Artykuł 18

1. Jeżeli Komisja uzna, że ma miejsce dyskryminacja w rozumieniu art. 79 ust. 1 Traktatu, może w odniesieniu do każdego przypadku dyskryminacji oraz w drodze decyzji przewidzianej w art. 79 ust. 4 nałożyć na odpowiedzialnego za naruszenie przepisów przewoźnika karę w wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotności uzyskanej lub żądanej opłaty za przewóz.

2. Jeżeli pomimo podjęcia przez Komisję decyzji nakazującej zaprzestanie takiej dyskryminacji w rozumieniu art. 79 ust. 1 Traktatu ma ona nadal miejsce, Komisja może nałożyć na odpowiedzialnego przewoźnika – w odniesieniu do każdego przypadku dyskryminacji oraz zgodnie z art. 79 ust. 4 Traktatu – karę w wysokości nieprzekraczającej 10 000 jednostek rozliczeniowych.

3. Przed nałożeniem kary na podstawie art. 17 niniejszego rozporządzenia Komisja przeprowadza konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi państwami członkowskimi, które otrzymują kopie wszystkich dokumentów i dowodów zgromadzonych w związku z badaniem prowadzonym przez Komisję na podstawie art. 79 ust. 4 Traktatu. Każde państwo członkowskie uczestniczące w konsultacjach może zasięgnąć opinii niezależnego organu krajowego oraz udziela odpowiedzi w ciągu dwóch miesięcy.