II KK 243/12

Sygn. akt II KK 243/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)

SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

SSN Jacek Sobczak

Protokolant Ewa Oziębła

w sprawie A. S.

skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu

narkomanii

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 26 września 2012 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu

Rejonowego

z dnia 30 października 2008 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu do ponownego rozpoznania

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy wydał w dniu 30 października 2008 r., wyrok nakazowy,

którym A. S. uznany został za winnego przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 58 ust. 3 k.k., za które

wymierzono mu karę 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej

2

stawki na 30 złotych. Sąd, na podstawie art. 63 § 1 k.k., zaliczył na poczet kary

oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w tej sprawie w dniach

17-18 lipca 2008 r. i uznał orzeczoną karę grzywny za wykonaną w wymiarze 4

stawek dziennych. Jednocześnie orzeczono w wyroku przepadek dowodów

rzeczowych.

Wobec tego, że od powyższego wyroku nakazowego nie wniesiono

sprzeciwu uprawomocnił się on z dniem 3 grudnia 2008 r.

Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył

wyrok nakazowy w całości na korzyść skazanego A. S.

W kasacji Prokurator Generalny zarzucił wyrokowi rażące i mające wpływ na

jego treść naruszenie przepisu prawa procesowego – art. 502 § 1 k.p.k., polegające

na orzeczeniu wobec oskarżonego, w postępowaniu nakazowym, kary grzywny w

wysokości przekraczającej maksymalny jej wymiar przewidziany w tym przepisie to

jest powyżej 100 stawek dziennych.

Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniesiona na korzyść skazanego kasacja Prokuratora Generalnego jest w

stopniu oczywistym zasadna, co pozwala na jej rozpoznanie i uwzględnienie na

posiedzeniu prowadzonym na podstawie art. 535 § 5 k.p.k.

Zgodnie z brzmieniem art. 500 § 1 k.p.k. wyrok nakazowy może być wydany

w sprawach o przestępstwa podlegające rozpoznaniu w postępowaniu

uproszczonym w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia

wolności lub grzywny, o ile sąd uzna na podstawie zebranego w postępowaniu

przygotowawczym materiału, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.

Przepis art. 502 § 1 k.p.k. ogranicza jednocześnie wysokość orzekanej w tym trybie

grzywny do 100 stawek dziennych, zaś w odniesieniu do grzywien orzekanych

kwotowo do 200 000 złotych. Wobec faktu, iż wyrok nakazowy wydawany jest w

trybie szczególnym, bez udziału stron i na podstawie jedynie materiałów

zgromadzonych w postępowaniu przygotowawczym ustawodawca postanowił

ograniczyć procedowanie w tym trybie do spraw, w których orzekane być mogą

tylko niektóre kary i to nie najbardziej dolegliwe.

Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii nie przewiduje

orzekania grzywien kwotowo, nie zawiera także innych szczególnych regulacji

3

dotyczących orzekania grzywny, zastosowanie w tej materii znajdują zatem

przepisy kodeksu karnego zawarte w art. 33, które przewidują wymierzanie

grzywny w stawkach dziennych.

Sąd Rejonowy wydając w dniu 30 października 2008 r. wyrok nakazowy

rażąco naruszył przepis art. 502 § 1 k.p.k. limitujący wysokość orzekanych w

wyroku nakazowym grzywien do 100 stawek dziennych. Naruszenie to miało

oczywisty wpływ na treść wyroku i było niekorzystne dla oskarżonego. Sąd mógł w

tym trybie orzec karę grzywny w maksymalnej wysokości 100 stawek dziennych, a

jeśli uznał, że współmierna dla oskarżonego jest kara surowsza powinien był

odstąpić od orzekania w trybie nakazowym i rozpoznać sprawę na rozprawie, w

trybie uproszczonym.

Wobec faktu, że sprawę rozpoznano w trybie, w którym zgodnie ze

wskazanym przepisem niemożliwe było orzeczenie kary grzywny, na którą skazany

został A. S. uznać należało, że wobec wadliwego trybu procedowania wskazany w

kasacji wyrok w całości nie może się ostać.

Podczas ponownego rozpoznania sprawy, Sąd Rejonowy rozważyć

powinien raz jeszcze, prawidłowo tym razem stosując przepisy kodeksu

postępowania karnego, kwestię zasadności postawionego zarzutu, winy

oskarżonego i ewentualnej wymierzanej mu kary wraz z orzeczeniami w

pozostałych kwestiach.