Artykuł 1

1. W przypadku gdy umowa zawarta przez Wspólnotę i państwo trzecie przewiduje stosowanie dobrowolnych ograniczeń wywozu z tego państwa do Wspólnoty oraz gdy Wspólnota podejmuje decyzję o zaproponowaniu lub wyrażeniu zgody na to, żeby zainteresowane państwo trzecie zwiększyło swój wywóz do Wspólnoty danego produktu, decyzja Wspólnoty jest podejmowana zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1023/70 z dnia 25 maja 1970 r. ustanawiającego wspólną procedurę zarządzania kontyngentami ilościowymi [1], biorąc pod uwagę:

a) wymagania polityki gospodarczej i handlowej, autonomicznej lub konwencjonalnej;

b) sytuację rynkową we Wspólnocie w odniesieniu do przedmiotowego produktu;

c) fakt, że należy unikać narażania osiągnięcia celu realizowanego poprzez zawarcie umowy z państwem trzecim.

2. Komisja jest odpowiedzialna za powiadomienie państwa trzeciego o podjętych działaniach.

3. Bez uszczerbku dla szczególnych przepisów niektórych umów dotyczących dobrowolnych ograniczeniach stosuje się analogicznie art. 2 ust. 2 i art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1023/70.