Artykuł 2

1. Jeżeli produkty znajdujące się w posiadaniu agencji interwencyjnej i składowane w państwie trzecim są sprzedawane po z góry ustalonej cenie, cena sprzedaży produktu odpowiada cenie sprzedaży identycznego produktu w Państwie Członkowskim, którego jurysdykcji podlega agencja interwencyjna, minus lub plus pieniężne lub akcesyjne kwoty wyrównawcze, które byłyby stosowane, gdyby identyczny produkt był wywożony do państw trzecich.

2. Kurs stosowany do obliczania kwoty najniższej refundacji oraz pieniężnych i akcesyjnych kwot wyrównawczych określonych w ust. 1 jest równy kursowi mającemu zastosowanie w dniu zawarcia umowy sprzedaży.

Jednakże jeżeli w dniu zawarcia umowy podmiot skupujący okazuje świadectwo o wcześniejszym ustaleniu refundacji, kurs stosowany do obliczenia kwoty najniższej refundacji jest kursem mającym zastosowanie w dniu, w którym dokonano wcześniejszego ustalenia.

Jeżeli stosuje się poprzedni akapit, za dzień zawarcia umowy sprzedaży uważa się dzień, w którym dopełnione są celne formalności wywozowe.

Bez względu na przepisy art. 9 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 193/75, agencja interwencyjna zamieszcza w świadectwie swoje uwagi i podpisuje świadectwo.

3. Jeżeli podmiot skupujący w ciągu sześciu miesięcy od dnia zawarcia umowy sprzedaży przedstawia dowód, że zakupione produkty zostały wprowadzone do swobodnego obrotu w państwie trzecim, w którym były składowane lub w innym państwie trzecim, różnica między kwotą refundacji mającą zastosowanie do państwa trzeciego, w którym produkty zostały wprowadzone do swobodnego obrotu a kwotą najniższej refundacji jest odejmowana od ceny sprzedaży określonej w ust. 1.

Dowód określony w poprzednim akapicie dostarczany jest zgodnie z art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 192/75.