Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 17 maja 2012 r.

I CSK 466/11

Wydział I

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 466/11

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Hubert Wrzeszcz

Protokolant Ewa Krentzel

w sprawie z powództwa M. B. i B.Spółki z o.o.

przeciwko S. - Service S.A.

o stwierdzenie nieważności bądź uchylenie uchwał,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2012 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 marca 2011 r.,

uchyla zaskarżony wyrok w punktach I-szym i III-cim i zmienia

go, oddalając apelację; obciąża kosztami procesu stronę

powodową, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie

referendarzowi sądowemu Sądu Okręgowego.

Uzasadnienie

2

M. B. oraz B. Sp. z o.o. wnosili o stwierdzenie nieważności uchwał nr

1/04/2006, nr 2/04/2006, nr 3/04/2006, nr 4/04/2006, nr 5/04/2006 i nr 6/04/2006

nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy S.-Service S.A.,

ewentualnie o uchylenie powyższych uchwał. Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2009 r.

Sąd Okręgowy oddalił powództwo. Wyrokiem z dnia 17 marca 2011 r. Sąd

Apelacyjny Wydział Cywilny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że stwierdził

nieważność uchwały nr 1/04/2006 Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia

Akcjonariuszy spółki działającej pod firmą S.-Service S.A., a w pozostałej części

powództwo oddalił.

W sprawie dokonano następujących ustaleń.

Powodowie M. B. oraz B. Sp. z o.o. są akcjonariuszami pozwanej spółki S.-

Service S.A. W dniu 27 lipca 2005 r. odbyło się zwyczajne walne zgromadzenie

akcjonariuszy pozwanej spółki, w trakcie którego podjęto uchwałę o zatwierdzeniu

sprawozdania finansowego za 2004 r., będący ostatnim pełnym okresem pełnienia

funkcji przez członków zarządu. W tym dniu wygasły mandaty wszystkich

dotychczasowych członów zarządu, tj. D. S., E. R. i J. Ka. Zgodnie z § 17 pkt 3

statutu pozwanej spółki członkowie zarządu powoływani byli na wspólną trzyletnią

kadencję.

W dniu 7 września 2005 r. odbyło się nadzwyczajne walne zgromadzenie

akcjonariuszy pozwanej. Dokonano wówczas wyboru rady nadzorczej, w skład

której weszli D. K., D. N., A. Z., R. B. i D. K. Zarząd nie został powołany.

Rada nadzorcza pozwanej spółki uchwałą nr 7/XIV/05 z dnia 9 listopada

2005 r. powołała J. S. na członka zarządu. Pomimo zwoływania kolejnych

posiedzeń rady nadzorczej zarząd w pełnym składzie nie został jednak powołany.

Uchwałami rady nadzorczej nr 1 l/XIV/05 i nr 12/XIV/05 z dnia 4 stycznia 2006 r.

delegowano D. K. i R. B. do czasowego wykonywania czynności członków zarządu

spółki. Na posiedzeniu tym obecny był D. K., A.Z. oraz R. B. Nieobecny był D. N.

W dniu 21 kwietnia 2006 r., odbyło się nadzwyczajne walne zgromadzenie

akcjonariuszy pozwanej spółki, na którym podjęto zaskarżone uchwały.

3

Sąd Okręgowy odnosząc się do kwestii prawidłowości podjęcia uchwał rady

nadzorczej pozwanej spółki w dniu 4 stycznia 2006 r. wskazał, że zgodnie z art.

383 § 1 k.s.h. rada nadzorcza może delegować swojego członka do czasowego

pełnienia funkcji członka zarządu w sytuacji, gdy członek zarządu został odwołany,

złożył rezygnację lub z innej przyczyny nie może sprawować swojej funkcji.

W ocenie Sadu, wskazany katalog ten nie jest jednak zamknięty i delegacja może

nastąpić również z innych przyczyn uniemożliwiających członkowi zarządu

pełnienie funkcji. W szczególności rada nadzorcza może delegować swojego

członka do czasowego pełnienia funkcji zarządcy także w razie wygaśnięcia

mandatu członka zarządu. Utrata mandatu członka zarządu na skutek jego

wygaśnięcia prowadzi bowiem do niemożności sprawowania funkcji zarządu. Sąd

zwrócił uwagę, że celem wskazanego przepisu jest zapewnienie spółce w każdym

czasie pełnej i skutecznej reprezentacji. Nie było możliwe szybkie uzupełnienie

składu zarządu w zwykłym trybie, ze względu na brak porozumienia między

członkami rady nadzorczej, mimo że kadencja poprzedniego zarządu upłynęła

w dniu 27 lipca 2005 r.

Sąd Okręgowy uznał, że wiceprzewodniczący rady nadzorczej D. N. został

poinformowany o terminie posiedzenia rady nadzorczej wyznaczonego na dzień 4

stycznia 2006 r. Zgodnie z § 3 ust. 7 regulaminu rady nadzorczej zawiadomienie o

terminie posiedzenia wraz z porządkiem obrad oraz stosownymi materiałami

doręcza się członkom rady nadzorczej w sposób potwierdzony, przynajmniej na 10

dni przed wyznaczonym terminem. W sprawach pilnych termin ten może być

skrócony do trzech dni. Zawiadomienia o terminie posiedzenia rady nadzorczej było

dwukrotnie wysłane w dniu 29 grudnia 2005 r. faksem do kancelarii prawnej

prowadzonej przez D. N., zaś nie było praktyki powiadamiania członków rady

nadzorczej w inny sposób, niż za pomocą zawiadomień wysyłanych faksem.

W ocenie Sądu delegowanie członków rady nadzorczej D. K. i R. B. do

czasowego wykonania czynności członków zarządu było prawnie skuteczne, w

związku z czym uchwały rady nadzorczej z dnia 4 stycznia 2006 r. nr 1 l/XIV/05 i nr

12/XIV/05 nie zostały podjęte z naruszeniem prawa.

4

Sąd nie stwierdził podstaw do uznania za nieważne zaskarżonych uchwał

z powodu naruszenia art. 399 § 1 k.s.h. W okresie od stycznia 2002 do grudnia

2006 nie było innej formy powiadamiania akcjonariuszy pozwanej o walnych

zgromadzeniach, niż przez ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

Zawiadomienie o walnym zgromadzeniu z dnia 21 kwietnia 2006 r. zostało

opublikowane w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, zgodnie z art. 402 k.s.h.

Brak posiedzenia rady nadzorczej przed walnym zgromadzeniem akcjonariuszy nie

miał wpływu na ważność zwołania walnego zgromadzenia akcjonariuszy.

Sąd Okręgowy uznał, że zarzut naruszenia art. 419 k.s.h. nie może być

podstawą żądania stwierdzenia nieważności uchwał nr 2/04/2006, nr 3/04/2006,

nr 4/04/2006, nr 5/04/2006 i nr 6/04/2006, ponieważ uchwały te nie dotyczyły

zmiany statutu pozwanej spółki. W odniesieniu do uchwały nr 1/04/2006 Sąd

wskazał, że powodowie nie udowodnili, iż zmiana większości wymaganej dla

podjęcia uchwał z trzech czwartych na większość bezwzględną, narusza prawa

akcjonariuszy danego rodzaju.

W ocenie Sądu nie ma podstaw do uznania, że zaskarżone uchwały

naruszają dobre obyczaje i zasady ładu korporacyjnego. Ponadto z uwagi na brak

wadliwości zwołania walnego zgromadzenia uznano, że powodom nie przysługuje

legitymacja czynna do występowania z powództwem o uchylenie zaskarżonych

uchwał na podstawie art. 422 § 2 k.s.h. Nieobecność powodów na walnym

zgromadzeniu akcjonariuszy pozwanej spółki w dniu 21 kwietnia 2006 r. nie była

spowodowana wadliwością jego zwołania.

Sąd Apelacyjny zaznaczył, że spośród sześciu zaskarżonych uchwał

nadzwyczajnego zgromadzenia akcjonariuszy pozwanej z dnia 21 kwietnia 2006 r.

jedna dotyczyła zmiany Statutu Spółki, tj. uchwała nr 1/04/2006, zaś pięć

pozostałych uchwał, tj. nr 2/04/2006, nr 3/04/2006, nr 3/04/2006, nr 5/04/2006

i nr 6/04/2006, dotyczyło zmian w składzie Rady Nadzorczej.

Sąd uznał za zasadny zarzut obrazy przez Sąd Okręgowy przepisu art. 419

§ 1 k.s.h. przy dokonywaniu oceny ważności zaskarżonej uchwały nr 1/04/2006

z 21 kwietnia 2006 r. o zmianie statutu. Wskazano, że w związku

z uprzywilejowaniem w pozwanej Spółce akcji serii A co do głosu - 2 głosy na jedną

5

akcję - zmiana większości wymaganej dla podjęcia uchwał z większości 3/4% na

większość bezwzględną naruszała prawa akcjonariuszy akcji uprzywilejowanych.

W sytuacji, w której akcje serii A stanowiły 29% wszystkich głosów na walnym

zgromadzeniu, to gdy dla podjęcia każdej z uchwał potrzebna była większość 75%,

akcjonariusze akcji uprzywilejowanych mieli realną możliwość sprzeciwienia

się niekorzystnym dla nich uchwałom. Takiej możliwości nie było w sytuacji, gdy

zaskarżoną uchwałą nr 1/04/2006, konieczna większość obniżona została do

poziomu 50% plus „1".Z tego względu Sąd Apelacyjny uznał, że zaskarżenie

uchwały nr 1/04/2006 podjętej z naruszeniem art. 419 k.s.h. prowadziło do

stwierdzenia jej nieważności w trybie art. 425 k.s.h.

Sąd Apelacyjny uznał pozostałe zarzuty odnoszące się do prawa

materialnego za bezzasadne. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa

procesowego Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie.

Wskazany wyżej wyrok pozwana S. – Service S.A. zaskarżyła skargą

kasacyjną w zakresie stwierdzenia nieważności uchwały nr 1/04/2006.

Jako podstawy skargi kasacyjnej wskazano naruszenie prawa materialnego

przez błędną wykładnię przepisu art. 419 § 1 k.s.h. oraz błędu w subsumcji art. 425

§ 1 w zw. z art. 422 § 2 pkt 4 k.s.h., jak również naruszenie prawa procesowego -

art. 316 § 1 k.p.c. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie

stwierdzenia nieważności uchwały nr 1/04/2006 i orzeczenie co do istoty sprawy

przez oddalenie powództwa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wymaga rozważenia kwestia legitymacji czynnej

w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 423 § 5 k.s.h., w sprawach o stwierdzenie

nieważności uchwały walnego zgromadzenia przepisy art. 422 § 1 i § 2 stosuje się

odpowiednio. Przepisy te określają krąg osób uprawnionych do wniesienia

powództwa i, jak się na ogół przyjmuje, wymieniony tam katalog osób

uprawnionych jest katalogiem zamkniętym. W rozpoznawanej sprawie może

wchodzić w grę ewentualnie tylko art. 422 § 2 pkt 4. Stosownie do tego przepisu,

prawo do wytoczenia powództwa przysługuje akcjonariuszom, którzy nie byli obecni

na walnym zgromadzeniu z powodu wadliwego jego zwołania lub powzięcia

6

uchwały w sprawie nieobjętej porządkiem obrad. Jest bezsporne, że sprawa objęta

uchwałą nr 1/04/2006, dotycząca zmiany statutu pozwanej spółki, została objęta

porządkiem obrad walnego zgromadzenia w dniu 21 kwietnia 2006 r., a zatem na

tej podstawie powodowie nie mogli jej zaskarżyć. Z kolei budząca początkowo

wątpliwości w sprawie okoliczność, czy zgromadzenie to zostało zwołane w sposób

prawidłowy, została przesądzona pozytywnie w zaskarżonym wyroku i w tej mierze

ustalenie to jest prawomocne. Z powyższego wynika, że skarżący ma rację,

iż powodom nie przysługuje legitymacja do podważania legalności kwestionowanej

uchwały. Brak legitymacji po stronie powodowej jest wystarczającą podstawą do

uwzględnienia skargi kasacyjnej przez uchylenie skarżonego wyroku i oddalenie

apelacji w całości (art. 39815

k.p.c.), z obciążeniem strony powodowej kosztami

procesu (art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 zd. drugie k.p.c.).

W tej sytuacji nie ma potrzeby procesowej, aby szerzej zajmować się

kwestią, czy doszło do naruszenia art. 419 § 1 k.s.h. Dla porządku wystarczy zatem

wskazać, że Sąd Najwyższy nie podziela stanowiska zaprezentowanego w skardze

kasacyjnej, że w sprawie objętej uchwałą nr 1/04/2006 o zmianie statutu pozwanej

spółki nie było obowiązku oddzielnego głosowania poszczególnych grup

akcjonariuszy posiadających różne uprawnienia. Rację bowiem ma Sąd Apelacyjny,

że w związku z uprzywilejowaniem akcji powodów, posiadających akcje serii A,

które uprawniały do dwóch głosów na jedną akcję, zmiana statutu przez obniżenie

większości wymaganej do podjęcia uchwał z dotychczasowej ¾ na zwykłą

większość bezwzględną naruszała prawa akcjonariuszy akcji uprzywilejowanych

w rozumieniu art. 419 § 1 k.s.h. Zgodnie z tym przepisem wystarczy, aby

naruszenie tych praw miało charakter potencjalny (verba legis - „mogło naruszać

prawa akcjonariuszy danego rodzaju akcji”), przy czym realność tego naruszenia

należy rozpatrywać in concreto. W sprawie niniejszej mamy niewątpliwie do

czynienia z taką sytuacją. Jak bowiem wskazał Sąd Apelacyjny, akcje serii A

stanowiły w pozwanej spółce 29% wszystkich głosów na walnym zgromadzeniu,

co w pierwotnej wersji statutu pozwalało im na zablokowanie niekorzystnych dla

nich uchwał walnego zgromadzenia. Po obniżeniu wymaganej większości z ¾ do

większości bezwzględnej, akcjonariusze posiadający uprzywilejowane akcje utracili

taką możliwość, co należy interpretować jako naruszenie ich dotychczasowej

7

uprzywilejowanej sytuacji. Tym samym dla podjęcia takiej uchwały na walnym

zgromadzeniu należało przeprowadzić głosowanie oddzielne w tej grupie

uprzywilejowanych akcji, a skoro tego nie uczyniono, doszło do naruszenia art. 419

§ 1 k.s.h., jak to trafnie przyjął Sąd w zaskarżonym wyroku.

Z podanych przyczyn orzeczono jak na wstępie.

jw

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.