Załącznik I

1. Wcześniejsze zbiory z pól nie są niezgodne z produkcją materiału siewnego gatunków i odmian upraw, pole jest pozbawione w dostatecznym stopniu takich roślin z poprzednich zbiorów.

2. Uprawy odpowiadają następującym normom dotyczącym odległości od sąsiadujących źródeł pyłków, które mogą powodować niepożądane obce zapylenie:

Uprawy

Minimalna odległość

1

2

Brassica spp.

, Phacelia tanacetifolia

:

— do produkcji elitarnego materiału siewnego

400 m

— do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego

200 m

Gatunki i odmiany inne niż Brassica spp.,

Phacelia tanacetifolia,

Pisum sativum

,

odmiany Poa pratensis, określone w ust. 4 część druga zdania trzeciego,

— do produkcji materiału siewnego przeznaczonego do rozmnożenia, pola do dwóch hektarów,

200 m

— do produkcji materiału siewnego przeznaczonego do rozmnożenia, pola powyżej dwóch hektarów,

100 m

— do produkcji materiału siewnego przeznaczonego do produkcji roślin pastewnych, pola do dwóch hektarów,

100 m

— do produkcji materiału siewnego przeznaczonego do produkcji roślin pastewnych, pola powyżej dwóch hektarów

50 m

Te odległości mogą nie być uwzględniane, jeżeli istnieje wystarczające zabezpieczenie przed wszelkim niepożądanym obcym zapyleniem.

3. Rośliny innych gatunków, których materiał siewny trudno odróżnić od uprawianego materiału siewnego podczas badań laboratoryjnych, występują na niskim poziomie.

W szczególności uprawy gatunków lolium

lub x Festulolium odpowiadają następującym warunkom: liczba roślin gatunków innych

lub x Festulolium

loliuminnych niż gatunków uprawianych nie przewyższa:

— jedna na 50 m2 dla produkcji elitarnego materiału siewnego,

— jedna na 10 m2 dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego.

4. Uprawy posiadają wystarczającą tożsamość odmianową oraz czystość odmianową. W szczególności uprawy

inne niż odmiany Pisum sativum,

Vicia faba,

Brassica napus var. napobrassica, Brassica oleracea convar. acephala

—————

lub Poa pratensis

spełniają następujące normy: liczba uprawianych gatunków wyraźnie rozpoznawalnych jako nienależących do odmiany nie powinna przewyższać:

— jeden na 30 m2 dla produkcji elitarnego materiału siewnego,

— jeden na 10 m2 dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego.

W przypadku Poa pratensis, liczba roślin gatunków uprawnych rozpoznawalnych jako ewidentnie niebędących właściwą odmianą nie powinna przekroczyć:

— jednej na 20 m2 do produkcji elitarnego materiału siewnego,

— czterech na 10 m2 do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego;

jednakże w przypadku odmian, które zostały urzędowo sklasyfikowane w ramach uzgodnionych procedur jako „odmiany apomiktycznych jednoklonów”, liczba roślin, które są rozpoznawalne jako ewidentnie niebędące właściwą odmianą, które nie przekraczają sześciu na 10 m2, mogą być uznane jako spełniające powyższe warunki do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego. Do momentu złożenia wniosku, Państwa Członkowskie mogą zostać upoważnione, zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 21, do oceny warunków wypełniania standardów czystości odmianowej w przypadku roślin Poa pratensis należących do tych odmian, nie tylko na podstawie wyników inspekcji polowych przeprowadzonych zgodnie z załącznikiem I ust. 6, gdzie występują dowody, że zgodność ze standardami czystości odmianowej określonej w załączniku II jest zapewniona przez właściwe badanie materiału siewnego lub inne właściwe środki.

W przypadku gatunków Pisum sativum,

Vicia faba,

Brassica napus var. napobrassica, Brassica oleracea convar. acephala

—————

————— stosuje się tylko pierwsze zdanie.

5. Uprawy są praktycznie wolne od wszelkich agrofagów, które zmniejszają użyteczność i jakość materiału siewnego.

Uprawy muszą być również zgodne z wymogami dotyczącymi agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej oraz regulowanych agrofagów niekwarantannowych (“RNQP”), przewidzianymi w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/2031 (

3

), a także ze środkami przyjętymi na podstawie art. 30 ust. 1 tego rozporządzenia.

Występowanie RNQP na uprawach i ich odpowiednich kategoriach musi być zgodne z następującymi wymogami określonymi w tabeli:

RNQP lub objawy wywołane przez RNQP

Rośliny przeznaczone do sadzenia (rodzaj lub gatunek)

Progi dla produkcji wstępnego elitarnego materiału siewnego

Progi dla produkcji elitarnego materiału siewnego

Progi dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego

Clavibacter michiganensis ssp. insidiosus (McCulloch 1925) Davis et al. [CORBIN]

Medicago sativa L.

0 %

0 %

0 %

Ditylenchus dipsaci (Kuehn) Filipjev [DITYDI]

Medicago sativa L.

0 %

0 %

0 %

6. Przestrzeganie wyżej określonych norm lub innych warunków sprawdzane jest, w przypadku elitarnego materiału siewnego, w trakcie urzędowych inspekcji polowych, a w przypadku kwalifikowanego materiału siewnego w trakcie urzędowych inspekcji polowych albo w trakcie inspekcji prowadzonych pod nadzorem urzędowym.

Badania polowe przeprowadza się zgodnie z następującymi warunkami:

A.

Stan i stopień rozwoju upraw umożliwiają przeprowadzenie właściwych badań.

B.

Przeprowadza się przynajmniej jedno badanie polowe.

C.

Rozmiar, liczba oraz rozmieszczenie części pól w których przeprowadza się badania w celu oceny wypełnienia przepisów niniejszego Załącznika, ustala się zgodnie z właściwymi metodami.

7. W przypadku gdy po wprowadzeniu w życie pkt 4 i 6 nadal istnieją wątpliwości co do tożsamości odmianowej materiału siewnego, organ zajmujący się kwalifikacją może w celu zbadania tej tożsamości zastosować uznaną międzynarodowo i odtwarzalną technikę biochemiczną lub molekularną, zgodnie z mającymi zastosowanie normami międzynarodowymi.