IV KK 12/11

Sygn. akt IV KK 12/11

W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dorota Rysińska (przewodniczący i sprawozdawca)

SSN Krzysztof Cesarz

SSN Roman Sądej

Protokolant: Dorota Szczerbiak

w sprawie S. R. i W. R.

skazanego z art. 158 § 1 i in. k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

w dniu 15 lutego 2011 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

od wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 9 września 2010 r.,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 7 czerwca 2010 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu

w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

U Z A S A D N I E N I E

Prokurator Generalny, w trybie art. 521 k.p.k., wniósł na korzyść S. R. i

W. R. kasację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 września 2010 r.,

którym to orzeczeniem utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 7

2

czerwca 2010 r., skazujący S. R. za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. w zb. z art.

157 § k.k., a W. R. za czyn z art. 158 § 1 k.k. na kary po 5 miesięcy

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby

5 lat oraz i po 40 stawek dziennych grzywny, licząc po 10 zł za stawkę. Zarzucił

temu wyrokowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 29 § 1

k.p.k. w zw. z art. 476 § 2 k.p.k. polegające na rozpoznaniu sprawy przez sąd

odwoławczy w składzie jednego sędziego, podczas gdy sąd ten powinien był

orzekać na zasadach ogólnych, tj. w składzie trzech sędziów – co stanowi

bezwzględną przyczynę odwoławczą wskazaną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy

Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu

odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniesiona na korzyść oskarżonych kasacja jest zasadna w stopniu

oczywistym, co pozwala na jej uwzględnienie w trybie określonym w art. 535 §

5 k.p.k.

Sprawa S. i W. R. została skierowana do rozpoznania przez Sąd

Rejonowy w postępowaniu uproszczonym. W takim też trybie Sąd Rejonowy

przystąpił do rozpoznania sprawy w dniu 26 kwietnia 2010r. Jednakże – czego

nie dostrzeżono w postępowaniu odwoławczym zainicjowanym apelacją

obrońcy oskarżonych – na kolejnej rozprawie, przeprowadzonej w dniu 18 maja

2010 r., Sąd pierwszej instancji wydał postanowienie odwołujące się do przepisu

art. 484 § 2 k.p.k., którym zmienił tryb postępowania na zwyczajny – z uwagi na

niedochowanie określonego tym przepisem terminu odroczenia rozprawy, który

przekroczył 21 dni. Dalsze postępowanie odbywało się więc w tym samym

składzie, w postępowaniu zwyczajnym, a zatem i wyrok skazujący zapadł nie w

postępowaniu uproszczonym, lecz w postępowaniu zwyczajnym.

W powyższym świetle, skoro zaskarżony apelacją wyrok został wydany

w postępowaniu zwyczajnym, to nie było podstaw do skorzystania z dyspozycji

art. 476 § 2 k.p.k., a więc do zarządzenia rozpoznania sprawy w postępowaniu

3

odwoławczym w składzie jednego sędziego, do jakiej to sytuacji doszło w

niniejszej sprawie. Z treści art. 476 § 1 i 2 k.p.k. jasno wynika – co Prokurator

Generalny obszernie wywodzi w kasacji – że możliwość wydania takiego

zarządzenia dotyczy wyłącznie spraw, w których postępowanie w pierwszej

instancji przeprowadzono w trybie uproszczonym, a nie w trybie zwyczajnym,

przy czym poza sporem należy pozostawić stwierdzenie, że zupełnie bez

znaczenia pozostaje fakt samego rozpoczęcia rozpoznania sprawy w

postępowaniu uproszczonym, o ile doszło do zmiany tego trybu i ostatecznie do

wydania orzeczenia kończącego postępowanie pierwszoinstancyjne w trybie

zwyczajnym. Przepisem zaś normującym skład sądu na rozprawie apelacyjnej w

sprawach rozpoznanych w pierwszej instancji przez sąd rejonowy w

postępowaniu zwyczajnym jest art. 29 § 1 k.p.k. Unormowanie to przewiduje

orzekanie sądu odwoławczego w składzie trzech sędziów.

W tym stanie rzeczy, przytoczony na wstępie zarzut kasacji, podnoszący

uchybienie stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art.

439 § 1 pkt. 2 k.p.k., należy uznać za oczywiście trafny. Sąd Okręgowy w K.,

rozpoznając apelację w składzie jednego sędziego, był bowiem nienależycie

obsadzony, co – bez badania wpływu tego uchybienia na treść zaskarżonego

wyroku – przesądza o konieczności jego uchylenia i przekazania sprawy do

ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.