Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Dyrektywa Rady z dnia 19 lipca 1968 r. w sprawie ujednolicenia przepisów dotyczących bezcłowego dopuszczenia do obrotu paliw znajdujących się w zbiorniku paliwa pojazdów dostawczych

Artykuł 3

W mocy

1. Państwa Członkowskie dopuszczają do obrotu bez opłat celnych następujące ilości paliwa znajdujące się w typowych zbiornikach paliwa użytkowych pojazdów silnikowych:

a) 200 litrów na pojazd i na przejazd w przypadku pojazdów, które przeznaczone są i nadają się do odpłatnego lub nieodpłatnego transportu rzeczy;

b) 600 litrów na pojazd i na przejazd w przypadku pojazdów, które przeznaczone są i nadają się do przewożenia ponad dziewięciu osób, włączając kierowcę.

Stanowiąc zgodnie z procedurami przewidzianymi w Traktacie w tym zakresie, Rada zdecyduje, na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia 1 lipca 1986 r. w sprawie podwyższenia ilości paliw dopuszczonych do obrotu bez opłat celnych oraz znajdujących się w typowych zbiornikach paliwa pojazdów określonych w lit. a) akapit pierwszy.

2. W przypadku podejmowania jakichkolwiek działań zmierzających do istotnego zbliżenia krajowych systemów dotyczących opodatkowania oleju napędowego, Rada stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji określi ilość paliwa, o jaką Państwa Członkowskie zwiększą ilość przewidzianą w ust. 1.

Rada w ten sam sposób ustali bezcłowe dopuszczenie do obrotu całości paliwa znajdującego się w zwykłym zbiorniku paliwa pojazdów dostawczych, o ile w wystarczający sposób zmniejszone zostały rozbieżności pomiędzy tymi systemami.

3. Każde Państwo Członkowskie może zezwolić na zwiększony bezcłowy przywóz paliw w ilościach dopuszczonych zgodnie z ust. 1 i 2.

4. Ilości paliwa określone przez Państwo Członkowskie zgodnie z powyższymi ustępami muszą być jednakowe, niezależnie od tego, w jakim Państwie Członkowskim pojazd dostawczy został zarejestrowany.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.