Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 139/81 z dnia 16 stycznia 1981 r. określające warunki objęcia niektórych rodzajów mrożonej wołowiny i cielęciny podpozycją 02.01 A II b) 4 bb) 22 Wspólnej Taryfy Celnej
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 14 kwietnia 2003 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 139/81
z dnia 16 stycznia 1981 r.
określające warunki objęcia niektórych rodzajów mrożonej wołowiny i cielęciny podpozycją
0202 30 50 Nomenklatury Scalonej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (
1
), ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Grecji (
2
), w szczególności jego art. 11 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 162/74 (
3
), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2014/75 (
4
), określa warunki objęcia niektórych rodzajów mrożonej wołowiny i cielęciny podpozycją 02.01 A II a) 2 dd) 22 bbb) Wspólnej Taryfy Celnej; od czasu przyjęcia tego rozporządzenia Wspólna Taryfa Celna została zmieniona; w celu przejrzystości należy dostosować przepisy rozporządzenia (EWG) nr 162/74;
rozwój handlu wołowiną i cielęciną między Wspólnotą a państwami trzecimi doprowadził do opracowania nowych form świadectw w celu poprawy efektywności tego handlu; wydaje się właściwe, aby świadectwa autentyczności przewidziane w rozporządzeniu (EWG) nr 162/74 zostały dostosowane do świadectw dla pozostałych produktów w sektorze wołowiny i cielęciny;
produkty objęte podpozycją 02.01 A II b) 4 bb) 22 Wspólnej Taryfy Celnej zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 586/77 (
5
), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 882/79 (
6
);
przepisy niniejszego rozporządzenia nie naruszają przepisów prawa wspólnotowego przyjętego w odniesieniu do prawodawstwa w dziedzinie weterynarii oraz prawodawstwa w dziedzinie środków spożywczych, w celu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz zapobiegania fałszerstwom i nadużyciom finansowym;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zaliczenie do podpozycji 0202 30 50 Nomenklatury Scalonej, mrożonego mięsa (rostbef, antrykot i szponder — kawałki) z państw trzecich uzależnione jest od przedstawienia świadectwa autentyczności spełniającego wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 2
1. Świadectwo autentyczności jest wydawane na formularzu, którego wzór jest zamieszczony w załączniku I.
Wymiary tego formularza wynoszą około 210 x 297 mm. Stosuje się biały papier o gramaturze przynajmniej 40 gramów na metr kwadratowy.
2. Formularze są drukowane i wypełniane w jednym z języków urzędowych Wspólnoty. Formularze mogą być także drukowane i wypełniane w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych kraju wywozu.
3. Formularze wypełnia się pismem maszynowym lub odręcznie. W tym ostatnim przypadku stosuje się atrament i litery drukowane.
4. Każde świadectwo autentyczności oznaczone jest odrębnym numerem seryjnym, nadawanym przez agencję wydającą świadectwo, określoną w art. 4.
Artykuł 3
Świadectwo przedkłada się, w załączeniu do odpowiedniego produktu, organom celnym przywożącego Państwa Członkowskiego w okresie trzech miesięcy od dnia wydania świadectwa.
Artykuł 4
1. Świadectwo autentyczności jest ważne tylko wówczas, gdy jest należycie wypełnione i potwierdzone, zgodnie z instrukcją określoną w załączniku I, przez agencję wydającą świadectwo, znajdującą się w wykazie zawartym w załączniku II.
2. Świadectwo autentyczności uważa się za należycie potwierdzone, jeśli określa miejsce i datę wystawienia oraz posiada pieczęć agencji wydającej świadectwo i podpis osoby lub osób upoważnionych do podpisywania świadectw.
Pieczęć może zostać zastąpiona znakiem drukowanym.
Artykuł 5
1. Agencja wydająca świadectwo, znajdująca się w wykazie zawartym w załączniku II, musi:
a) być uznana jako agencja wydająca świadectwo przez kraj wywozu;
b) przeprowadzać weryfikację danych szczegółowych znajdujących się na świadectwie autentyczności;
c) dostarczać na żądanie Komisji i Państw Członkowskich informacje umożliwiające ocenę danych szczegółowych znajdujących się na świadectwach autentyczności.
2. Wykaz może być skorygowany przez Komisję, w przypadku gdy organ wystawiający nie jest już uznawany, gdy nie wypełnia obowiązków na nim spoczywających lub gdy zostaje wyznaczony nowy organ wystawiający.
Artykuł 6
Rozporządzenie (EWG) nr 162/74 traci moc.
Jednakże świadectwa wystawione zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 162/74 pozostają ważne do dnia 30 czerwca 1981 r.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Załącznik I
Definicje
Stosuje się następujące definicje:
1. Rozbratel, karkówka i łopatka
grzbietowa część ćwierćtuszy przedniej obejmująca górną część łopatki, cięta z ćwierćtuszy na szerokość minimum czterech żeber i maksimum dziesięciu żeber wzdłuż linii prostej przechodzącej przez punkt, w którym pierwsze żebro łączy się z pierwszym segmentem mostkowym, do punktu położenia przepony na dziesiątym żebrze;
2. Mostek
dolna część ćwierćtuszy przedniej obejmująca zakończenie części piersiowej i tylną część mostka.
Załącznik II
Wykaz agencji w krajach wywozu, upoważnionych do wydawania świadectw autentyczności
Państwo trzecie
Agencja
Nazwa
Adres
Argentyna
Secretaría de Agricultura, Ganadería, Pesca y
Paseo Colón 922, 1er PisoOficina 146(C 1063 ACW) Buenos AiresArgentina
Australia
Department of Agriculture, Fisheries and Forestry — Australia
PO Box 858
Canberra,, ACT 2601
Botswana
Ministry of Agriculture,
Department of Animal Health and Production
Principal Veterinary Office (Abattoir)
Private Bag 12
Lobatse
Nowa Zelandia
New Zealand Meat Board
POBox 121
Wellington
Suazi
Ministry of Agriculture
POBox 162
Mbabane
Urugwaj
Institute Nacional de Carnes (INAC)
Rincón 459
Montevideo
Republika Południowej Afryki
South African Livestock and Meat Industries
Hamilton and Vermeulen Streets
Pretoria
Zimbabwe
Ministry of Agriculture
Department of Veterinary Services
PO Box 8012CausewayHarareZimbabwe
Namibia
Ministry of Agriculture, Water and Rural
Development
Private Bag 12002AuspanplatzWindhoek 9000Namibia
(
1
) Dz.U. L 148 z 28.6.1968, str. 24.
(
2
) Dz.U. L 291 z 19.11.1979, str. 17.
(
3
) Dz.U. L 19 z 23.1.1974, str. 10.
(
4
) Dz.U. L 204 z 2.8.1975, str. 14.
(
5
) Dz.U. L 75 z 23.3.1977, str. 10.
(
6
) Dz.U. L 111 z 4.5.1979, str. 14.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 01981R0139-20030414. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.