IV KK 224/12

Sygn. akt IV KK 224/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Barbara Skoczkowska

SSN Eugeniusz Wildowicz

Protokolant Jolanta Grabowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika

w sprawie P. B.

skazanego z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu

narkomanii i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 6 listopada 2012 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego

z dnia 3 października 2003 r.,

1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6

kpk umarza postępowanie,

2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 października 2003 r. Sąd Rejonowy skazał P. B. za dwa

przestępstwa z ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii: 1/

z art. 48 ust. 1 na karę roku pozbawienia, 2/ z art. 45 na karę roku i 6 miesięcy

pozbawienia wolności. Za zbiegające się przestępstwa wymierzono oskarżonemu

2

karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono

na okres 5 lat próby. Na podstawie art. 55 ust. 3 wskazanej ustawy orzeczono od

oskarżonego na rzecz Monaru nawiązkę w kwocie 2.000 zł.

Wyrok ten uprawomocnił się w pierwszej instancji.

Od tego wyroku kasację na korzyść oskarżonego P. B. wniósł Prokurator

Generalny zaskarżając go w całości i zarzucił rażące naruszenie prawa

procesowego, tj. art. 113 k.p.k. polegające na niepodpisaniu wyroku przez sędziego

orzekającego w sprawie, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą

określoną w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna. Wyrok Sądu Rejonowego nie został podpisany przez

wszystkich członków składu orzekającego. Jest to uchybienie stanowiące

bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., która powoduje

konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku. Jednak w niniejszej sprawie rodzaj

orzeczenia następczego zależy od dopuszczalności ponownego rozpoznania

sprawy, albowiem oskarżony popełnił przestępstwa w 1998 r. Karalność

przypisanego mu przestępstwa z art. 48 ust. 1 ustawy z 1997 r. o przeciwdziałaniu

narkomanii ustaje z upływem 10 lat od czasu jego popełnienia (art. 101 § 1 pkt 4 w

zw. z art. 102 k.k.). Natomiast przypisane oskarżonemu przestępstwo z art. 45 tej

ustawy nie zawiera pełnej kwalifikacji prawnej, gdyż brakuje sprecyzowania, czy

chodzi o ustęp 1 czy 2. Jednak opis czynu daje podstawę do stwierdzenia, że

oskarżony wypełnił dyspozycję art. 45 ust. 1 tej ustawy. Tym samym karalność tego

przestępstwa też ustaje z upływem 10 lat od czasu jego popełnienia (art. 101 § 1

pkt 4 w zw. z art. 102 k.k.).

W wypadku zaistnienia ujemnej przesłanki procesowej w postaci

przedawnienia karalności (art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.), po uchyleniu wyroku ponowne

rozpoznanie sprawy nie jest dopuszczalne. Dlatego też Sąd Najwyższy na

podstawie art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok, zaś w oparciu o art. 17

§ 1 pkt 6 k.p.k. umorzył postępowanie. O kosztach procesu orzekł na podstawie art.

632 pkt 2 k.p.k.

3