Artykuł 8

1. W odniesieniu do państw o wysokiej stopie inflacji, współczynniki korygujące zaczynają obowiązywać przed dniem 1 stycznia w przypadku tymczasowego dostosowania wysokości wynagrodzeń lub dnia 1 lipca w przypadku dostosowania rocznego, tak aby utrata siły nabywczej odpowiadała poziomowi utraty siły nabywczej, jaki występowałby w miejscu zatrudnienia w przypadku, gdy zmiana kosztów utrzymania odpowiada progowi wrażliwości. Teoretyczna ilość dni, o którą data wejścia w życie wskaźnika musi zostać przyspieszona, tak by odpowiadało to utracie siły nabywczej, jest obliczana dla każdego miejsca zatrudnienia przy zastosowaniu następującego wzoru:

N =

1 -

b

b

1 -

a

a

× 30

gdzie "N" stanowi teoretyczną ilość dni, "a" jest zmianą procentową kosztów utrzymania w miejscu zatrudnienia + 1, oraz "b" stanowi próg wrażliwości + 1.

2. Na podstawie teoretycznej ilości dni, początek obowiązywania współczynników ustala się w następujący sposób:

- na pierwszy dzień miesiąca w odniesieniu do miejsc zatrudnienia, dla których data teoretyczna przypada pomiędzy dwudziestym drugim dniem poprzedniego miesiąca a szóstym dniem danego miesiąca, oraz

- na szesnasty dnia miesiąca w odniesieniu do miejsc zatrudnienia, dla których data teoretyczna przypada pomiędzy siódmym a dwudziestym pierwszym dniem danego miesiąca.

Początek obowiązywania współczynników w żadnym przypadku nie może przypadać na 1 ani na 16 grudnia w przypadku tymczasowego dostosowania wysokości wynagrodzeń, lub na 1 ani na 16 czerwca w odniesieniu do dostosowania rocznego.

Rozdział 4 Określanie współczynników korygujących

(Artykuł 64 regulaminu pracowniczego)