Dyrektywa Rady z dnia 22 marca 1971 r. zmieniająca dyrektywę z dnia 9 kwietnia 1968 r. w sprawie wprowadzenia do obrotu materiału do rozmnażania wegetatywnego winorośli
Artykuł 5d
W mocy1. Państwa Członkowskie zalecają, by zatwierdzenie odmian było wynikiem oficjalnych badań przeprowadzanych zwłaszcza na uprawach i odnoszących się do takiej liczby cech, która pozwoli na opisanie odmiany. Metody stosowane w celu ustalenia cech powinny być precyzyjne i rzetelne.
2. W oparciu o procedurę przewidzianą w art. 17, uwzględniając stan wiedzy naukowej i technicznej, ustala się:
a) cechy, których powinny przynajmniej dotyczyć badania,
b) warunki minimalne dotyczące przeprowadzania badań.
3. Jeśli wiadomo, że materiał rozmnożeniowy danej odmiany znajduje się w obrocie w innym państwie pod inną nazwą, nazwa ta powinna również widnieć w katalogu.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.