WK 7/12

Sygn. akt: WK 7/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Przewodniczący: Prezes SN Janusz Godyń (sprawozdawca)

Sędziowie SN: Marian Buliński

Andrzej Tomczyk

Protokolant: asystent SSN Anna Krawiec

w sprawie chor. M. K., skazanego za przestępstwo określone w art. 231 § 2 k.k. w

zb. z art. 286 § 1 k.k. (dwukrotnie), po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na

posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 19 listopada 2012 r. kasacji na

korzyść, wniesionej przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego, od wyroku

Wojskowego Sądu Garnizonowego z dnia 5 marca 2012 r.,

1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej wymierzenia

oskarżonemu chor. M. K., za przypisane mu przestępstwa

określone w art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. (dwukrotnie),

kary grzywny w rozmiarze 30 (trzydzieści) stawek po 20

(dwadzieścia) zł za każde z tych przestępstw i łącznej kary

grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek po 20

(dwadzieścia) zł;

2.wydatki związane z rozpoznaniem kasacji ponosi Skarb

Państwa.

UZASADNIENIE

2

Wojskowy Sąd Garnizonowy wyrokiem z dnia 5 marca

2012 r., uznał chor. M. K. za winnego popełnienia dwukrotnie przestępstwa

określonego w art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. i za każde z nich, na

podstawie art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 2 pkt

1 k.k., art. 60 § 6 pkt 3 k.k. i art. 323 § 2 k.k., wymierzył mu karę 12 miesięcy

ograniczenia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. orzekł także karę grzywny w

wymiarze 30 stawek dziennych, określając wysokość stawki na 20 zł. W miejsce

orzeczonych kar jednostkowych wymierzono oskarżonemu karę łączną 12 miesięcy

ograniczenia wolności i karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, określając

wysokość stawki na 20 zł.

Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 8 maja 2012 r.

Wyrok ten został zaskarżony kasacją Naczelnego Prokuratora Wojskowego,

na korzyść skazanego w części dotyczącej kary grzywny orzeczonej za przypisane

przestępstwa.

Skarżący zarzucił orzeczeniu „rażące, mające istotny wpływ na treść

wydanego wyroku naruszenia prawa materialnego, tj. art. 33 § 2 k.k., polegające na

wymierzeniu oskarżonemu, za przypisane mu przestępstwa, obok kary zasadniczej

ograniczenia wolności (kary jednostkowe oraz kara łączna), także kary grzywny w

rozmiarze po 30 stawek dziennych po 20 zł za każde z tych przestępstw, a w

konsekwencji kary łącznej grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych po 20 zł,

podczas gdy wymierzenie tej kary obok kary ograniczenia wolności jest

dopuszczalne wyłącznie w sytuacji wymierzenia takiej kary w oparciu o przepis art.

71 § 1 k.k., a więc z warunkowym zawieszeniem jej wykonania” i wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wymierzenia oskarżonemu chor. M. K.,

za przypisane mu przestępstwa określone w art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k.

(dwukrotnie), kary grzywny w wymiarze po 30 stawek po 20 zł za każde z

przestępstw i łącznej kary grzywny w wysokości 50 stawek po 20 zł każda.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna.

3

Przepis art. 33 § 2 k.k., na podstawie którego Sąd pierwszej instancji wymierzył

oskarżonemu karę grzywny obok kary ograniczenia wolności orzeczonej bez

warunkowego zawieszenia jej wykonania, pozwala na wymierzenie kary grzywny

wyłącznie obok kary pozbawienia wolności, która wszak nie została wymierzona

chor. M. K.

Bezsporne jest w tej sytuacji, że Wojskowy Sąd Garnizonowy, orzekając kary

grzywny obok kary ograniczenia wolności bez warunkowego zawieszenia jej

wykonania, dopuścił się rażącej obrazy przepisów prawa materialnego, a to art. 33

§ 2 k.k., mającej istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W tej sytuacji, zgodnie z wnioskiem skarżącego, należało uchylić wyrok w

części dotyczącej kar jednostkowych grzywny i kary łącznej grzywny.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną

w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. i uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kar

grzywny. O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono na

podstawie art. 638 k.p.k.