Istota rozstrzygnięcia została ograniczona do uznania, że

7

zasadne wypowiedzenie powodowi stosunku pracy ze względu na jego odwołanie z

zarządu Spółki oznacza samo przez się, bez potrzeby badania czegokolwiek

innego, że nie zachodzi sytuacja określona w art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach

grupowych, bo wypowiedzenie powodowi umowy o pracę na skutek

wcześniejszego jego odwołania – „stanowi przyczynę nie leżącą po stronie

pracodawcy. Przynajmniej jedną zatem z przyczyn wypowiedzenia była okoliczność

leżąca po stronie powoda jako pracownika, a to uprzednie właśnie odwołanie go z

funkcji Wiceprezesa”.

Powyższe podkreślenie istoty stanowiska zaskarżonego wyroku opartego na

określonej interpretacji art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych było

potrzebne wobec kwestionowania podstawami skargi kasacyjnej „nierozpatrzenie

przez Sąd Okręgowy dowodów dotyczących przyczyn odwołania skarżącego ze

składu zarządu pozwanej spółki” i dowolnego ustalenia, że nie zachodziły u

pracodawcy procesy restrukturyzacyjne poprzez między innymi zmniejszenie

składu zarządu spółki.

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Okręgowy nie pominął

zebranego w sprawie materiału, ale go ocenił w określony sposób, inaczej niż Sąd

pierwszej instancji, uznając że – w świetle przyjętej interpretacji art. 10 ust. 1

ustawy o zwolnieniach grupowych – okoliczności złej sytuacji ekonomiczno-

finansowej pozwanej spółki „choć bezsporne, nie mają znaczenia w niniejszej

sprawie i nie stanowią przyczyny wypowiedzenia powodowi stosunku pracy”.

Uznanie, że nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia okoliczności „złej sytuacji

ekonomiczno-finansowej pozwanej Spółki” Sąd Okręgowy wyprowadził jako

logiczną konsekwencję wyżej omówionych dwóch przesłanek. Jeżeli członek

zarządu może być odwołany w każdym czasie bez podawania przyczyn, to w takim

razie – zdaniem Sądu Okręgowego – przyczyny odwołania „nie są przedmiotem

rozważań w tej sprawie”. Z kolei, jeżeli odwołanie jest wystarczającą przyczyną

uzasadniającą wypowiedzenie stosunku pracy, to „stanowi przyczynę leżącą po

stronie pracownika”.

Powyższe wnioski zaskarżonego wyroku budzą zastrzeżenia, bo ich

„logiczność” opiera się na nieuprawnionych założeniach. Pierwsze z nich polega na

schematycznym potraktowaniu odrębności obu stosunków prawnych –

8

organizacyjnego i stosunku pracy. Konsekwencje, o jakich mowa w wyroku Sądu

Okręgowego, byłyby logicznie uprawnione dla sytuacji pełnej odrębności i zupełnej

niezależności każdego z przedstawionych stosunków. Sytuacja takiego totalnego

rozdzielenia obu stosunków prawnych nie zachodzi. Wystarczy zauważyć, że nie

tylko takie same są podmioty obu stosunków prawnych, ale ich przedmioty

pozostają ze sobą w zazębiającym się związku. Stosunek pracy dotyczy bowiem –

podobnie jak stosunek organizacyjny – wykonywania obowiązków i czynności

należących do członka zarządu Spółki. Zresztą tylko ze względu na te wzajemne

relacje przyjmuje się, że ustanie jednego z nich (organizacyjnego) uniemożliwia

wykonywanie umówionego zatrudnienia pracowniczego i dlatego stanowi podstawę

uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę.

Odmienny od przyjętego przez Sąd drugiej instancji założenia wniosek,

potwierdzający związek między odwołaniem a uprawnieniami pracowniczymi

byłego członka wynika z art. 370 § 1 Kodeksu spółek cywilnych. Według zdania

pierwszego tego przepisu członek zarządu może być w każdym czasie odwołany.

Nie pozbawia to jednak ochrony interesów odwołanego za pomocą przepisów

prawa pracy, gdyż na podstawie zdania drugiego art. 370 § 1 k.s.h. „Nie pozbawia

go to roszczeń ze stosunku pracy...” (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego z dnia 1 marca 2007 r., III CZP 94/06, OSNC 2007 nr 7-8, poz. 95).

Zgodzić się można z Sądem drugiej instancji, że bezpośrednią przyczyną

wypowiedzenia powodowi stosunku pracy było odwołanie go z funkcji w zarządzie

Spółki. Nie można jednak – wbrew temu Sądowi – na tym poprzestawać.

Rozwiązanie stosunku pracy w konsekwencji rozwiązania stosunku

organizacyjnego niczego nie wyjaśnia ponad to, że oba te stosunki były

nierozerwalnie ze sobą splecione, że nie będąc członkiem zarządu powód nie może

pracować wykonując obowiązki i czynności członka zarządu. Otwarte natomiast

pozostaje pytanie o przyczynę powstania tej sytuacji, przyczyna ta przesuwa się

nieodzownie do rozwiązania stosunku organizacyjnego.

Odnosząc powyższe uwagi do interpretacji przesłanek prawa do odprawy,

określonych w art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych, należy

zakwestionować wyrażone w zaskarżonym wyroku rozumienie bezpośredniej

odpowiedniości między przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę z powodem a

9

przyczyną niedotyczącą pracownika oraz przyczyną stanowiącą wyłączny powód

uzasadniający wypowiedzenie w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach

grupowych. Oderwanie się od organizacyjnych i ekonomicznych okoliczności

zakładu pracy pozostaje w sprzeczności z celami ustawy o zwolnieniach

grupowych. W tym kontekście należy ponownie podkreślić, że określenie przyczyn

wypowiedzenia powodowi umowy o pracę nie może ograniczać się do podanej

przyczyny wypowiedzenia. Jeżeli – o czym była mowa wyżej – zachodzi sytuacja

nieuchronności wypowiedzenia w konsekwencji odwołania z funkcji, i jeżeli

decydujący o wszystkim akt odwołania zależał w tym wypadku wyłącznie od Spółki

(pracodawcy), to nie jest tak jak to ocenił Sąd drugiej instancji, że przyczyna

wypowiedzenia nie dotyczyła pracodawcy, oraz że bez badania motywów

odwołania – należało uznać, że przyczyna ta nie odnosiła się wyłącznie do

pracodawcy. Wnioski Sądu drugiej instancji dlatego budzą zastrzeżenia, że są

wyprowadzone z perspektywy wypowiedzenia stosunku pracy, z pominięciem, że

chodzi tu o akt pracodawcy determinowany poprzednim aktem Spółki (a nie

odwołanego członka zarządu) z przyczyn dotyczących tylko Spółki. Jeżeli, tak jak w

rozpatrywanej sprawie, byłoby wiadome, że odwołanie powoda z funkcji w

zarządzie Spółki nastąpiło wbrew jego woli z przyczyn, których Spółka nie podała,

byłaby to sytuacja – po jej przeniesieniu na moment wypowiedzenia umowy o pracę

– odpowiadająca domniemaniu przyczyny niedotyczącej pracownika. Tak więc,

odmienna od przyjętej w zaskarżonym wyroku jest bezpośrednia konsekwencja

tych przesłanek, które dotyczą możliwości odwołania członka zarządu w każdej

chwili (bez potrzeby uzasadnienia tego specjalnie określonymi przyczynami), i

następnie nieodzowności wypowiedzenia stosunku pracy wyłącznie z powodu

wcześniejszego – nierozpoznanego co do przyczyn – aktu Spółki odwołującej z

funkcji. Oglądana w takiej perspektywie, to jest od momentu odwołania z funkcji,

sytuacja przedstawia się tak jakby była pochodną od przyczyny niedotyczącej

pracownika w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych. Tak się

rzeczy mają, jeżeli nie zostają ustalone przyczyny odwołania z funkcji, które

wskazywałyby na co innego, na przykład, że odwołanie z funkcji było

usprawiedliwioną formą krytycznej reakcji Spółki na nieodpowiednie wykonywanie

funkcji członka zarządu. W takiej bowiem sytuacji zapoczątkowany odwołaniem, a

10

zakończony wypowiedzeniem umowy o pracę ciąg wydarzeń mógłby być zasadnie

łączony z przyczyną dotyczącą pracownika w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o

zwolnieniach grupowych.

Dla wyjaśnienia, czy zachodzą przesłanki powyższego przepisu w sytuacji

wypowiedzenia umowy o pracę odwołanemu członkowi zarządu potrzebne jest

ustalenie przyczyn odwołania członka zarządu, przy czym – stosownie do

okoliczności – ciężar dowodu, że nieujawnione przyczyny odwołania dotyczą

pracownika może obciążać pracodawcę.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uznał zasadność

materialnoprawnej podstawy skargi kasacyjnej dotyczącej naruszenia art. 10 ust. 1

w związku z art. 1 ust. 1 i art. 8 ustawy o zwolnieniach grupowych w związku z art.

370 § 1 k.s.h., w konsekwencji orzekając stosownie do art. 39815

§ 1 k.p.c. Nie jest

natomiast zasadny drugi z zarzutów tej podstawy dotyczący błędnej wykładni art.

368 § 4 k.s.h., gdyż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie ma imputowanego

Sądowi przyjęcia, że skarżącemu służyła czynna legitymacja do wytoczenia

powództwa o uchylenie uchwały rady nadzorczej o odwołaniu go z funkcji zarządu.

Co do procesowej podstawy skargi kasacyjnej, to jej zarzut dotyczący art.

233 § 1 k.p.c. nie podlegał rozpoznaniu, gdyż – stosownie do art. 3983

§ 3 k.p.c.

podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub

oceny dowodów. Natomiast – o czym mowa była wyżej - nieadekwatnie do

wskazanego w skardze art. 382 k.p.c., skarżący kwestionował podstawę

prawnomaterialną zaskarżonego wyroku.