Dyrektywa Rady z dnia 6 grudnia 1972 r. zmieniająca dyrektywy z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka, roślin pastewnych, roślin zbożowych i sadzeniakami ziemniaka, dyrektywę z dnia 30 czerwca 1969 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych oraz dyrektywy z dnia 29 września 1970 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin warzywnych i w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 9 sierpnia 2002 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
DYREKTYWA RADY
z dnia 6 grudnia 1972 r.
zmieniająca dyrektywy z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka, roślin pastewnych, roślin zbożowych i sadzeniakami ziemniaka, dyrektywę z dnia 30 czerwca 1969 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych oraz dyrektywy z dnia 29 września 1970 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin warzywnych i w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych
(72/418/EWG)
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Zgromadzenia,
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
a także mając na uwadze, co następuje:
z przedstawionych poniżej przyczyn należy dokonać zmian niektórych przepisów dyrektyw wymienionych poniżej i ostatnio zmienionych dyrektywą z dnia 20 lipca 1972 r. (
1
); dyrektyw Rady z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu, odpowiednio, materiałem siewnym buraków (
2
), materiałem siewnym roślin pastewnych (
3
), materiałem siewnym roślin zbożowych (
4
), sadzeniakami ziemniaków (
5
); dyrektywy Rady z dnia 30 czerwca 1969 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych (
6
), dyrektyw Rady z dnia 29 września 1970 r. (
7
) w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin warzywnych i w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych (
8
);
należy przewidzieć, że w niektórych okolicznościach materiał rozmnożeniowy z pokoleń poprzednich w stosunku do elitarnego materiału siewnego i elitarnych sadzonek, które wprowadzono do obrotu w różnych Państwach Członkowskich i zgodnie z wymienionymi powyżej dyrektywami, nie powinien już, pod pewnymi warunkami, podlegać ograniczeniom w obrocie między Państwami Członkowskimi;
stosowanie procedury przewidziane w wyżej wymienionych dyrektywach w celu usunięcia przejściowych trudności w dostarczaniu elitarnego materiału siewnego i elitarnych sadzonek lub kwalifikowanego materiału siewnego i kwalifikowanych sadzonek wykazało, że trudności te można było pokonać w prostszy sposób poprzez dopuszczenie do obrotu nie tylko nasion i sadzonek niższej jakości, lecz również nasion i sadzonek odmian niezawartych we Wspólnym Katalogu Odmian lub w krajowych katalogach odmian;
stosowanie wyżej wymienionych dyrektyw spowodowało trudności przy przywozie materiału siewnego i sadzonek w różnych Państwach Członkowskich, ponieważ w każdym z nich opisy wymagane od importera różniły się; opisy te należy zatem ujednolicić;
należy zmienić dane, w szczególności dotyczące ilości, które muszą być umieszczone na etykiecie niektórych gatunków nasion określonych w wyżej wymienionych dyrektywach oraz przewidzieć stosowanie etykiet naklejanych w stosunku do wszystkich gatunków nasion, zamiast dokumentu znajdującego się wewnątrz opakowania;
materiał siewny przeznaczony do produkcji sadzonek roślin do celów ozdobnych należy wyłączyć z zakresu zastosowania dyrektywy w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych, podobnie jak w przypadku innych dyrektyw;
w dyrektywie w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków przepisy dotyczące pakowania i klasyfikowania wymagają niektórych dostosowań; przeprowadzenie nakazanych badań powinno zostać rozszerzone na niektóre organizmy szkodliwe i niebezpieczne;
na poziomie krajowym niezbędne stało się dopuszczenie do obrotu, na okres przejściowy, który upływa w 1975 r., standardowego materiału siewnego odmian roślin warzywnych, które nie są urzędowo zatwierdzone ani na poziomie krajowym, ani na poziomie wspólnotowym; ponadto od 1977 r. powinno być możliwe dokonywanie wszelkich zatwierdzeń odmian objętych wynikami badań urzędowych;
materiał siewny niektórych gatunków objętych przepisami dyrektywy w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin warzywnych nie ma znaczenia dla niektórych Państw Członkowskich, mimo że jest produkowany lub przynajmniej wprowadzany do obrotu w tych Państwach w niewielkich ilościach; z tego powodu niektóre gatunki należy wyłączyć z zakresu zastosowania tej dyrektywy, a Państwa Członkowskie powinny być zwolnione z obowiązku stosowania dyrektywy wobec materiału siewnego innych gatunków;
niezbędne jest, w odniesieniu do wszystkich odmian zatwierdzonych przed dniem 1 lipca 1972 r. zgodnie z zasadami innymi niż zasady ustanowione w dyrektywie w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych, ustanowienie wystarczająco długiego okresu w celu umożliwienia obrotu materiałem siewnym i sadzonkami tych odmian,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 2
W dyrektywie z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych wprowadza się następujące zmiany:
1. W art. 2 skreśla się ust. 3.
2. W art. 10 ust. 1 lit. b) druga część zdania otrzymuje brzmienie:
„dokument ten nie jest konieczny, jeśli informacje są wydrukowane na opakowaniu w sposób trwały lub zostaje użyta nalepka zgodnie z przepisami ustanowionymi w lit. a).”
3. W art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Państwa Członkowskie, które przewidziały odstępstwa zgodnie z przepisami art. 3 ust. 5 lit. a), zapewnią, aby materiał rozmnożeniowy z pokoleń poprzednich w stosunku do elitarnego materiału siewnego nie podlegał żadnym ograniczeniom w obrocie ze względu na ich cechy, przepisy dotyczące badania, oznaczania i pieczętowania:
a) jeżeli został poddany urzędowej kontroli przez jednostkę właściwą w zakresie certyfikacji, zgodnie z przepisami stosowanymi przy certyfikacji elitarnego materiału siewnego;
b) jeżeli jest pakowany zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy; i
c) jeżeli na opakowaniach umieszczono urzędową etykietę określającą przynajmniej następujące dane:
— jednostkę certyfikującą i Państwo Członkowskie lub identyfikujący je skrót,
— numer referencyjny partii,
— gatunek,
— odmianę,
— określenie »wstępny elitarny materiał siewny«,
— liczbę poprzednich pokoleń materiału siewnego z kategorii »kwalifikowany materiał siewny« z pierwszego rozmnożenia.
Etykieta jest koloru białego z ukośną fioletową linią.”
4. W art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W celu usunięcia wszelkich tymczasowych trudności w ogólnym dostarczaniu elitarnego materiału siewnego, kwalifikowanego materiału siewnego lub handlowego materiału siewnego, które występują w jednym lub wielu Państwach Członkowskich i nie mogą być przezwyciężone w obrębie Wspólnoty, jedno lub wiele Państw Członkowskich mogą zostać upoważnione, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, do dopuszczenia do obrotu, na określony czas, materiału siewnego z kategorii podlegającej mniej rygorystycznym wymogom lub materiału siewnego odmian nieumieszczonych we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych lub w krajowych katalogach odmian.”
5. Artykuł 19 zastępuje się art. 19 ust. 1.
6. W art. 19 dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„2. Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że następujące dane są dostarczane przy sprzedaży ilości przekraczających 2 kg materiału siewnego pochodzącego z innego Państwa Członkowskiego lub z państwa trzeciego:
a) gatunek,
b) odmiana,
c) kategoria,
d) kraj produkcji i organ kontroli urzędowej,
e) kraj wysyłki,
f) importer,
g) ilość nasion.
Sposób, w jaki dane muszą być przedstawione może zostać określony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21.”
Artykuł 3
W dyrektywie z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż wprowadza się następujące zmiany:
1. Tekst wprowadzający w art. 2 ust. 1 pkt A otrzymuje brzmienie:
„Zboża: sadzonki następujących gatunków przeznaczonych do produkcji rolnej lub ogrodniczej innej niż produkcja do celów ozdobnych;”
2. W art. 10 ust. 1 lit. b) druga część zdania otrzymuje brzmienie:
„Dokumentten nie jest konieczny, jeśli informacje są wydrukowane na opakowaniu w sposób trwały lub zostaje użyta nalepka zgodnie z przepisami ustanowionymi w lit. a).”
3. W art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Państwa Członkowskie, które przewidziały odstępstwa zgodnie z przepisami art. 3 ust. 4 lit. a), zapewnią, aby materiał rozmnożeniowy z pokoleń poprzednich w stosunku do elitarnego materiału siewnego nie podlegał żadnym ograniczeniom w obrocie ze względu na ich cechy, przepisy dotyczące badania, oznaczania i pieczętowania:
a) jeżeli został poddany urzędowej kontroli przez jednostkę właściwą w zakresie certyfikacji, zgodnie z przepisami stosowanymi przy certyfikacji elitarnego materiału siewnego;
b) jeżeli jest pakowany zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy; i
c) jeżeli na opakowaniach umieszczono urzędową etykietę określającą co najmniej następujące dane:
— jednostkę certyfikującą i Państwo Członkowskie lub identyfikujący je skrót,
— numer referencyjny partii,
— gatunek,
— odmianę,
— opis »wstępny elitarny materiał siewny«,
— liczbę poprzednich pokoleń materiału siewnego z kategorii »kwalifikowany materiał siewny« z pierwszego rozmnożenia.
Etykieta jest koloru białego z ukośną fioletową linią.”
4. W art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W celu usunięcia wszelkich tymczasowych trudności w ogólnym dostarczaniu elitarnego materiału siewnego lub kwalifikowanego materiału siewnego, które występują w jednym lub wielu Państwach Członkowskich i nie mogą być przezwyciężone w obrębie Wspólnoty, jedno lub wiele Państw Członkowskich mogą zostać upoważnione, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, do dopuszczenia do obrotu, na określony czas, materiału siewnego z kategorii podlegającej mniej rygorystycznym wymogom lub materiału siewnego odmian nieumieszczonych we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych lub w krajowych katalogach odmian.”
5. Artykuł 19 zastępuje się art. 19 ust. 1.
6. W art. 19 dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„2. Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że następujące dane są dostarczane przy sprzedaży ilości przekraczających 2 kg materiału siewnego pochodzącego z innego Państwa Członkowskiego lub z państwa trzeciego:
a) gatunek,
b) odmiana,
c) kategoria,
d) kraj produkcji i organ kontroli urzędowej,
e) kraj wysyłki,
f) importer,
g) ilość nasion.
Sposób, w jaki dane muszą być przedstawione, może zostać określony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21.”
7. W sekcji A lit. a) załącznika IV pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„8.
Deklarowana waga netto lub brutto albo deklarowana liczba ziaren.”
8. W sekcji A lit. b) załącznika IV pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5.
Deklarowana waga netto lub brutto albo deklarowana liczba ziaren.”
Artykuł 8
Państwa Członkowskie ustanawiają przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania:
a) najpóźniej do dnia 1 lipca 1972 r., przepisów art. 6, z wyjątkiem pkt 13 i 18, i przepisów art. 7;
b) najpóźniej do dnia 1 lipca 1973 r. innych przepisów niniejszej dyrektywy.
Artykuł 9
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
(
1
) Dz.U. L 171 z 29.7.1972, str. 37.
(
2
) Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2290/66.
(
3
) Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2298/66.
(
4
) Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2309/66.
(
5
) Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2320/66.
(
6
) Dz.U. L 169 z 10.7.1969, str. 3.
(
7
) Dz.U. L 225 z 12.10.1970, str. 7.
(
8
) Dz.U. L 225 z 12.10.1970, str. 1.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 01972L0418-20020809. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.