Artykuł 4

1. Rozporządzenie wydane na mocy art. l może przewidywać, że zakaz przewidziany w art. 81 ust. l Traktatu nie ma zastosowania, przez okres ustalony w tym rozporządzeniu, do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych już istniejących w dniu 13 marca 1962 r., które nie spełniały warunków art. 81 ust. 3, jeżeli:

— w terminie trzech miesięcy od wejścia w życie tego rozporządzenia, zostaną one zmienione w taki sposób, że będą spełniały wymienione warunki stosownie do przepisów rozporządzenia, i

— zmiany te zostaną zgłoszone Komisji w terminie ustalonym w rozporządzeniu.

Rozporządzenie uchwalone zgodnie z art. 1 może regulować, że zakaz ogłoszony w art. 85 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania na okres czasu, który ustala, do porozumień, ustalonej praktyki, które istniały w dacie przystąpienia i, z uwagi na przystąpienie, wchodzą w obszar stosowania art. 85, i które nie wypełniają warunków w art. 85 ust. 3.

Postanowienia poprzedniego akapitu stosuje się w ten sam sposób w przypadku przystąpienia Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej.

Postanowienia powyższych akapitów stosuje się odpowiednio w przypadku przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji.

2. Ustęp l stosuje się do porozumień i praktyk uzgodnionych, które zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 17 musiały być zgłoszone przed dniem l lutego 1963 r. tylko wówczas, gdy zostały one zgłoszone przed tym terminem.

Ust. 1 ma zastosowanie do porozumień i ustalonej praktyki, które z uwagi na przystąpienie, wchodzą w obszar zastosowania art. 85 ust. 1 Traktatu, i które mają być notyfikowane przed dniem 1 lipca 1973 r., zgodnie z art. 5 i art. 25 rozporządzenia nr 17, jedynie w przypadku, gdy były przed tą datą.

Postanowienia ust. 1 nie mają zastosowania do umów (porozumień) i uzgodnionych praktyk, w odniesieniu do których będzie miał zastosowanie art. 85 ust. 1 Traktatu z tytułu przystąpienia Republiki Greckiej oraz które muszą być notyfikowane w terminie do dnia 1 lipca 1981, zgodnie z postanowieniami art. 5 i 25, rozporządzeniem nr 17, o ile nie zostały one notyfikowane wcześniej przed tą datą.

Przepisów ust. 2 nie stosuje się do umów i praktyk uzgodnoinych, do których ma zastosowanie art. 85 ust. 1 Traktatu z mocy przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, oraz które powinny zostać notyfikowane do dnia 1 lipca 1986 roku, zgodnie z artykułami 5 i 25 rozporządzenia nr 17, o ile nie zostały w ten sposób notyfikowane przed tą datą.

Ustęp 1 nie ma zastosowania do porozumień i praktyk uzgodnionych, do których art. 85 ustęp 1 Traktatu stosuje się na mocy przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji i które muszą być zgłoszone w ciągu sześciu miesięcy od przystąpienia, zgodnie z art. 5 i 25 rozporządzenia nr 17, chyba że zostały zgłoszone w ciągu tego okresu. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do porozumień i praktyk uzgodnionych, które w dniu przystąpienia były objęte artykułem 53 ustęp 1 Porozumienia EOG.

3. Przywileju wynikającego z przepisów ust. l nie można domagać się w sprawach będących w toku w dniu wejścia w życie rozporządzenia wydanego zgodnie z ust. 1; nie można się na nie powoływać także w roszczeniach odszkodowawczych przeciwko stronom trzecim.