Pierwsza Dyrektywa Komisji z dnia 26 lipca 1979 r. ustanawiająca wspólnotowe metody analiz w celu badania niektórych cukrów przeznaczonych do spożycia przez ludzi

Artykuł 1

W mocy

1. Państwa Członkowskie wymagają, aby analizy konieczne do sprawdzenia zgodności z kryteriami ustanowionymi w załączniku I były wykonywane zgodnie z metodami opisanymi w załączniku II do niniejszej dyrektywy.

2. Bez uszczerbku dla drugiego akapitu metody Luff-Schoorla (załącznik II, metoda 6) używa się do oznaczania cukrów redukujących w następujących postaciach cukrów:

- roztwór cukru,

- roztwór cukru białego,

- roztwór cukru inwertowanego,

- roztwór białego cukru inwertowanego,

- syrop cukru inwertowanego,

- syrop glukozowy,

- syrop glukozowy w proszku,

- monohydrat dekstrozy,

- dekstroza bezwodna.

Jednakże Państwa Członkowskie mogą wymagać stosowania na swoim terytorium metody Lane’a i Eynona (załącznik II, metody 7 i/lub 8, odpowiednio) w celu oznaczania cukrów redukujących w jednej lub więcej spośród wyżej wymienionych postaci cukrów.

3. Jeżeli dane Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w ust. 2 akapit drugi, niezwłocznie informuje o tym Komisję i inne Państwa Członkowskie.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.