Dyrektywa Rady z dnia 30 stycznia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do materiałów i wyrobów zawierających monomer chlorku winylu przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi
Załącznik II
W mocyKryteria stosowane w odniesieniu do metody określania poziomu chlorku winylu w materiałach i wyrobach oraz określania chlorku winylu uwalnianego z materiałów i wyrobów
1. Poziom chlorku winylu w materiałach i wyrobach oraz poziom chlorku winylu uwalnianego z materiałów i wyrobów do środków spożywczych określane są metodą chromatografii gazowej, z wykorzystaniem metody "headspace" (analiza fazy gazowej nad roztworem).
2. Do celów określania chlorku winylu uwalnianego z materiałów i wyrobów do środków spożywczych, granica wykrywalności wynosi 0,01 mg/kg.
3. Chlorek winylu uwalniany z materiałów i wyrobów do środków spożywczych jest w zasadzie określany w środkach spożywczych. W przypadku, gdy określenie w niektórych środkach spożywczych jest z powodów technicznych niemożliwe, Państwa Członkowskie mogą zezwolić na określenie przy użyciu roztworów modelowych.
--------------------------------------------------
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.