Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 21 października 2010 r.

III PO 7/10

Wydział III

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 21 października 2010 r.

III PO 7/10

Prokurator, który zrzekł się stanowiska na podstawie art. 65a ust. 1

ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r.

Nr 7, poz. 39 ze zm.), może zgłosić wniosek o powrót na to stanowisko do

upływu terminów określonych w art. 65a ust. 2 tej ustawy.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Bogusław

Cudowski (sprawozdawca), Jerzy Kwaśniewski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2010 r.

sprawy ze skargi Konrada K. na decyzję Prokuratora Generalnego [...] z dnia 15 lipca

2010 r. w przedmiocie nieuwzględnienia prośby skarżącego o powrót na stanowisko

prokuratora Prokuratury Krajowej,

u c h y l i ł zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę Prokuratorowi Generalne-

mu do ponownego rozpoznania.

U z a s a d n i e n i e

Prokurator Prokuratury Krajowej Konrad K., w związku powołaniem na stano-

wisko Komendanta Głównego Policji, zrzekł się stanowiska prokuratorskiego w Pro-

kuraturze Krajowej i w konsekwencji 12 lutego 2007 r. został odwołany z tego stano-

wiska.

Dnia 8 sierpnia 2007 r. Konrad K. został odwołany ze stanowiska Komendanta

Głównego Policji. Dnia 9 sierpnia 2007 r. wniósł do Ministra Sprawiedliwości wniosek

następującej treści: „w związku z odwołaniem mnie w dniu 8 sierpnia 2007 r. ze sta-

nowiska Komendanta Głównego Policji, zwracam się z uprzejmą prośbą o przywró-

cenie mnie do pracy w resorcie sprawiedliwości. Jednocześnie uprzejmie proszę o

rozważanie możliwości oddelegowania do pełnienia służby w Prokuraturze Apelacyj-

nej w G.”.

2

Dnia 21 września 2007 r. wnioskodawca otrzymał pismo, w którym popro-

szono o nadesłanie, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o pro-

kuraturze (jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39, ze zm., dalej ustawa) odpo-

wiednich dokumentów. Z pisma wynika, że wniosek Konrada K. potraktowano jako

wniosek o powołanie na stanowisko prokuratora Prokuratury Krajowej („w odpowiedzi

na pismo z 9 sierpnia 2007 r. (...) o ponowne powołanie na stanowisko prokuratora

Prokuratury Krajowej”). Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca nie przesłał wszyst-

kich wymaganych dokumentów. Kolejnym pismem z 17 lutego 2010 r. Konrad K.

domagał się na podstawie art. 65a ust. 1-3 ustawy o prokuraturze przywrócenia na

poprzednio zajmowane stanowisko prokuratora Prokuratury Krajowej. Do pisma nie

było załączone między innymi zaświadczenie lekarskie oraz zaświadczenie od psy-

chologa.

Prokurator Generalny decyzją z 15 lipca 2010 r. odmówił przywrócenia wnio-

skującego na poprzednio zajmowane stanowisko prokuratora Prokuratury Krajowej.

W uzasadnieniu stwierdzono jedynie, że złożenie wniosku o przywrócenie nastąpiło

po ponad dwóch i pół roku po zakończeniu pełnienia funkcji określonej w art. 65a ust.

1 ustawy. W konsekwencji, prawo podmiotowe wnioskodawcy wynikające ze wska-

zanego przepisu wygasło.

Na podstawie art. 65a ust. 4 ustawy o prokuraturze Konrad K. zaskarżył decy-

zję z 15 lipca 2010 r. Zarzucił jej: 1) naruszenie art. 65a ust. 2 ustawy o prokuraturze

polegające na błędnym stwierdzeniu, że prawo do ponownego powołania na stano-

wisko prokuratora Prokuratury Krajowej wygasło z racji złożenia wniosku po dwóch i

pół roku po zakończeniu pełnienia funkcji określonej w art. 65a ust. 1 ustawy, 2) na-

ruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art.

6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 75. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i

jej zmianę poprzez nakazanie Prokuratorowi Generalnemu powołania skarżącego na

stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej. W uzasadnieniu skargi stwierdzono

przede wszystkim, że wniosku z 9 sierpnia 2007 r. nie rozpoznawano przez kilkana-

ście miesięcy. Skarżący podnosił, że w piśmie z 30 marca 2010 r. z Biura Kadr Pro-

kuratury Krajowej poinformowano go o wszczęciu procedury przywrócenia go na

wcześniej zajmowane stanowisko z prośbą o nadesłanie wymienionych w piśmie

dokumentów (oświadczenie lustracyjne, zaświadczenie lekarskie o zdolności do

pełnienia obowiązków prokuratora i zaświadczenie specjalisty psychologa). W piśmie

z 29 kwietnia 2010 r. skarżący zwrócił się z prośbą o wskazanie Zakładu Opieki

3

Zdrowotnej, w którym miał dokonać badań. Do pisma dołączył oświadczenie lustra-

cyjne oraz wynik badań psychologicznych. W opinii skarżącego przepisy ustawy nie

określają terminu, w którym osoba wnioskująca o powrót na poprzednio zajmowane

stanowisko prokuratora na podstawie art. 65a ust. 2 ustawy o prokuraturze zobowią-

zana jest złożyć wniosek. Wskazany przepis określa jedynie maksymalny termin,

który nie może upłynąć od dnia zrzeczenia się stanowiska prokuratora do dnia, w

którym ma nastąpić przywrócenie do służby.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga na decyzję Prokuratora Generalnego okazała się mieć uzasadnione

podstawy. Zgodnie z art. 65a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. prokurator

mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w organach państwowych

jest obowiązany zrzec się swojego stanowiska, chyba że przechodzi w stan spo-

czynku. Skarżący pełnił służbę w organach Prokuratury do 9 lutego 2007 r. Po po-

wołaniu przez Prezesa Rady Ministrów na stanowisko Komendanta Głównego Policji,

stosownie do wyżej powołanego przepisu, zrzekł się stanowiska prokuratora Proku-

ratury Krajowej. Po odwołaniu ze stanowiska Komendanta Głównego skarżący złożył

następnego dnia (tj. 9 sierpnia 2007 r.) pismo, w którym wnosił o przywrócenie do

pracy w resorcie sprawiedliwości. Prosił też w nim o rozważenie możliwości oddele-

gowania do pełnienia służby w Prokuraturze Apelacyjnej w G. Wniosek ten nie został

jednoznacznie rozstrzygnięty. W 2010 r. skarżący zwrócił się o ponowne rozpatrze-

nie wniosku o przywrócenie na poprzednio zajmowane stanowisko. Prokurator Gene-

ralny decyzją z dnia 15 lipca 2010 r. wniosku skarżącego nie uwzględnił. Jedyną

przyczyną odmowy - wskazaną w decyzji - jest złożenie wniosku „po upływie ponad

dwóch i pół roku po zakończeniu pełnienia funkcji określonej w art. 65a ust.

1ustawy”.

Przepisem rozstrzygającym jest w przedmiotowej sprawie art. 65a ust. 2

ustawy. Stanowi on, że prokurator, który zrzekł się stanowiska z przyczyn określo-

nych w ust.1, może powrócić na poprzednio zajmowane stanowisko, jeżeli przerwa w

pełnieniu obowiązków prokuratora nie przekracza 9 lat, chyba że pełnił funkcje sę-

dziowskie lub prokuratorskie w międzynarodowych lub ponadnarodowych organach

sądowych. Należy podkreślić, że przepis art. 65a ust. 2 ustawy nie określa terminu

do złożenia wniosku o powrót na poprzednio zajmowane stanowisko. Można jedynie

4

stwierdzić, że wniosek taki nie mógłby zostać uwzględniony po upływie 9 lat, liczo-

nych w przedmiotowej sprawie od dnia powołania na stanowisko Komendanta Głów-

nego Policji. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje więc brak zainteresowania

skarżącego szybkim załatwieniem jego wniosku oraz czym zajmował się w okresie

od odwołania do złożenia wniosku o przywrócenie. Ponadto należy zauważyć, że

uzasadnienie decyzji nie zawiera żadnego odniesienia się do pisma złożonego w

dniu 9 sierpnia 2007 r. Zdaniem Sądu Najwyższego, pomimo że jego treść jest dosyć

lakoniczna nie powinno budzić wątpliwości, iż chodzi o przywrócenie na poprzednio

zajmowane stanowisko w trybie art. 65a ust. 2 ustawy. Nawet gdyby przyjąć, jak

czyni to Prokurator Generalny, że wniosek został złożony dopiero 17 lutego 2010 r.

to i tak nie zostałby przekroczony 9-letni termin określony w przepisie art. 65a ust. 2

ustawy. W tej sytuacji w żadnym przypadku nie można przyjąć, że doszło do wyga-

śnięcia prawa podmiotowego określonego w art. 65a ust. 2 ustawy z powodu uchy-

bienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie na poprzednio zajmowane sta-

nowisko. Z powyższych względów należało uznać, że doszło do naruszenia przepisu

art. 65a ust. 1 ustawy oraz wskazanych w skardze przepisów postępowania.

Reasumując należy stwierdzić, że prokurator, który zrzekł się stanowiska z

przyczyn określonych w art. 65a ust. 1 ustawy może zgłosić wniosek o powrót na

poprzednio zajmowane stanowisko do upływu terminów przewidzianych w art. 65a

ust. 2 ustawy. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do po-

nownego rozpoznania stosując odpowiednio art. 39815

§ 1 k.p.c. Odpowiednie sto-

sowanie przepisów o skardze kasacyjnej oznacza, że nie było w tym przypadku moż-

liwe (jak wnoszono w skardze) nakazanie Prokuratorowi Generalnemu powołania

skarżącego na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej. Podjęcie decyzji o

przywróceniu na poprzednie stanowisko musi bowiem uwzględniać także inne pro-

blemy. W szczególności chodzi o spełnienie ogólnych przesłanek powołania na sta-

nowisko prokuratora oraz warunków wynikających z przepisów art. 19 ustawy, w

brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o proku-

raturze oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 178, poz. 1375).

Z tych względów, na podstawie art. 39815

§ 1 k.p.c. w związku z art. 65a ust. 4

ustawy o prokuraturze orzeczono jak w sentencji wyroku.

========================================

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.