Artykuł 5

W przypadku gdy podczas urlopu corocznego urzędnik zostaje wezwany do pracy lub udzielone mu pozwolenie na urlop zostaje odwołane ze względu na obowiązki służbowe, zwraca się mu wszelkie poniesione i odpowiednio udowodnione koszty oraz przyznaje mu się ponownie czas podróży.

Sekcja 2 Urlop okolicznościowy

Artykuł 6 (24)

Oprócz urlopu corocznego urzędnikowi przysługuje urlop okolicznościowy przyznawany na jego wniosek. Urlop okolicznościowy przyznaje się, w szczególności, w poniższych przypadkach i w następującym wymiarze:

- zawarcie małżeństwa przez urzędnika: cztery dni,

- zmiana miejsca zamieszkania urzędnika: do dwóch dni,

- poważna choroba współmałżonka: do trzech dni,

- śmierć współmałżonka: cztery dni,

- poważna choroba wstępnego: do dwóch dni,

- śmierć wstępnego: dwa dni,

- narodziny dziecka lub zawarcie małżeństwa przez dziecko: dwa dni,

- poważna choroba dziecka: do dwóch dni,

- śmierć dziecka: cztery dni.

Instytucja może przyznać również urlop okolicznościowy w przypadku dalszego kształcenia zawodowego, w granicach określonych w programie dalszego kształcenia zawodowego opracowanym przez instytucję zgodnie z art. 24 akapit trzeci regulaminu pracowniczego.

Sekcja 3 Czas podróży

Artykuł 7 (24)

Długość urlopu określona w przepisach sekcji 1 jest uzupełniana o czas podróży obliczany na podstawie odległości, którą urzędnik ma do pokonania koleją między miejscem spędzania urlopu a miejscem zatrudnienia, w następujący sposób:

- od 50 do 250 km: jeden dzień na podróż tam i z powrotem,

- od 251 do 600 km: dwa dni na podróż tam i z powrotem,

- od 601 do 900 km: trzy dni na podróż tam i z powrotem,

- od 901 do 1400 km: cztery dni na podróż tam i z powrotem,

- od 1401 do 2000 km: pięć dni na podróż tam i z powrotem,

- ponad 2000 km: sześć dni na podróż tam i z powrotem.

W przypadku gdy wobec urzędnika ma zastosowanie art. 8 ust. 2 akapit drugi załącznika VII, czas podróży, obliczany na podstawie odległości koleją między miejscem spędzania urlopu a miejscem zatrudnienia, jest określany w następujący sposób:

- do 900 km: jeden dzień na podróż tam i z powrotem,

- ponad 900 km: dwa dni na podróż tam i z powrotem,

Na wniosek osoby zainteresowanej po przedstawieniu dowodów na to, że podróż tam i z powrotem nie może zostać ukończona w czasie na nią przeznaczonym możliwe jest wyjątkowo odstąpienie od powyższych regulacji.

Do celów niniejszego artykułu, miejscem spędzania urlopu w odniesieniu do urlopu corocznego jest miejsce pochodzenia.

Powyższe przepisy stosuje się do urzędników, których miejsce zatrudnienia oraz miejsce pochodzenia znajduje się w Europie. W przypadku gdy miejsce zatrudnienia i/lub miejsce pochodzenia znajduje się poza Europą, czas podróży jest ustalany w drodze szczególnej decyzji, z uwzględnieniem odpowiednich potrzeb.

W przypadku gdy udzielany jest urlop okolicznościowy zgodnie z przepisami sekcji 2, czas podróży jest określany w drodze szczególnej decyzji, z uwzględnieniem odpowiednich potrzeb.

--------------------------------------------------

Załącznik VI: Rekompensata oraz wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych

Artykuł 1 (24)

Urzędnikom kategorii C i D przysługuje, w granicach określonych w art. 56 regulaminu pracowniczego, za pracę w godzinach nadliczbowych rekompensata w postaci czasu wolnego od pracy lub wynagrodzenie w następującym wymiarze:

a) Za każdą godzinę nadliczbową przysługuje półtorej godziny czasu wolnego w ramach rekompensaty; jeżeli godziny nadliczbowe zostały przepracowane w godzinach od 22.00 do 7.00, w niedzielę lub w święto, przysługuje rekompensata w wymiarze dwóch godzin czasu wolnego za każdą godzinę nadliczbową; przyznając czas wolny za pracę w godzinach nadliczbowych, bierze się pod uwagę wymagania związane ze służbą oraz preferencje zainteresowanego urzędnika.

b) W przypadku gdy wymagania służby nie pozwalają na wykorzystanie czasu wolnego za pracę w godzinach nadliczbowych w trakcie miesiąca, który następuje po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane, organ powołujący przyznaje wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, które nie zostały zrekompensowane, w wymiarze 0,56 % miesięcznego wynagrodzenia podstawowego za każdą godzinę pracy w godzinach nadliczbowych zgodnie z zasadami określonymi w lit. a).

c) Do nabycia prawa do rekompensaty w postaci czasu wolnego od pracy lub wynagrodzenia za jedną godzinę przepracowaną w godzinach nadliczbowych wymagane jest przepracowanie przynajmniej 30 minut ponad normalny czas pracy.