Artykuł 1a

Do celów niniejszej dyrektywy,„obrót” oznacza wystawienie na sprzedaż, przechowywanie z zamiarem sprzedaży, ofertę sprzedaży lub jakiekolwiek rozporządzanie, dostawę lub przesyłkę, mające na celu handlowe wykorzystanie materiału siewnego przez strony trzecie, bez względu na to, czy pobierane jest wynagrodzenie.

Obrót materiałem siewnym w celach innych niż handlowe wykorzystanie danej odmiany, taki jak poniższe działania, nie jest traktowany jak sprzedaż:

— dostawa nasion do urzędowego badania i jednostek kontrolujących,

— dostawa materiału siewnego do usługodawców w celu przetworzenia lub pakowania, pod warunkiem, iż usługodawca nie nabywa prawa do dostarczonego materiału siewnego.

Dostawa materiału siewnego, pod pewnymi warunkami, do usługodawców w zakresie produkcji niektórych surowców rolnych przeznaczonych do wykorzystania w przemyśle, lub rozmnażanie materiału siewnego w tym celu, nie są uznawane za obrót, pod warunkiem, iż usługodawca nie nabywa prawa ani do dostarczonego materiału siewnego, ani też do zbiorów. Dostawca materiału siewnego przedstawia jednostce kwalifikującej odpis odpowiednich części umowy zawartej z usługodawcą, zawierający normy i warunki, jakie aktualnie spełnia dostarczony materiał siewny.

Szczegółowe zasady stosowania niniejszego przepisu określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.