V KK 271/12

Sygn. akt V KK 271/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Hofmański (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Michał Laskowski

SSN Roman Sądej

Protokolant Barbara Kobrzyńska

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk

w sprawie P. M.

skazanego z art. 156§1 pkt 2 kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

w dniu 21 listopada 2012r

kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 7 lutego 2012r,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w T.

z dnia 24 października 2012r.

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 24 października 2011 r., P. M. został

uznany winnym zarzucanego mu czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. Wyrokiem z dnia 7

lutego 2012 r., Sąd Okręgowy zmienił wspomniany wyrok w ten sposób, że

orzeczoną karę podwyższył do 4 lat pozbawienia wolności, a w pozostałym

2

zakresie wyrok utrzymał w mocy. Tenże wyrok sądu odwoławczego został

zaskarżony kasacją przez obrońcę skazanego; w kasacji zarzucono naruszenie art.

4, art. 7, art. 148 § 2, art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., „przez naruszenie zasady

obiektywizmu, swobodnej oceny dowodów, sporządzenia protokołu rozprawy,

podstaw wyroku i treści uzasadnienia wyroku.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasację należało uwzględnić, jednakże z przyczyn leżących poza zakresem

zawartych w niej zarzutów.

Jak wynika z dokumentu zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego, w

składzie orzekającym zasiadało aż dwóch sędziów, dla których sąd ten nie był

sądem macierzystym, tj. sędziów delegowanych (SWSO P. W. i SSR M. M.).

Tymczasem zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju

sądów powszechnych, w składzie sądu orzekającego może brać udział tylko jeden

sędzia innego sądu. Zgodnie z orzecznictwem SN „jeżeli w składzie Sądu

Okręgowego uczestniczyło dwóch sędziów delegowanych z innych sądów,

sprzecznie z zasadą wyrażoną w art. 46 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych,

trzeba przyjąć, iż sąd odwoławczy orzekał w składzie nienależycie obsadzonym

(zob. wyrok z 15.03.05 r., II KK 414/04), co stanowi bezwzględną przyczynę

odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., braną pod uwagę przez sąd kasacyjny z

urzędu, niezależnie od zakresu podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.). Z tego też

względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał Sądowi

odwoławczemu do ponownego rozpoznania. Jako, że stwierdzenie tego uchybienia

jest wystarczające dla wydania niniejszego rozstrzygnięcia Sąd Najwyższy,

stosownie do art. 436 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., wstrzymał się z rozpoznaniem

zarzutów podniesionych w kasacji, uznając że byłoby to bezprzedmiotowe.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.