SNO 44/12

Sygn. akt SNO 44/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie:

SSN Józef Szewczyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Myszka

SSN Kazimierz Zawada

Protokolant :Katarzyna Wojnicka

przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r.

sprawy

sędziego Sądu Rejonowego

w związku z odwołaniem obwinionego

od wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego

z dnia 26 czerwca 2012 r.

I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierza

obwinionemu karę dyscyplinarną przeniesienia na inne miejsce

służbowe w okręgu Sądu Apelacyjnego;

II. kosztami postępowania dyscyplinarnego obciąża Skarb

Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 26 września

2011 r., sędzia Sądu Rejonowego uznany został za winnego tego, że w dniu27

października 2004 roku w miejscowości W. woj. Ś., kierując samochodem marki […]

o numerze rejestracyjnym […] umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu

lądowym w ten sposób, że prowadząc pojazd na odcinku drogi oznaczonym

2

znakami poziomymi zakazu wyprzedzania, w warunkach znacznie ograniczonej

widoczności, rozpoczął manewr wyprzedzania samochodu osobowego marki

Mercedes o numerze rejestracyjnym […], a następnie nie powracając na swój pas

ruchu, kontynuując wyprzedzanie nieustalonego samochodu osobowego i

samochodu marki Żuk doprowadził do zderzenia czołowego z prawidłowo

poruszającym się z przeciwnego kierunku samochodem marki Daewoo o numerze

rejestracyjnym […], w wyniku czego pasażer Z. G. doznał obrażeń ciała w postaci

rozerwania mięśnia sercowego i worka osierdziowego z następowym masywnym

krwotokiem do jamy opłucnej lewej z wstrząsem pokrwotocznym, pourazowym i

ostrą niewydolnością krążenia, skutkujących jego zgonem, kierująca pojazdem

marki Daewoo M. J. doznała obrażeń ciała w postaci ran tłuczonych twarzy,

złamania wieloodłamowego kości udowej lewej, złamania otwartego rzepki prawej,

złamania rzepki lewej oraz złamania kości łokciowej lewej, skutkującym ciężkim

uszczerbkiem na jej zdrowiu w postaci ciężkiej choroby długotrwałej, a nadto

pasażer pojazdu marki Daewoo D. J. doznał obrażeń ciała w postaci uogólnionego

stłuczenia głowy i brzucha z występującymi zaburzeniami emocjonalnymi o

charakterze zespołu stresu pourazowego, powodującego rozstrój jego zdrowia,

trwający dłużej niż siedem dni, to jest popełnienia przewinienia dyscyplinarnego z

art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku – Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) zwanej dalej u.s.p. i za to na mocy

art. 109 § 1 pkt 4 powołanej ustawy wymierzono mu karę dyscyplinarną

przeniesienia na inne miejsce służbowe w okręgu Sądu Apelacyjnego.

Wyrokiem Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 22 lutego

2012 roku, sygn. akt SNO 2/12 uchylono zaskarżony wyrok w części dotyczącej

orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazano sprawę do ponownego

rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu. Uchylając

orzeczenie o karze Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny polecił sądowi I instancji

aby ponownie orzekając w przedmiocie kary dyscyplinarnej uwzględnił naruszone

przez obwinionego reguły ostrożności i stopień ich naruszenia. Zaznaczył przy tym,

że orzeczenie surowszej kary dyscyplinarnej oznacza nie tylko wymierzenie

kolejnego „surowszego” rodzaju spośród kar przewidzianych przez art. 109 § 1

u.s.p., lecz także ewentualne orzeczenie kary bardziej dolegliwej w ramach rodzaju

kary orzeczonej w sentencji zaskarżonego wyroku

3

Po ponownym rozpoznaniu sprawy w zakresie dotyczącym orzeczonej

obwinionemu kary Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny wyrokiem z dnia 26

czerwca 2012 r., wymierzył sędziemu karę dyscyplinarną przeniesienia na inne

miejsce służbowe w okręgu Sądu Apelacyjnego w […].

Od powyższego wyroku odwołanie złożył obwiniony.

Zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i na podstawie art.

438 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. wyrokowi zarzucił rażącą surowość kary

dyscyplinarnej w postaci przeniesienia na inne miejsce służbowe w okręgu Sądu

Apelacyjnego w […], polegającą na wyznaczeniu nowego miejsca służbowego w

nadmiernej odległości w stosunku do dotychczasowego, bez uwzględnienia sytuacji

rodzinnej obwinionego.

W oparciu o tak sformułowany zarzut autor odwołania wniósł o zmianę

zaskarżonego wyroku przez orzeczenie kary przeniesienia na inne miejsce

służbowe w okręgu Sądu Apelacyjnego .

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.

Odwołanie obwinionego częściowo zasługuje na uwzględnienie.

Z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że na skutek

umyślnego naruszenia przepisów ruchu drogowego przez obwinionego ,

polegającego na wykonywaniu nieprawidłowego manewru wyprzedzania w

warunkach ograniczonej widoczności doszło do tragicznego wypadku drogowego ,

którego skutkiem była śmierć jednej osoby, ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci

ciężkiej choroby długotrwałej drugiej ofiary, a także rozstrój zdrowia trwający dłużej

niż siedem dni trzeciego pokrzywdzonego.

Są to poważne okoliczności obciążające.

Z drugiej jednak strony należy zważyć okoliczności łagodzące, mianowicie

sędzia przyznał się do popełnienia czynu, okazał skruchę i żal. Niezwłocznie po

wypadku podjął działania zmierzające do zrekompensowania wyrządzonej szkody i

doznanej przez pokrzywdzonych krzywdy.

Trzeba także podkreślić, że dorośli pokrzywdzeni w pewnym stopniu

przyczynili się do powstałych skutków wypadku, gdyż w czasie jazdy nie byli zapięci

pasami bezpieczeństwa, a jadące z nimi dziecko nie było umieszczone w

specjalnym foteliku. Obwiniony poniósł konsekwencje karne swego nierozważnego

zachowania, orzeczone wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 29 października

2009 r.

4

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy – Sąd

Dyscyplinarny uznał, że także kara uwzględniająca warunki rodzinne obwinionego,

ułatwiająca utrzymanie więzi rodzinnych, szczególnie potrzebę częstych kontaktów

z nieletnią córką oraz spełniane obowiązku opieki nad chorą matką - czyli

dolegliwość przeniesienia na miejsce służbowe w okręgu Sądu Apelacyjnego, mniej

odległe od stałego miejsca zamieszkania sędziego , niż sądy położone w okręgu

Sądu Apelacyjnego w […] – spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze.

Wykonanie orzeczonej kary przeniesienia na inne miejsce służbowe

pozostaje w gestii Ministra Sprawiedliwości. Minister ma swobodę w wyznaczeniu

nowego miejsca służbowego na terenie okręgu określonego Sądu Apelacyjnego.

Niewątpliwie weźmie pod uwagę okoliczności, w jakich doszło do popełnienia

przewinienia dyscyplinarnego, potrzebę właściwego społecznego odbioru kary oraz

jej ocenę w środowisku sędziów.

Podsumowując, Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł jak w sentencji.