Załącznik VI

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Jeżeli badanie medyczne przeprowadzone, zanim pracownik podejmie swoje obowiązki, wykaże, że dotknięty jest on chorobą lub inwalidztwem, dyrektor może, w przypadku ryzyka wynikającego z takiej choroby lub inwalidztwa, zdecydować o przyznaniu pracownikowi świadczeń gwarantowanych z tytułu inwalidztwa lub śmierci jedynie po pięciu latach od daty podjęcia pracy na rzecz Fundacji.

ROZDZIAŁ II

EMERYTURA ZA WYSŁUGĘ LAT ORAZ ZASIŁEK Z TYTUŁU PRZEJŚCIA W STAN SPOCZYNKU

Sekcja 1

Emerytura za wysługę lat

Artykuł 2

Emerytura za wysługę lat będzie płatna na podstawie całkowitej liczby lat uprawniających do emerytury przepracowanych przez pracownika. Każdy rok pracy, obliczany zgodnie z ustaleniami art. 3, stanowi rok wysługi uprawniającej do emerytury, a każdy pełny miesiąc pracy jedną dwunastą roku wysługi lat pracy.

Maksymalna liczba lat wysługi uprawniających do emerytury, które można uwzględnić przy obliczaniu uprawnień emerytalnych, wynosi 35.

Artykuł 3

W celu obliczenia lat wysługi uprawniających do emerytury w rozumieniu art. 2 akapit pierwszy należy uwzględnić, co następuje:

a) staż pracy w charakterze pracownika Fundacji, liczony od …, a także okres urlopu w celu odbycia służby wojskowej, od daty jego rozpoczęcia, pod warunkiem że zainteresowana osoba zapłaciła swoją cześć składki emerytalnej za taki okres pracy;

b) okres uwzględniany przy obliczaniu zgodnie z art. 10 ust. 2, pod warunkiem że spłacono zwracaną kwotę lub jej równowartość ubezpieczeniową, jak ustalono w tym artykule.

Artykuł 4

Pracownik, który odszedłszy z pracy w Fundacji, Europejskim Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego lub jednej z instytucji wspólnotowych, ponownie podejmuje zatrudnienie w Fundacji lub instytucji wspólnotowej, nabywa dalsze uprawnienia do świadczeń emerytalnych.

Pracownik może zażądać, aby do celów obliczenia jego uprawnień emerytalnych uwzględniono cały okres jego pracy w Fundacji, Europejskim Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego lub jednej z instytucji wspólnotowych, pod warunkiem zwrócenia przez niego wszystkich kwot wypłaconych mu z tytułu odprawy lub otrzymanych przez niego z tytułu emerytury, powiększonych o odsetki składane w wysokości 3,5 % rocznie.

Jeżeli pracownik uprawniony do emerytury nie spłaci kwot wymienionych w poprzednim akapicie, wypłaca się mu kwotę zasadniczą, stanowiącą równoważnik aktuarialny jego emerytury w momencie zaprzestania jej wypłacania, łącznie z odsetkami składanymi w wysokości 3,5 % rocznie w formie emerytury odroczonej wypłacanej w wieku, w którym zaprzestał wykonywania swoich obowiązków.

Artykuł 5

W celu obliczenia świadczeń emerytalnych kwota określająca minimum kosztów utrzymania odpowiadać będzie podstawowemu wynagrodzeniu pracownika stopnia D 4 szczebla pierwszego.

Artykuł 6

Równoważnik aktuarialny emerytury za wysługę lat nie może być niższy niż kwota, którą pracownik otrzymałby, gdyby zastosowano wobec niego art. 11.

Jeżeli równoważnik aktuarialny emerytury, wypłacanej na podstawie powyższych przepisów, jest niższy niż wymieniona kwota, pracownik otrzymuje emeryturę, której równoważnik aktuarialny jest równy kwocie przewidzianej w akapicie pierwszym.

Artykuł 7

„Równoważnik aktuarialny emerytury za wysługę lat” oznacza wartość kapitałową świadczeń należnych pracownikowi, obliczoną w odniesieniu do tabel śmiertelności sporządzonych przez władze budżetowe Wspólnot Europejskich, określonych w art. 32, przy zastosowaniu stopy odsetek w wysokości 3,5 % rocznie.

Artykuł 8

Pracownik odchodzący z pracy przed ukończeniem 60 lat może zażądać, by jego emerytura:

— została zawieszona do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po dniu, w którym ukończy on 60 lat, lub

— została wypłacona niezwłocznie, pod warunkiem że ma on więcej niż 50 lat. W tym przypadku emerytura obniża się o kwotę obliczoną w odniesieniu do wieku urzędnika, w jakim rozpoczyna on pobieranie emerytury, zgodnie z następującą tabelą:

— Emerytura należna w przypadku wcześniejszego odejścia na emeryturę, wyrażona w kategoriach emerytury należnej przy przejściu na emeryturę w wieku lat 60

Wiek wcześniejszego przejścia na emeryturę

Współczynnik

50

0,50678

51

0,53834

52

0,57266

53

0,61009

54

0,65099

55

0,69582

56

0,74508

57

0,79936

58

0,85937

59

0,92593

Artykuł 9

Uprawnienie do otrzymywania emerytury obowiązuje od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po dniu, w którym pracownik automatycznie lub na własną prośbę kwalifikuje się do otrzymania emerytury.

Artykuł 10

1. Pracownik, który odchodzi z pracy na rzecz Fundacji w celu podjęcia pracy w administracji rządowej, organizacji krajowej lub międzynarodowej, która zawarła umowę z Fundacją, ma prawo do przeniesienia równoważnika aktuarialnego jego uprawnień emerytalnych na fundusz emerytalny wspomnianej administracji lub organizacji.

2. Pracownik, który podejmuje pracę na rzecz Fundacji po odejściu z pracy w administracji rządowej, w organizacji krajowej lub międzynarodowej czy na rzecz przedsiębiorstwa, ma prawo po ukończeniu okresu próbnego ustanowionego w art. 25 zasad zatrudniania zapłacić Fundacji:

— równoważnik aktuarialny uprawnień emerytalnych nabytych przez niego w administracji rządowej, organizacji krajowej lub międzynarodowej czy w przedsiębiorstwie, lub

— kwoty zwrócone mu przez fundusz emerytalny administracji rządowej, organizacji krajowej lub międzynarodowej czy fundusz przedsiębiorstwa w momencie odejścia z pracy.

W takim przypadku właściwy organ odpowiedzialny za wypłatę emerytur, uwzględniając jego stopień i szczebel w momencie zatrudnienia w pełnym wymiarze godzin, określa liczbę lat wysługi, która przypisuje się jemu w bieżącym programie emerytalnym lub na podstawie kwoty równoważnika aktuarialnego, lub kwot zwróconych, jak wymieniono powyżej.

Opcja wskazane w akapicie pierwszym jest również otwarta dla pracowników, którzy podjęli pracę przed … w zakresie uprawnień emerytalnych za okres pracy na rzecz Fundacji przed tym terminem. Liczba lat wysługi emerytalnej określa się jednakże na podstawie stopnia oraz szczebla zainteresowanej osoby w …

3. Ustęp 2 stosuje się również do pracownika, który zostaje przywrócony do pracy po upływie okresu urlopu z przyczyn osobistych zgodnie z art. 11 lub urlopu bezpłatnego zgodnie z art. 33 warunków zatrudnienia.

Sekcja 2

Zasiłek z tytułu przejścia w stan spoczynku

Artykuł 11

1. Pracownik w wieku poniżej 60 lat, którego służba wygasa w sposób inny niż w związku ze śmiercią lub inwalidztwem, który nie jest uprawniony do emerytury i nie może skorzystać z przepisów art. 10 ust. 1, ma prawo w momencie odejścia z pracy do wypłaty:

a) łącznej kwoty odliczonej od miesięcznego wynagrodzenia tytułem składek emerytalnych, wraz z odsetkami składanymi według stawki 3,5 % w skali roku;

b) pod warunkiem że jego umowa o pracę nie wygasła zgodnie z art. 47 o zasadach zatrudniania – zasiłku z tytułu przejścia w stan spoczynku proporcjonalnego do bieżącego stażu pracy, obliczanego na podstawie półtora miesiąca za każdy rok pracy ostatniego wynagrodzenia podstawowego przed potrąceniem. W przypadkach objętych art. 10 ust. 2 okres poprzedniej pracy podobnie uzna się za rzeczywiście przepracowany w zakresie liczby lat wysługi emerytalnej przypisanych mu zgodnie z art. 10 ust. 2 akapit drugi;

c) łącznej kwoty wypłaconej na rzecz Fundacji, zgodnie z art. 10 ust. 2, jeżeli kwota ta odpowiada okresowi przed …, oraz jednej trzeciej tej kwoty za okres po tej dacie wraz z odsetkami składanymi w stosunku 3,5 % rocznie.

2. Od zasiłku, określonego w ust. 1 lit. a), b) i c) potrąca się kwoty wypłacane na podstawie art. 37.

ROZDZIAŁ III

RENTA INWALIDZKA

Artykuł 12

Z zastrzeżeniem przepisów art. 1 pracownik w wieku poniżej 65 lat, którego w którymkolwiek momencie nabywania uprawnień emerytalnych Komitet ds. Inwalidztwa, przewidziany w załączniku I, uznaje za dotkniętego trwałym inwalidztwem całkowitym i który zobowiązany jest przerwać pracę na rzecz Fundacji z tego powodu, ma prawo do renty inwalidzkiej przewidzianej w art. 41b o warunkach zatrudniania.

Renty inwalidzkiej i emerytury za wysługę lat nie wypłaca się równocześnie.

Artykuł 13

Pracownik, do którego zgodnie z o orzeczeniem Komisji ds. Inwalidztwa stosuje się art. 41b, zostaje automatycznie przeniesiony na rentę ostatniego dnia miesiąca, w którym dyrektor stwierdzi, iż jest on trwale niezdolny do wykonywania swoich obowiązków. Uprawnienie do renty inwalidzkiej zaczyna obowiązywać od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po uznaniu trwałej niezdolności pracownika do wykonywania obowiązków.

Artykuł 14

Dyrektor może zażądać w dowolnym momencie poświadczenia stwierdzającego, że odbiorca renty inwalidzkiej nadal spełnia wymagania wypłaty renty. Uprawnienie do renty wygasa w przypadku, gdy Komitet ds. Inwalidztwa stwierdza, że powyższe wymagania są niespełnione.

Jeżeli zainteresowana osoba nie zostanie przywrócona do pracy w Fundacji, wówczas otrzymuje:

— odprawę przewidzianą w art. 11, obliczoną na podstawie faktycznie przepracowanego okresu zatrudnienia, lub

— jeżeli pracownik ukończył 50 lat – emeryturę przewidzianą w art. 41a warunków zatrudnienia i w niniejszym załączniku.

Artykuł 15

Jeżeli były pracownik pobierający rentę inwalidzką wraca do pracy na rzecz Fundacji, okres, podczas którego otrzymywał rentę, uwzględnia się przy obliczaniu jego emerytury, bez konieczności pokrywania przez niego zaległych składek.

ROZDZIAŁ IV

RENTA RODZINNA

Artykuł 16

Jeżeli pracownik umiera podczas pracy lub urlopu na okres odbywania służby wojskowej, wdowa po nim jest uprawniona, pod warunkiem że w momencie jego śmierci była jego małżonką przynajmniej przez rok oraz spełnia przepisy art. 1 i 21, do renty rodzinnej wynoszącej 35 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego pracownika, nie mniejszej niż kwota określająca minimum kosztów utrzymania, określona w art. 5.

Kwota ta nie będzie niższa niż 60 % emerytury, do której uprawniony byłby jej mąż, gdyby się kwalifikował, niezależnie od wysługi lat lub wieku, do otrzymania takiej emerytury w momencie swojej śmierci.

Warunek określający okres małżeństwa wymieniony w akapicie pierwszym nie będzie uwzględniany, jeżeli istnieje jedno lub więcej dzieci z małżeństwa lub poprzedniego małżeństwa pracownika, pod warunkiem że wdowa utrzymuje lub utrzymywała dzieci, lub jeżeli śmierć pracownika nastąpiła w związku z inwalidztwem fizycznym, chorobą nabytą w trakcie wykonywania obowiązków zawodowych lub w związku z wypadkiem.

Artykuł 17

Jeżeli były pracownik otrzymywał emeryturę za wysługę lat, wdowa po nim jest uprawniona – pod warunkiem iż była jego żoną w momencie, kiedy pracownik uzyskał uprawnienie do emerytury oraz z zastrzeżeniem przepisów art. 21 – do renty rodzinnej w wysokości 60 % emerytury za wysługę lat, jaką pracownik otrzymywał w chwili śmierci. Minimalna renta rodzinna wynosi 35 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego pracownika i nie jest niższa od kwoty określającej minimum kosztów utrzymania określonego w art. 5. Kwota renty rodzinnej w żadnym wypadku nie może przekraczać kwoty emerytury za wysługę lat otrzymywanej przez jej męża w chwili śmierci.

Okres trwania małżeństwa określonego w akapicie pierwszym nie jest uwzględniany, jeżeli jedno lub więcej dzieci pochodzi z tego małżeństwa zawartego przez byłego pracownika zatrudnionego na czas określony, zanim odszedł on z pracy, pod warunkiem że wdowa utrzymuje lub utrzymywała te dzieci.

Artykuł 17a

Jeżeli były pracownik otrzymywał rentę inwalidzką, wdowa po nim jest uprawniona – pod warunkiem iż była jego żoną w momencie, kiedy pracownik uzyskał uprawnienie do renty oraz z zastrzeżeniem przepisów art. 21 – do renty wdowiej w wysokości 60 % renty inwalidzkiej, jaką pracownik otrzymywał w chwili śmierci.

Minimalna renta wdowia wynosi 35 % ostatniej płacy zasadniczej; jednakże wysokość renty wdowiej nie może w żadnym przypadku przekroczyć kwoty renty inwalidzkiej, którą otrzymywał jej mąż w chwili śmierci.

Artykuł 18

Wdowa po pracowniku, który odszedł z pracy przed ukończeniem 60 lat oraz zażądał odroczenia emerytury za wysługę lat do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym ukończył 60 lat, ma prawo, pod warunkiem że była jego małżonką przynajmniej przez rok w momencie odejścia z pracy na rzecz Fundacji oraz z zastrzeżeniem art. 21, do renty rodzinnej wynoszącej 60 % emerytury za wysługę lat, która należna byłaby jej małżonkowi w wieku 60 lat. Minimalna renta rodzinna wynosi 35 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego pracownika. Kwota renty rodzinnej nie może jednakże w żadnym wypadku przekraczać kwoty emerytury za wysługę lat, do której uprawniony byłby pracownik w wieku 60 lat.

Okres trwania małżeństwa określonego w akapicie pierwszym nie jest uwzględniany, jeżeli jedno lub więcej dzieci pochodzi z tego małżeństwa zawartego przez byłego pracownika zatrudnionego na czas określony, zanim on odszedł z pracy, pod warunkiem że wdowa utrzymuje lub utrzymywała te dzieci.

Artykuł 19

Do celów

art. 17, 17a i 18 warunek określający czas trwania małżeństwa nie jest uwzględniany w przypadku, gdy małżeństwo, nawet jeżeli zostało zawarte po wygaśnięciu stosunku pracy urzędnika, trwało przynajmniej pięć lat.

Artykuł 20

1. Renta sieroca, przewidziana w art. 41d ust. 1 o warunkach zatrudniania, w przypadku jedynej sieroty wynosi osiem dziesiątych renty rodzinnej, która przysługiwałaby wdowie po pracowniku, bez uwzględniania obniżek określonych w art. 24 niniejszego załącznika.

Nie może ona być niższa niż kwota określająca minimum kosztów utrzymania określona w art. 5, z zastrzeżeniem przepisów art. 21.

2. Rentę zwiększa się w przypadku każdego następnego dziecka pozostającego na utrzymaniu o kwotę stanowiącą dwukrotność dodatku na dzieci pozostające na utrzymaniu.

3. Kwota renty oraz dodatku, obliczona w powyższy sposób, rozdziela się równo między uprawnionymi sierotami.

Artykuł 21

Jeżeli pracownik pozostawia wdowę oraz sieroty z poprzedniego małżeństwa lub jego innych następców prawnych, całkowitą rentę, obliczaną jak w przypadku wdowy utrzymującej wszystkie wymienione osoby, rozdziela się między różnymi zainteresowanymi osobami proporcjonalnie do kwoty rent, które przysługiwałyby każdej kategorii tych osób potraktowanej osobno.

Jeżeli pracownik pozostawia sieroty z różnych małżeństw, całkowitą rentę, obliczaną jak w przypadku dzieci pochodzących z tego samego małżeństwa, rozdziela się między różnymi zainteresowanymi osobami proporcjonalnie do kwoty rent, które przysługiwałyby każdej kategorii tych osób potraktowanej osobno.

Do celów obliczenia powyższego podziału dzieci z poprzednich małżeństw obydwu małżonków pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 7 załącznika IV włącza się do kategorii dzieci z małżeństwa pracownika.

W przypadku przewidzianym w akapicie drugim wstępni uznani za pozostających na utrzymaniu w rozumieniu art. 7 ust. 4 załącznika IV są traktowani w ten sam sposób co dzieci pozostające na utrzymaniu oraz do celów obliczenia podziału renty, włączone do kategorii zstępnych.

Artykuł 23

Jeżeli miejsce pobytu pracownika lub byłego pracownika uprawnionego do renty inwalidzkiej lub emerytury albo byłego pracownika, który odszedł z pracy przed ukończeniem 60 lat i zażądał, aby jego emerytura została odroczona do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po tym, w którym ukończy 60 rok życia, pozostaje nieznane przez okres dłuższy niż jeden rok, jego współmałżonek lub osoby uznane za pozostające na jego utrzymaniu mogą otrzymać tymczasową rentę rodzinną, do której byłyby uprawnione na podstawie niniejszych warunków zatrudnienia.

Przepisy akapitu pierwszego stosuje się do osób uznanych za pozostające na utrzymaniu osoby otrzymującej lub uprawnionej do otrzymywania renty rodzinnej, której miejsce pobytu pozostaje nieznane przez okres dłuższy niż jeden rok.

Tymczasowe renty, określone w akapicie pierwszym i drugim, zostaną przekształcone w definitywne renty po odpowiednim potwierdzeniu faktu śmierci pracownika lub emeryta/rencisty lub po urzędowym uznaniu go za zaginionego, przypuszczalnie zmarłego.

Artykuł 24

Prawo do otrzymywania wypłat renty rodzinnej staje się skuteczne od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć pracownika. Jednakże w przypadku gdy dokonuje się wypłaty, przewidzianej w art. 36 o warunkach zatrudniania, z tytułu renty rodzinnej, prawo takie staje się skuteczne pierwszego dnia czwartego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć.

Prawo do otrzymania wypłaty renty rodzinnej wygasa w końcu miesiąca kalendarzowego, w którym odbiorca renty umiera lub przestaje spełniać wymagania wypłaty renty.

Artykuł 25

Jeżeli różnica wieku między zmarłym pracownikiem a jego pozostającą przy życiu małżonką, pomniejszona o okres trwania małżeństwa, przekracza 10 lat, wówczas renta rodzinna, obliczana zgodnie z poprzednimi przepisami, ulega za pełny rok różnicy zmniejszeniu o:

— 1 % w odniesieniu do różnicy między 10 a 20 lat,

— 2 % w odniesieniu do różnicy wieku od 20 do (lecz niełącznie z) 25 rokiem życia,

— 3 % w odniesieniu do różnicy wieku od 25 do (lecz niełącznie z) 30 rokiem życia,

— 4 % w odniesieniu do różnicy wieku od 30 do (lecz niełącznie z) 35 rokiem życia,

— 5 % w odniesieniu do różnicy wieku od 35 lat i więcej.

Artykuł 26

Uprawnienie wdowy do renty rodzinnej wygasa w momencie jej ponownego małżeństwa. Jest ona uprawniona do natychmiastowej wypłaty kwoty zasadniczej, stanowiącej dwukrotność rocznej kwoty jej renty rodzinnej, pod warunkiem że art. 41d ust. 2 o warunkach zatrudniania nie stosuje się.

Artykuł 27

Rozwiedziona żona pracownika lub byłego pracownika będzie w chwili jego śmierci uprawniona do renty rodzinnej, określonej w niniejszym rozdziale, pod warunkiem iż może ona udowodnić, iż po śmierci męża jest uprawniona do otrzymywania alimentów zasądzonych wyrokiem sądu lub w wyniku ugody między nią i jej byłym mężem.

Wysokość renty rodzinnej nie może jednakże przekraczać kwoty alimentów wypłacanych w chwili śmierci jej byłego męża, po skorygowaniu zgodnie z art. 41g warunków zatrudnienia.

Uprawnienie byłej żony wygasa w przypadku powtórnego zamążpójścia przed śmiercią jej byłego męża. Przepisy art. 26 stosują się w przypadku jej powtórnego zamążpójścia po śmierci byłego męża.

Artykuł 28

Jeżeli zmarły pracownik pozostawia więcej niż jedną byłą żonę uprawnioną do renty rodzinnej albo jedną lub więcej byłych żon i wdowę uprawnione do renty rodzinnej, renta zostaje podzielona proporcjonalnie do długości okresu małżeństwa. Stosuje się przepisy art. 27 akapit drugie i trzeci.

Jeżeli którakolwiek z osób uprawnionych do renty umiera lub zrzeka się swojego udziału, jej udział przypisuje się udziałom innych osób, z wyjątkiem przypadku istnienia praw sieroty na mocy art. 41d ust. 2 o warunkach zatrudniania.

Obniżki z tytułu różnicy wieku przewidziane w art. 25 stosowane są osobno do rent rozdzielonych zgodnie z niniejszym artykułem.

Artykuł 29

Jeżeli była żona traci prawo do renty na mocy art. 35, cała renta przysługuje wdowie, pod warunkiem że nie stosuje się art. 41d ust. 2 o warunkach zatrudniania.

ROZDZIAŁ V

FINANSOWANIE PROGRAMU EMERYTALNEGO

Artykuł 30

We wszystkich przypadkach z wynagrodzenia potrącane są składki emerytalne przewidziane w art. 41a–41h o warunkach zatrudniania i w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 31

Właściwie potrącone składki nie są zwracane. Błędnie potrącone składki nie nadają uprawnień do otrzymywania emerytury; błędnie potrącone składki powinny być zwracane bez odsetek na wniosek pracownika lub jego następców prawnych.

Artykuł 32

Tabelami śmiertelności i inwalidztwa oraz założonymi podwyżkami wynagrodzenia, stosowanymi przy obliczaniu wartości ubezpieczenia przewidzianych w niniejszym załączniku, są tabele przyjęte przez władze budżetowe Wspólnot Europejskich zgodnie z art. 39 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników tych Wspólnot.

ROZDZIAŁ VI

ROZPATRYWANIE ROSZCZEŃ PRACOWNIKÓW

Artykuł 33

Po przekazaniu uprawnień przez dyrektora Fundacji organ administracyjny określony w art. 41h o warunkach zatrudniania jest odpowiedzialny za rozstrzyganie roszczeń dotyczących emerytury, renty inwalidzkiej, rodzinnej lub tymczasowej. Pracownikowi, jego następcom prawnym oraz Fundacji przekazuje się szczegółowe zaświadczenie o rozstrzygnięciu w tym samym czasie co decyzja przyznająca świadczenie.

Emerytura za wysługę lat lub renta inwalidzka nie są wypłacane w tym samym czasie co wynagrodzenie wypłacane przez Fundację lub jedną z instytucji Wspólnot Europejskich.

Przyznanie emerytury za wysługę lat, renty inwalidzkiej lub rodzinnej nie uprawnia do dodatku za rozłąkę.

Artykuł 34

Kwota świadczenia może zostać obliczona na nowo w każdym momencie, jeżeli wystąpił jakikolwiek błąd lub pominięcie.

Świadczenie podlega zmianom lub wycofaniu, jeżeli jego przyznanie nie było zgodne z przepisami o warunkach zatrudnienia i z niniejszym załącznikiem.

Artykuł 35

Jeżeli pracownik umiera, a jego następcy prawni nie występują z wnioskiem o świadczenia w ciągu roku od daty jego śmierci, tracą oni swoje uprawnienia, z wyjątkiem wypadków należycie udokumentowanego działania siły wyższej.

Artykuł 36

Pracownik lub jego następcy prawni, którym przysługują świadczenia wynikające z programu emerytalnego, dostarczają wymaganych dowodów na piśmie oraz informują organ administracyjny, określony w art. 41h o warunkach zatrudniania, o każdym stanie faktycznym mogącym mieć wpływ na ich uprawnienia.

Artykuł 37

Na warunkach, które ustala Komisja Wspólnot Europejskich, pracownik może zażądać od Fundacji dokonania wypłat niezbędnych do ustanowienia lub utrzymania uprawnień do świadczeń w kraju pochodzenia.

Wypłaty te nie przekraczają 13,5 % ich wynagrodzenia podstawowego i są pokrywane z budżetu Fundacji.

ROZDZIAŁ VII

WYPŁATA ŚWIADCZEŃ

Artykuł 38

Zaległe świadczenia wynikające z programu emerytalnego wypłacane są co miesiąc.

Świadczenia wypłacane są przez Komisję Wspólnot Europejskich ze środków budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.

Beneficjenci świadczeń mogą zdecydować się na wypłatę świadczeń w walucie państwa ich pochodzenia lub zamieszkania albo państwa, w którym Fundacja ma siedzibę. Ich wybór pozostaje wiążący przynajmniej przez dwa lata.

Artykuł 39

Jakiekolwiek kwoty należne Fundacji ze strony pracownika, w momencie płatności świadczenia wynikającego z programu emerytalnego, potrąca się z kwoty ich świadczenia lub świadczeń należnych jego następcom prawnym. Potrącenie może zostać rozłożone na kilka miesięcy.

Artykuł 40

Jeżeli śmierć lub inwalidztwo pracownika zostały spowodowane przez osobę trzecią, prawo do wniesienia skargi przeciwko osobie trzeciej przysługujące pracownikowi lub jego następcom prawnym przypada Wspólnotom Europejskim w granicach ich zobowiązań wynikających z systemu emerytalnego.