Artykuł 1a

Do celów niniejszej dyrektywy, „obrót” oznacza sprzedaż, przechowywanie z zamiarem sprzedaży lub jakąkolwiek ofertę sprzedaży, dostawa lub przesłanie, mających na celu wykorzystanie handlowe materiału siewnego na rzecz stron trzecich, bez względu na to, czy pobierane jest wynagrodzenie.

Obrót nasionami w celu innym niż handlowe wykorzystanie danej odmiany, taki jak opisane poniżej działania, nie jest uznawany za sprzedaż:

— dostawa materiału siewnego do urzędowego badania i jednostek kontrolujących,

— dostawa materiału siewnego do usługodawców w celu przetworzenia lub pakowania, pod warunkiem, iż usługodawca nie nabywa prawa do dostarczonego materiału siewnego.

Dostawa materiału siewnego, pod pewnymi warunkami, do usługodawców w zakresie produkcji niektórych surowców rolnych przeznaczonych do wykorzystania w przemyśle, lub rozmnażania materiału siewnego w tym celu, nie są uznawane za obrót, pod warunkiem, iż usługodawca nie nabywa prawa ani do dostarczonego materiału siewnego, ani też do zbiorów. Dostawca materiału siewnego powinien przedstawia jednostce kwalifikującej odpis odpowiednich części umowy zawartej z usługodawcą, zawierający normy i warunki, jakie aktualnie spełnia dostarczany materiał siewny.

Szczegółowe zasady stosowania niniejszego przepisu określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.