Artykuł 1

1. W przypadku gdy badania lekarskie przeprowadzane przed podjęciem przez urzędnika jego obowiązków wskazują, iż cierpi on na chorobę lub jest niepełnosprawny, organ powołujący, w zakresie, w jakim dotyczy to ryzyka wynikającego z takiej choroby lub niepełnosprawności, może podjąć decyzję o uprawnieniu tego urzędnika do otrzymywania świadczeń gwarantowanych w przypadku niezdolności do pracy lub śmierci dopiero po upływie okresu pięciu lat od dnia wstąpienia przez niego do służby we Wspólnotach.

Urzędnik może odwołać się od takiej decyzji do Komitetu ds. Inwalidztwa.

2. Urzędnik przebywający na urlopie w celu odbycia służby wojskowej traci prawo do świadczeń z tytułu inwalidztwa lub śmierci spowodowanych bezpośrednio wypadkiem lub chorobą wynikającymi z pełnienia służby wojskowej. Powyższe przepisy nie mają wpływu na uprawnienia do emerytury nabyte przez urzędnika w dniu rozpoczęcia służby wojskowej, przysługujące osobom uprawnionym po jego śmierci.

Rozdział 2 Emerytura oraz odprawa

Sekcja 1 Emerytura

Artykuł 2 (8)

Emerytura wypłacana jest na podstawie całkowitej liczby lat pełnienia służby przez danego urzędnika uprawniających go do otrzymania emerytury. Każdy rok pracy uwzględniony zgodnie z przepisami art. 3 zalicza się jako jeden rok służby uprawniający do emerytury, a każdy pełny miesiąc do zaliczenia jednej dwunastej roku służby uprawniającego do otrzymania emerytury.

Przy obliczaniu emerytury uwzględnia się nie więcej niż trzydzieści pięć lat służby uprawniających do emerytury.

Artykuł 3 (24)

W celu obliczenia liczby lat służby uprawniających do emerytury w rozumieniu art. 2, uwzględnia się, co następuje:

a) okres służby w charakterze urzędnika jednej z instytucji trzech Wspólnot Europejskich posiadającego jeden ze statusów służbowych określonych w art. 35 lit. a), b) i e) regulaminu pracowniczego oraz, na warunkach określonych w art. 40 ust. 3 akapit drugi zdanie ostatnie regulaminu pracowniczego, status służbowy określony w art. 35 lit. c) regulaminu pracowniczego;

b) okresy uprawnienia do świadczeń określonych w art. 41 i 50 regulaminu pracowniczego, maksymalnie w wymiarze pięciu lat;

c) okres służby w jakimkolwiek innym charakterze zgodnie z zasadami określonymi w warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot;

pod warunkiem że urzędnik przez te okresy opłacał należne składki emerytalne.

Artykuł 4 (46)

Urzędnik, który uprzednio był zatrudniony jako urzędnik albo jako członek personelu tymczasowego i który zostaje zatrudniony w jednej z instytucji Wspólnot, nabywa nowe uprawnienia emerytalne. Może on zażądać, aby, do celów obliczenia jego uprawnień emerytalnych, uwzględniony został cały okres służby w charakterze urzędnika lub członka personelu tymczasowego, za który zostały opłacone składki, z zastrzeżeniem wpłacenia przez niego wszelkich kwot otrzymanych na podstawie art. 12 niniejszego załącznika lub art. 39 warunków zatrudnienia innych pracowników lub otrzymanych w ramach emerytury, powiększonych o odsetki składane według stawki wynoszącej 3,5 % w skali roku.

W przypadku gdy urzędnik uprawniony do emerytury nie wpłaci kwot określonych w akapicie pierwszym, kwota odpowiadająca ekwiwalentowi aktuarialnemu jego emerytury w momencie, gdy wypłata powyższej emerytury została mu wstrzymana, wraz z odsetkami składanymi według stawki 3,5 % w skali roku, zostaje mu wypłacona w formie odroczonej emerytury, płatnej po osiągnięciu wieku, w którym urzędnik ten kończy służbę.

W przypadku gdy urzędnik po zakończeniu swojej służby uprawniony jest do odprawy, jest ona obniżona o kwotę wypłaty dokonanej na podstawie art. 42 warunków zatrudnienia innych pracowników; w przypadku gdy osoba ta jest uprawniona do emerytury, jego uprawnienia emerytalne zmniejsza się proporcjonalnie do wysokości dokonanych wypłat na podstawie tego artykułu.

Artykuł 5 (8)

Bez względu na przepisy art. 2, urzędnik w wieku 60 lat, który przepracował mniej niż 35 lat uprawniających do emerytury oraz który nadal nabywa uprawnienia emerytalne na mocy art. 3, w odniesieniu do każdego roku służby między 60 rokiem życia a wiekiem, od którego otrzymuje on emeryturę, uprawniony jest do podwyższenia o 5 % uprawnień emerytalnych nabytych przez niego w wieku 60 lat; jego emerytura nie może jednak przekraczać 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego, zgodnie z art. 77 akapit drugi lub trzeci regulaminu pracowniczego.

Taka podwyżka przysługuje również w przypadku śmierci urzędnika, który był nadal zatrudniony po ukończeniu 60 roku życia.

Artykuł 6 (8)

Kwota minimum socjalnego do celów obliczenia wysokości świadczeń emerytalnych jest równa wysokości wynagrodzenia podstawowego urzędnika na pierwszym stopniu w grupie zaszeregowania D 4.