Artykuł 30

1. Członek personelu, który przedstawia zaświadczenie o niezdolności do wykonywania swoich obowiązków z powodu choroby lub wypadku, jest automatycznie uprawniony do zasiłku chorobowego.

Powinien on powiadomić fundację o swojej niezdolności do pracy tak szybko, jak to będzie możliwe, przedstawiając jednocześnie adres swojego pobytu. Powinien przedstawić zaświadczenie lekarskie, jeśli jest nieobecny przez okres dłuższy niż trzy dni. Od pracownika można wymagać poddania się badaniom lekarskim, zorganizowanym przez fundację.

Jeżeli w okresie 12 miesięcy członek personelu jest nieobecny przez okres do trzech dni z powodu choroby przez ogólny okres ponad 12 dni, dyrektor powinien podjąć decyzję o konsultacji z lekarzem, wyznaczonym przez fundację po konsultacji z lekarzem wskazanym przez członka personelu.

Płatne zwolnienie chorobowe nie będzie jednakże przekraczać trzech miesięcy albo okresu przepracowanego przez pracownika, jeżeli okres ten jest dłuższy. Zwolnienie nie może przekraczać okresu pracy przewidzianego w umowie.

Po przekroczeniu tych limitów czasowych członek personelu, którego umowa o pracę nie została rozwiązana pomimo jego niezdolności do wykonywania obowiązków, zostanie przeniesiony na urlop bezpłatny.

Jednakże jeżeli pracownik ulega chorobie zawodowej lub doznaje wypadku w trakcie wykonywania obowiązków zawodowych, nadal otrzymuje pełne wynagrodzenie przez cały okres niezdolności do pracy, aż do momentu przyznania mu renty inwalidzkiej przewidzianej w art. 41b.

2. Pracownicy podlegają corocznym okresowym lekarskim badaniom kontrolnym, przeprowadzanym przez lekarza wyznaczonego przez fundację albo przez lekarza z wyboru.

W tym ostatnim wypadku koszty badań są pokrywane przez fundację do maksymalnej kwoty, określonej przez radę administracyjną.