Artykuł 41d

1. Jeżeli pracownik lub osoba uprawniona do emerytury czy renty inwalidzkiej umrze, nie pozostawiając małżonka uprawnionego do renty rodzinnej, dzieci pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 7 załącznika IV mają prawo do renty sierocej, zgodnie z art. 20 załącznika VI.

2. Te same uprawnienia emerytalne przysługują dzieciom spełniającym powyższe warunki w przypadku śmierci lub powtórnego małżeństwa małżonka otrzymującego rentę rodzinną, przewidzianą w art. 41c.

3. Jeżeli pracownik lub osoba uprawniona do emerytury lub renty inwalidzkiej umrze, a niespełnione są warunki określone w akapicie pierwszym, dzieci pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 7 załącznika IV mają prawo do renty sierocej, na warunkach określonych w art. 20 załącznika VI. Jednakże renta ta będzie wynosić połowę renty obliczonej zgodnie z tym artykułem.

3a. W przypadku śmierci byłego pracownika, który odszedł z pracy przed ukończeniem 60 roku życia i zażądał, aby jego emerytura została odroczona do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po tym, w którym ukończy 60. rok życia, dzieci pozostające na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 7 załącznika IV będą uprawnione do otrzymania renty sierocej na warunkach określonych w ust. 1–3.

4. Każde dziecko, pozostające w rozumieniu art. 7 załącznika IV na utrzymaniu pracownika, którego współmałżonek (niebędący urzędnikiem Wspólnot ani pracownikiem czasowym w rozumieniu art. 2 lit. a), c) lub d) Warunków Zatrudnienia Innych Pracowników Wspólnot ani niebędący objętym niniejszymi warunkami zatrudnienia lub warunkami zatrudnienia Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego) umiera, będzie uprawnione do renty sierocej w wysokości dwukrotnej kwoty zasiłku na dziecko pozostające na utrzymaniu.